"Ain" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 537.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘navalla’.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Termo do barallete, xerga dos afiadores e paraugueiros, que corresponde á voz ‘pao de espadas da baralla’.
-
PERSOEIRO
Realizador cinematográfico e director de escena alemán. En 1967 incorporouse ao Aktionstheatre, un grupo teatral de vangarda para o que dirixiu Leoncio e Lena. Como dramaturgo cómpre salientar a obra Bremen Freiheit (Liberdade Brenana, 1971), presentada en galego en 1989 polo Teatro do Atlántico, con dirección de Xulio Lago. En 1969 iniciou a súa produción cinematográfica, na que destacan títulos como Götter der Pest (Os deuses da peste, 1969), Die Bitteren Tränen der Petra Von Kant (As amargas bágoas de Petra von Kant, 1972), Satansbraten (O asado de Satán, 1976), Lili Marleen (1980), Lola (1981) ou Querelle (1982).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Compositor. Estudiou na Escola Niedermeyer de París, foi organista en Rennes e exerceu a docencia. De regreso a París, foi profesor de composición do Conservatorio, en 1905 director do mesmo e titular de órgano na igrexa da Madeleine. Da súa produción destacan as cancións, as pezas para piano, nas que desenvolveu un estilo propio e innovador, e as pezas para escena Prométhée (1900) e Pénélope (1913).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Membro dalgunha das organizacións do movemento guerrilleiro palestino.
-
GALICIA
Economista. Licenciouse en Dereito e doutorouse en Ciencias Económicas e Empresariais (1980) pola Universidade de Santiago de Compostela. Foi profesor de economía política e facenda pública na Universidad de Madrid (1982-1990), e de facenda pública, dereito financeiro e historia do pensamento económico no Centro de Estudios Universitarios Ramón Areces (1987-1989). En 1990 acadou a cátedra de Facenda Pública da Universidade da Coruña. Foi decano da facultade de Ciencias Económicas e Empresariais e vicerrector de Asuntos Económicos e de Economía e Planificación (1995-2002) da Universidade da Coruña. Publicou numerosos artigos e informes de carácter socioecómico e, entre as súas monografías, cómpre salientar La Economía del déficit público (1983), Estado, Privatización y bienestar (1991) e Sempre en Galiza: perspectivas (2001).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Artista alemán. Formouse en Berlín, onde foi un dos fundadores da Galerie am Moritzplatz (1977). Cultivou a pintura, a escultura, o cine e o vídeo e introduciu un certo nivel de compromiso social nas súas obras. Inscríbese na corrente dos novos fauves.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Tendencia pictórica iniciada por B. Newman cara ao 1950 que concibe o cadro como un campo (field) total e non como unha estrutura formada por elementos interrelacionados. Cando domina o brillo e a saturación da cor en obras monocromáticas recibe o nome de colour field painting.
-
PERSOEIRO
Político e avogado chileno. Militou no partido liberal democrático e foi deputado e ministro de Xustiza, Instrución Pública e de Interior durante a presidencia de Pedro Montt (1907-1910). Ocupou a presidencia da República entre 1925 e 1927. Foi embaixador en España, Arxentina e Perú.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Filósofo. Profesor na École Polytechnique, participou nos debates de máis polémica en Francia. Influenciado por H. Arendt e M. Kundera, criticou o mundo moderno cualificándoo de despiadado e cruel. Das súas obras destacan Le Juif imaginaire (1983), Le défaite de la Pensèe (1987) e Comment peut-on être croate? (1992).
VER O DETALLE DO TERMO -
PRAIA
Praia situada no concello de Cambados e protexida como Espazo Natural.
CARACTERÍSTICAS XERAIS LONXITUDE PRAIA: 400 metros ANCHURA MEDIA: 2 metros GRAO OCUPACIÓN: GRAO URBANIZACIÓN: Aillada PASEO MARÍTIMO: Non
VER O DETALLE DO TERMO
TIPO DE PRAIA COMPOSICIÓN: CONDICIÓNS BAÑO: Augas tranquilas ZONA DE FONDEO: Non NUDISTA: Non
ASPECTOS MEDIOAMBIENTAIS PRESENZA VEXETACIÓN: Si ZONA PROTEXIDA: Si Tipo: Espazo Natural/Prop. Red Natura 2000 BANDEIRA AZUL: Non
SEGURIDADE EQUIPO DE VIXILANCIA: Non SINALIZACIÓN DE PERIGO: Non POLICÍA LOCAL: Non POSTO CRUZ VERMELLA: Non EQUIPO SALVAMENTO: Non
HOSPITAL MÁIS PRETO NOME: Hospital do Salnés DIRECCIÓN: Estromil-Ande-Rubianes. Vilagarcía de Arousa TELÉFONO: 986 56 80 02 DISTANCIA APROXIMADA... -
VER O DETALLE DO TERMO
Joan de Beauvoir de Havilland Fontaine.
