"paleo" (Contén)

Relativo ou pertencente á paleobioloxía.

Ciencia que estuda a distribución antiga dos seres vivos e a dinámica do seu cambio xeográfico nas eras xeolóxicas. Trata de identificar a composición biótica das rexións nos diferentes tempos xeolóxicos e de buscar as razóns desta distribución dos organismos que depende do lugar de orixe dos diversos taxons, das súas capacidades migratorias, dos condicionamentos xeográficos para a dispersión, e tamén dos parámetros que definen o medio en que viven ou poden vivir os organismos.

Rama da botánica que estuda as plantas fósiles e que emprega os métodos de estudo da paleontoloxía.

Carst fósil, recuberto ou non de sedimentos.

Relativo ou pertencente ao Paleoceno.

Primeira serie do Terciario inferior, que se sitúa sobre o Cretáceo e baixo o Eoceno. A súa duración pode estimarse nuns 10 millóns de anos (65.000.000-55.000.000). Adoita dividirse en dous estadios: o Daniano e o Tanetiano. É a primeira serie do Terciario e implica unha ruptura total, sobre todo faunística, cos tempos cretáceos que a precederon. Neste período apareceron grupos importantes de foraminíferos e comezaron a atoparse mamíferos en abundancia.

paleocénico.

palicinesia.

Clima dos períodos xeolóxicos e históricos anteriores á invención dos aparellos destinados ás medidas meteorolóxicas.

Estudo dos paleoclimas ao longo dos tempos xeolóxicos e das causas das súas variacións. Emprega unha serie de indicadores paleoclimáticos, é dicir, uns fenómenos xeolóxicos que dependeron parcialmente do clima, en que a súa interpretación se fai por similitude cos fenómenos actuais, de métodos físicos, como é o da determinación das paleotemperaturas, que se basea na relación de isótopos de osíxeno 18O/16O. As evidencias paleoclimáticas poden ser biolóxicas, litolóxicas ou morfolóxicas. Establecéronse diversas hipóteses sobre as causas dos cambios climáticos, e as principais baséanse nas variacións da radiación solar de longa duración, nas variacións orbitais periódicas da Terra ou en causas terrestres, como o efecto das grandes oroxéneses, variacións da salinidade mariña que modificaron as correntes oceánicas e polo tanto o equilibrio térmico ou migración dos polos magnéticos.

Corrente antiga que existiu nun momento determinado da historia xeolóxica, de cuxa dirección e sentido se pode deducir e medir mediante o estudo das texturas e as estruturas das rochas sedimentarias. Estas correntes poden ser aéreas (paleoventos) ou acuáticas (fluviais, mariñas e turbidíticas), correntes de lavas ou de piroclastos, de desprendementos subaéreos ou submarinos, de lama e pedregullo, do paso dos glaciares e das morenas glaciares asociadas. O seu estudo constitúe un dos elementos esenciais para o estudo das antigas concas sedimentarias e dos elementos que se poden atopar nelas como fosfatos, carbón, sales, hidrocarburos e metais sedimentarios.

Rama da ecoloxía que estuda a relación dos fósiles co medio en que vivían.

Relativo ou pertencente á paleoecoloxía.

Endemismo antigo que deriva frecuentemente da persistencia na residencia, nunha área restrinxida, de especies que anteriormente poboaran áreas máis vastas e que, por efectos da competencia ou do cambio nas condicións ambientais, quedaron reducidas á área que agora ocupan.

antigo eslavo.

Especie extinguida que representa un segmento, delimitado arbitrariamente, dunha liña evolutiva.

Relativo ou pertencente á paleografía.