"Lois" (Contén)

GALICIA

Actor. Participou nos espectáculos Don Hamlet, príncipe de Dinamarca e Os vellos non deben de namorarse, presentado este último pola Asociación Teatral Iberoamericana na Coruña en 1959 e 1961. Continuou a súa andaina teatral na compañía Tespis, coa que actuou ata 1983.

PERSOEIRO

Escritor e perito mercantil. Colaborou na prensa e da súa produción destaca Homes do espazo (1976), Galicia lonxana (1995) e A meiga de Naia e outros relatos (1996).

GALICIA

Arquitecto. Doutor en Arquitectura e catedrático emérito da Universidade da Coruña. A súa obra pode cualificarse de funcionalista e relaciónase coa obra de Mies van der Rohe. Destacan, entre outras construcións, a planta embotelladora de Coca Cola e a SEAT na Coruña, o complexo de Sargadelos, as sedes do Banco Bilbao na Coruña e Pontevedra, o Centro de Cálculo de Caixa Galicia, a rehabilitación da Casa Museo de Rosalía de Castro, a Escola de Idiomas e o Conservatorio da Coruña. Foi decano do Colegio de Arquitectos de León, Asturias e Galicia, e o primeiro en ocupar o mesmo posto ao crearse o COAG (1973-1979). Colaborou en Boletín Académico da ETSA, Luzes de Galicia, Coruña paraíso del turismo, On diseño, Obradoiro e, entre outras obras, en R. González Villar e a súa época (1975), Isaac Díaz Pardo: un proxecto socio-cultural para Galicia (1990) e Xosé Bar Boo, arquitecto (1996). Pertenceu á Real Academia Galega, Academia...

PERSOEIRO

Pedagogo. Doutorouse en Pedagoxía (1998) coa tese Avaliación da calidade do programa Preescolar na Casa. Profesor titular da facultade de Ciencias da Educación, desde 1972 a 1988 organizou e animou varios grupos e asociacións xuvenís como Solpor, Sementeira ou Eira Nova e experiencias de educación infantil e xuvenil no tempo libre. Nesta época tamén impulsou a Escola Alento de Educadores no Tempo Libre, da que foi o primeiro director. Como mestre e pedagogo destaca o seu traballo formando parte do equipo do programa Preescolar na Casa (1977-1988). Contribuíu á creación do movemento de renovación pedagóxica Nova Escola Galega. Foi director da Escola Universitaria de Maxisterio (1991-1994) e vicedecano da facultade de Ciencias da Educación da Universidade de Santiago de Compostela (1997-2001). É vicepresidente do Consello Municipal de Educación de Santiago de Compostela, vicepresidente do padroado da Fundación Preescolar na Casa-Antonio Gandoy e secretario do padroado da Fundación Meniños....

PERSOEIRO

Eclesiástico. Cofundador da Orde da Santísima Trindade para o rescate de cativos cristiáns en mans dos musulmáns (1198). Difundiu a orde por Italia e Francia, administrou a casa nai e a provincia francesa. A súa festividade celébrase o 20 de novembro.

GALICIA

Gaiteiro e compositor. Formou parte da orquestra da Schola Cantorum, como gaiteiro e clarinetista, foi discípulo do mestre Castiñeira e creou o grupo Toxos e Xestas. Trasladouse a Barcelona e licenciouse en Tradución e Interpretación, ao mesmo tempo que fundou a Escola de Gaitas e Danzas Toxos e Xestas. Fíxose cargo da Escola de Gaitas da Deputación de Ourense (1985-1986) e fundou e dirixiu a Real Banda de Gaitas da Deputación de Ourense. Coordinador do Anuario da Gaita, o seu labor centrouse no ensino e promoción da gaita e publicou Os segredos da gaita (1982), Músicas do Caurel (1998-2000) e Cantares da tía Antonia de Atás.