-
PERSOEIRO
Política francesa. Doutora en Dereito Público. Presidiu o Parlamento europeo entre 1999 e 2002, ano no que se converteu en ministra de Industria de Francia. Escribiu Les députés européens: Qui sont-ils? Que font-ils? (1994), L’Europe de vos initiatives (1997) e Le traité d’Amsterdam à l’intention de ceux qui aimeraient s’intéresser à l’Europe si elle était moins obscure (1998).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Arquitecto e decorador francés. Traballou como arquitecto oficial para Napoleón Bonaparte xunto con C. Percier. Representante do estilo Imperio, entre as súas obras salientan o Arco do Triunfo do Carrousel (1806-1810) e o proxecto da Rue de Rivoli (1805). No eido da restauración, traballou no Louvre, nas Tuilleries e nos palacios de La Malmaison, Fontaineblau e Versailles, entre outros. Para Luís XVIII realizou a Capela Expiatoria (1816-1820) e para Luís Filipe de Orléans a galería de Orléans do Palaïs-Royal (1829).
VER O DETALLE DO TERMO -
CIDADES
Cidade do departamento do Serna e Marne, Francia (15.942 h [1999]). Situada ao SL de París, ao NL do bosque de Fontainebleau e a tres quilómetros da beira esquerda do río Sena. É un núcleo turístico e residencial. Foi fundada en 1527 por Francisco I nun antigo refuxio de caza. Nela asináronse diversos tratados internacionais. Do seu patrimonio cultural destaca o castelo.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Castelo real francés situado no bosque de Fontainebleau. Iniciouno Francisco I, que en-cargou as obras a Gilles le Breton e S. Serlio; posteriormente, Enrique II encomendoullo a F. Primaticcio e P. Delorme, e durante o reinado de Luís XVIII, J. A. Cerceau, que fixo a escaleira de ferradura. J. A. Gabriel traballou por orde de Luís XV nun dos pavillóns da fachada principal; e Napoleón I fixo cambiar algunhas das estancias a P. F. Fontaine e C. Percier. Foi sede da sinatura de diversos acordos políticos, entre outros, Luís XIV asinou en 1685 o edicto que revogaba o Edito de Nantes; España e Francia asinaron un tratado polo que acordaban a repartición de Portugal en 1807; e Napoleón asinou a súa primeira abdicación en 1814. Foi prisión do Papa Pío VII (1812-1814) e cuartel xeral das forzas da OTAN en Centroeuropa (1949-1966).
-
VER O DETALLE DO TERMO
Escola arquitectónica, escultórica e pictórica que naceu en Fontainebleau por mor da chegada de artistas italianos chamados por Francisco I para decorar o palacio. Foi continuadora do manierismo italiano con influencias flamengas e locais e de estilo elegante, obra de G. B. Rosso e F. Primaticio, e dos seus seguidores, N. dell´Abate, Pellegrini i Majorici e de artistas franceses como J. Goujon, J. Cousin e A. Caron. Os artistas que traballaron para Enrique IV coñécense co nome de segunda escola de Fontainebleau. Caracterizouse pola perfección material. Entre outros destacaron T. Dubreuil d´Anvers, J. Bunuel de Blois, A. Dubois d´Anvers e M. Fréminet.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Acordos asinados na cidade francesa de Fontainebleau en 1743, 1807 e 1814. O primeiro foi o segundo dos Pactos de Familia. O segundo, asinado entre Godoy e Napoleón, o 27 de outubro de 1807, estableceu a ocupación e partición de Portugal, de xeito que o N pertencería ao rei de Etrutia, neto de Carlos IV; as provincias de Alentejo e Algarve pasaban a mans de Manuel Godoy, primeiro ministro español; e o resto de Portugal estaría administrado polos dous países, Francia e España. A presenza das tropas francesas en España deu lugar, sen embargo, á guerra con Francia. O 11 de abril de 1814 pactouse a situación de Napoleón, trala súa abdicación.
-
PERSOEIRO
Pintor, debuxante e gravador. Formouse na École des Beaux-Arts. Recibiu a influencia de Manet e Degas e participou nas exposicións impresionistas. Dedicouse á caricatura e foi un precursor do expresionismo. Nas súas augafortes cultivou un misticismo relixioso.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Pintor. Influído polos retratos de A. Van Dyck e paisaxista por vocación, adaptou o retrato á paisaxe, que deixou de ser un simple fondo e converteuse nunha parte importante dentro da pintura, en total compenetración coa personaxe retratada. Das etapas da súa produción, a de Bath (1759-1777) e a de Londres (1774-1788), a segunda presenta unha pincelada máis solta, premonitora do impresionismo. Foi autor tamén das fancy pitures, obras feitas para el, onde a súa arte se expresa con maior liberdade. As súas paisaxes, entre as que destaca O bebedoiro (1777), anuncian a paisaxe de Constable e Turner. Entre os retratos cómpre salientar Mr e Mrs Andrews (1750?), Mary, condesa de Howe (1765) e O neno azul (1779?). Foi membro da Royal Academy.
VER O DETALLE DO TERMO