"Uria" (Contén)

Comarca da Comunidade Autónoma de Cantabria, entre os ríos Saja, ao L, e Nansa, ao O, na fronteira co Principado de Asturias. Limita ao S coa cordilleira Cantábrica. Trátase dunha rexión litoral no que o seu trazo máis característico é a rasa, produto dos distintos niveis de abrasión mariña ao longo da historia. Destacan os núcleos de Torrelavega, Suances, Santillana del Mar, Cabezón de la Sal e San Vicente de la Barquera.

Título dos fillos primoxénitos e herdeiros dos reis de España. Foi fundado por Xoán II en 1388 cun morgado para os fillos lexítimos e primoxénitos dos reis de Castela e León.

Nome de muller procedente do latín Aurea, feminino de aureus ‘áureo, de ouro’, alcume atribuído a Venus pola riqueza dos seus templos ou pola cor do seu cabelo. Auria é o nome máis antigo de Ourense que quizais pervive en Oira; Auriense, na súa orixe, é un adxectivo derivado de Auria, aínda que tamén se documenta a variante Auregense. Levan este nome santa Auria de París (s VII), santa Auria de Córdoba e santa Auria de Ostia.

Revista quincenal nada en 1944 en Ourense e promovida por Acción Católica, que desaparece en 1946. Dirixida por Virxilio X. López Cid, colaboraron nela: Segundo Alvarado, Alfonso Alcaraz, Segundo Fernández, Xosé Luís Varela, Pura Vázquez e Luís Ramos, entre outros.

Suplemento cultural do diario Faro de Orense aparecido o 13 de novembro de 1983. Coordinado por Marcos Valcárcel, incluíronse nel estudios de Miguel Moreiras, Xavier Ribalta, Enrique Bande e Alfredo Cid Rumbao, entre outros. Tiña dúas seccións, “Ronsel” e “Os nosos devanceiros”, nas que se recollía información cultural e textos de Otero Pedrayo, Florentino L. Cuevillas e Blanco Amor.

Revista mensual editada en marzo de 1997 en Ourense e subtitulada “Revista mensual de Caixa Ourense”. Dirixida por Alfonso Sánchez Izquierdo e coordinada por Fina Calleja e Xosé Platero Paz, contaba coa colaboración de Maribel Outeiriño na redacción. Incluía entrevistas con escritoras, unha antoloxía de textos xornalísticos de Otero Pedrayo, Cuevillas e Basilio Álvarez, e artigos de Marcos Valcárcel sobre a cidade de Ourense.

Irmá dos santos Adolfo e Xoán. A lenda conta que morreu degolada polos mouros cordobeses. A súa festividade celébrase o 19 de xullo.

irxe e mártir da cidade romana de Ostia. Morreu afogada logo de ser tirada ao mar atada a unha moa de muíño. A súa festa conmemórase o 24 de agosto.

  (París 1924) Cantante, compositor e actor de cine, de orixe armenia, coñecido como Charles Aznavour. No ano 1941 comezou a carreira de compositor. As súas cancións foron interpretadas por Edith Piaf e Juliette Gréco. Entre elas destacan: “Je haïs les dimanches”, “Jézabel”, “Sur ma vie”, “Parce que”, “Venecia sin ti” e “Et Pourtant”. Debutou como autor, compositor e intérprete no ano 1955. Actuou en varias películas como Taxi pour Tobrouk (Taxi para Tobrouk, 1960), Tempo di Roma (O tempo de Roma, 1962), etc.

Presencia aumentada nos ouriños de produtos de excreción nitroxenada renal, fundamentalmente urea.

Presencia de bacilos nos ouriños.

Eliminación, en gran cantidade, de bacterias polos ouriños.

Entidade bancaria fundada no ano 1974 con domicilio social en Oviedo e que antigamente se denominaba Banco de Langreo. Pertence ao grupo Banca Sabadell.

Denominación dada na época romana ao territorio de Bética entre os ríos Anas (Guadiana) e Betis (Guadalquivir).

Presencia de bilirrubina nos ouriños.