"Ivo" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 721.
-
-
Que fai adquirir.
-
Capacidade de compra que teñen as persoas nun momento determinado. O poder adquisitivo varía segundo a evolución de dúas variables: os ingresos das persoas (salarios, pensións, rendas), por unha banda, e os prezos (o custo da vida), pola outra. Se ambas variables manteñen unha evolución parella, o poder adquisitivo mantense.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que ten a virtude de queimar ou abrasar.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Relativo ou pertencente á advección.
-
-
Que expresa unha oposición ou unha antítese; que implica ou denota unha contrariedade entre os conceptos ou entre os sentidos.
-
Conxunción que indica contrariedade ou oposición entre os elementos que une ou entre as proposicións que enlaza (pero, con todo, non obstante, etc).
-
Expresión fixa da lingua con valor adversativo (con todo, ben que, non obstante, etc).
-
Proposición coordinada que denota unha significación oposta. Esta oposición pode ser parcial ou total; se é parcial, a coordinación adversativa é restritiva ou ben correctiva (
-
-
-
Aquilo que existe só noutras ou por outras cousas e non de xeito independente; son pois adxectivos as calidades, as accións, os estados, os fenómenos, etc. Por exemplo o adexectivo fermoso é un adxectivo que ten relación coa beleza.
-
-
Categoría gramatical que, dentro dunha oración e nun conxunto nominal, ten como función ordinaria complementar un substantivo. Os gramáticos greco-latinos non facían distinción entre substantivo e adxectivo, ambos constituían a categoría do nome ὅνομα - nomen. Durante a Idade Media introduciuse a distinción entre nomen substantivum e nomen adiectivum. Girard (1774) e Bodmer (1768) iniciaron a consideración do adxectivo como categoría independente. Aplicado á cousa designada polo substantivo que completa, expresa unha calidade, ou ben determina ou limita a extensión deste substantivo: precisa cunha nota a significación do substantivo e caracterízase pola súa dependencia respecto deste. Segundo como o adxectivo complete o substantivo, pódense clasificar en dous grupos esenciais: adxectivos cualificativos, que expresan a calidade do nome ao que se refiren -e, ao mesmo tempo determínano-, calidade que pode ser intrínseca ao substantivo...
-
adxectivo cualificativo
Palabra que acompaña ao nome para expresar algunha calidade da persoa ou cousa designada.
-
adxectivo comparativo
Aquel que denota comparación.
-
adxectivo determinativo
Aquel que non cualifica o nome.
-
adxectivo numeral
Aquel que significa número.
-
adxectivo ordinal
Aquel numeral que expresa a idea de orde ou sucesión.
-
adxectivo positivo
Aquel de significación absoluta ou simple, a diferencia do comparativo e superlativo.
-
adxectivo verbal
Participio en función adxectiva, que non perdeu totalmente a súa natureza verbal.
-
...
-
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que implica unha adxudicación.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Figura retórica que vén determinada polo xogo homofónico da identidade formal dun termo repetido, empregado con diferentes significados. É un recurso utilizado en máis da cuarta parte do cancioneiro satírico galego-portugués, que recolle as cantigas de escarnio e maldicir, onde a sátira aguda se esconde empregando palabras con dobre sentido. En principio, a diferenza entre estes dous tipos de composición radica precisamente na funcionalidade deste fenómeno. Segundo a Arte de trobar, as cantigas de maldicir representan o ataque directo, mentres que nas cantigas de escarnio a sátira se encobre empregando palabras con dobre sentido (“palavras cubertas que ajã dous entendymentos”), unha técnica xa coñecida polos clérigos co nome de hequivocatio. Nas cantigas de temática erótico-sexual, un mesmo termo ofrece dobre interpretación: unha literal e outra metafórica, tendo esta última claras connotacións obscenas. Así, madeira nova ou maeta aluden, respectivamente,...
-
-
Relativo ou pertencente ás afeccións, aos afectos.
-
Individuo que se caracteriza porque na súa conduta domina a afectividade.
-
Acento que recae sobre unha sílaba que é átona segundo o sistema e que, desta maneira, consegue dar un valor especial á palabra á que pertence ( acento).
-
Linguaxe que ten a calidade da afectividade; na lingua falada depende da entoación; na linguaxe escrita a afectividade pode vir dada, por exemplo, por unha orde especial na colocación das palabras.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que afirma, expresa ou contén unha afirmación.
-
-
Aplícase ao que se aflixe.
-
Pena corporal que afecta á integridade física da persoa.
-
-
-
Relativo ou pertencente á aglutinación.
-
Que tende a producir aglutinación.
-
Formado ou caracterizado pola aglutinación.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que tende a agregar.
-
-
Que constitúe ou implica unha agresión.
-
Que se comprace en atacar, provocar ou ofender.
-
-
-
Cautela empregada polo culpable para asegurar a execución dun delito sen correr ningún risco que poida provir da defensa que fixera a persoa ofendida. Constitúe unha das causas agravantes da responsabilidade criminal.
-
Aplicado ao que acontece con aleivosía.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Cautela empregada polo culpable para asegurar a execución dun delito sen correr ningún risco que poida provir da defensa que fixera a persoa ofendida. Constitúe unha das causas agravantes da responsabilidade criminal.
-
-
Dise da persoa que actúa con aleivosía.
-
Aplicado ao que acontece con aleivosía.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Que ten a virtude de alterar, sobre todo cando gradualmente produce un cambio.
-
-
Que transcorre alternando, segundo quendas.
-
Que ofrece dúas ou máis cousas entre as que se escolle unha con exclusión da outra ou das outras.
-
Obriga de escoller entre dúas ou máis cousas.
-
Opción a escoller nunha situación determinada.
-
Cerimonia pola que un matador de touros, nomeado padriño, autoriza a un matador de novelos a actuar no seu lugar. Para que o matador de novelos se converta definitivamente en toureiro deberá confirmar aalternativa nunha corrida posterior.
-
alt.
-
Relación entre dúas proposicións alternativas, tal que se unha é verdadeira, a outra ten que ser falsa, e viceversa.
-
movemento alternativo
-
proposición alternativa
-
-
-
Que se ten por moito e o demostra nas súas maneiras arrogantes ou desdeñosas.
-
Que demostra altivez.
-
-
-
Que fai alusión ou contén unha alusión.
-
Que fai referencia.
-