PERSOEIRO

Xeógrafo. Doutorouse coa tese Géographes allemands de la Renaissance (Xeógrafos alemáns do Renacemento, 1890). Foi profesor nas universidades de Lyon e da Sorbonne. En 1893 fundou Annales de Géographie Universelle, xunto con Vidal de la Blanche. Dirixiu a revista Géographie Universelle. Escribiu Regions naturelles e noms de pays (Rexións naturais e nomes de país, 1908).

PERSOEIRO

Matemático. Os seus traballos matemáticos foron de grande importancia no desenvolvemento da álxebra. Utilizou na súa teoría de ecuacións os conceptos de grupo e corpo. A teoría de Galois é a parte da álxebra que estudia as extensión dos corpos. Traballou tamén na xeneralización das integrais elípticas.

GALICIA

Arquiveiro e escritor. Licenciado en Xeografía e Historia. Director do Arxiu Històric Municipal e responsable de patrimonio histórico do concello de Sant Andreu de la Barca (Barcelona). Instalado en Barcelona, en 1972 creou IDGA (Irmandade Democrática Galega), na que creou a revista O Mallo. Foi vicepresidente da Asociación de Amigos de la ONU e en 1972 presentou un informe sobre a situación das nacionalidades de España. Foi autor dos ensaios Castelao i Catalunya (1979), Nacionalidades colonizadas de Europa Occidental (1980), Castelao dende Catalunya (1988) e Os trobadores das terras de Chantada (2001). Publicou, entre outros libros de poesía, Do Faro ao Miño (1978), Memoria doutros corpos (1979), Aquarium: 1976-1981 (1982), Tempo precario (1972-1987) (1988), Paixón e rito (1993), Círculo de luz e xisto (1994), Rosto incompleto (1996), a obra teatral A proclama (1996)...

GALICIA

Debuxante. Xefe provincial de telecomunicacións do ministerio de Ciencia e Tecnoloxía e presidente da Agrupación Cultural Auriense, foi o creador do personaxe de cómic O Carrabouxo, colaborou en diversas publicacións como La Región, Atlántico Diario e A Nosa Terra. Publicou Ano e pico de carrabouxos, 400 carrabouxos máis, Carrabouxos a esgalla I, Carrabouxos a esgalla II e A Sabeliña. Recibiu o Premio Galicia de Xornalismo, o Premio José Aurelio Carracedo de xornalismo e o Populares de COPE en Ourense.

PERSOEIRO

Numismático. Realizou traballos de síntese sobre as moedas da Península Ibérica. Das súas obras destaca Descripción general de las monedas hispano-cristianas desde la invasión de los árabes (1865).

PERSOEIRO

Raíña de Castela e de Aragón, filla de Enrique II de Francia e de Catarina de Medici. O seu matrimonio con Filipe II acordouse no Tratado de Cateau-Cambrésis (1559), como alianza contra o protestantismo.

PERSOEIRO

Xornalista. En 1964 foi director da Cinémathèque Française, que fundou, xunto con G. Franju e P. A. Harlé, en 1936. Está considerado o mellor e máis famoso arquivista de filmes. Recuperou numerosas obras mestras perdidas.

GALICIA

Escultor. Membro dunha familia de canteiros e ebanistas, formouse na Escola de Artes e Oficios de Santiago de Compostela (1974) e despois trasladouse a Madrid, onde acudiu por libre á Escuela Superior de Bellas Artes de San Fernando. En 1976 formou parte do grupo FOGA, de tendencia surrealista. En 1983 participou na mostra de Atlántica en Santiago de Compostela. Instalouse en Nova York en 1987, e desde 1990 está ligado á Galería Malborough. Nas súas obras empregou materiais moi diversos, principalmente madeiras de todo tipo, das que aproveitou as súas peculiaridades, pedra, mármore, formigón e ferro fundido. Nelas recolleu a tradición da talla dos canteiros románicos e barrocos. Realizou unha obra figurativa de carácter expresionista e con distorsións relacionadas tanto coa escultura da etapa final de Michelangelo polo seu monumentalismo, como co arcaísmo tradicional, ás que engadiu as novas propostas vangardistas. Realizou exposicións individuais dentro e fóra de España e participou en...