"Oia" (Contén)

PERSOEIRO

Decimo sétimo conde de Savoia (1343-1383), fillo de Aimó e de Iolanda de Monteferrato. Sucedeu a seu pai en 1343. Por medio dun acordo con Xoán II de Francia e despois de renunciar ao Delfinado, tomou posesión do Gex e Faucigny (1355); adquiriu por compra o Vaud (1359). Prestoulle vasalaxe ao Emperador Carlos IV, quen o nomeou vigairo imperial en Borgoña. Ocupou o Piemonte (1360), rexencia que obtivo en 1368. No ano 1379 foi recoñecido señor de Biella. Apoiou a Luís I de Anjou, quen lle cedeu Cuneo (1382), e acompañouno na expedición a Nápoles na que morreu. Fundou a Orde do Colar, chamada posteriormente da Santa Anunciata.

PERSOEIRO

Décimo oitavo conde de Savoia (1383-1391). Fillo de Amadeo VI de Savoia e de Bona de Borbón. Loitou ao carón de Carlos VI de Francia en Flandres contra os ingleses (1383). Deulle a Savoia unha saída ao mar coa adquisición de Niza (1388), que lle foi entregada polos súbditos nisardos.

PERSOEIRO

Décimo noveno conde (1391-1416) e duque (1416-1440) de Savoia, fillo e sucesor de Amadeo VII. Sexismundo I outorgoulle o título ducal (1416). Coa extinción dos Savoia-Acaia (1418) conseguiu os territorios de Italia, con Turín como capital, onde creou a universidade. Estruturou os novos territorios cos Decreta seu Statuta (1430). En 1434 deixoulle parte do goberno a seu fillo, Luís I, e retirouse a Ripaille, onde fundou a Orde Militar dos Cabaleiros de San Mauricio (1434). Foi elixido Antipapa co título de Félix V no Concilio de Basilea (1439). En 1440 renunciou ao ducado e o 24 de xullo foi coroado Papa en Basilea, sen embargo, debido aos poucos príncipes que lle recoñeceron o título, renunciou ao Papado no Concilio de Lausana (1449). Foille recoñecida a dignidade cardenalicia e foi nomeado delegado apostólico en Savoia e en parte de Suíza.

PERSOEIRO

Emperatriz de Bizancio. Filla de Amadeo V, conde de Savoia e de María de Brabante. Cambia o seu nome de Xoana polo de Ana ao casar (1326) con Andrónico III, coemperador de Bizancio. Rexente do seu fillo Xoán V, oponse á influencia de Xoán Cantacuze, quen, en rebelión, se proclama Emperador en Tracia (1341), e no 1347 entra en Constantinopla. Non obstante , Ana consegue facer que abdique en 1354.

PERSOEIRO

Trobador. Das súas poesías unicamente se coñecen algúns fragmentos inconclusos dentro do seu Espello de trobar. Neste tratado de retórica, sintetízase a preceptiva latina medieval.

AFLUENTES

Afluente da marxe dereita do Llobregat, co que conflúe en Martorell, despois de percorrer a comarca á que lle dá nome, a parte levantina do Alt Penedés e un pequeno fragmento da do Baix Llobregat.

1. Soster unha cousa sobre outra.

2. Xustificar ou explicar aquilo que se di presentando como base determinadas razóns ou probas.

3. Dar ánimos a unha persoa, idea, proxecto, etc.

4. Poñerse unha persoa ou cousa contra outra para se soster.

5. Ter como base certas razóns ou probas.

GALICIA

Concello da comarca do Ribeiro, situado na provincia de Ourense ao o S da comunidade autaonoma (42° 14’ latitude N - 8° 7’ lonxitude O). Limita ao O co concello de Ribadavia, ao S cos de Cortegada (ambos os dous do Ribeiro) e Gomesende (da Terra de Celanova), ao L co de Cartelle, e o N co de Castrelo de Miño, ambos os dous do Ribeiro.. Abrangue unha superficie de 20,7 km 2 cunha poboación de 1.171 h (1996) cunha soa parroquia, A Arnoia. A capital municipal é o lugar de Outeiro Cruz, situado a 119 km de Santiago de Compostela, a 34 km de Ourense e a 6 km de Ribadavia. Está adscrito ao partido xudicial de Ribadavia e á diocese de Ourense.
Xeografía física
O territorio do concello da Arnoia sitúase no dominio climático oceánico-mediterráneo, cun microclima propiciado pola distribución do relevo: os rexistros termopluviométricos responden á súa situación a sotavento da serra do Faro de Avión, abeiro de magnitude fronte á circulación do O. A temperatura...

GALICIA

Parroquia do concello de Arnoia, a. baixo a advocación de San salvador.

GALICIA

Comarca natural do S de Galicia, que se corresponde coa conca do río Arnoia. Distínguese o Alto Arnoia, (integrado polas terras dos concellos de Allariz, Baños de Molgas, Maceda, Vilar de Barrio, Xunqueira de Ambía e Xunqueira de Espadañedo), e o Baixo Arnoia, (do que forman parte os concellos da Arnoia, A Bola, Cartelle, Celanova, Cortegada, Gomesende, A Merca, Padrenda, Pontedeva, Quintela de Leirado, Ramirás e Verea).

1. Relativo ou pertencente á Arnoia.

2. Persoa natural ou residente da Arnoia.

1. Acción erosiva da auga de chuvia cando baixa por un terreo inclinado (vertente) e forma regueiros. A intensidade da erosión producida estará en función inversa da vexetación que cubra a pendente.

2. Acción de chover con moita forza.

1. Chover forte e sen parar.

2. Formar a chuvia regueiros ou arroios espontáneos na terra.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Vimianzo baixo a advocación de san Pedro.