"Galle" (Contén)

Indicación Xeográfica Protexida segundo a Orde de 4 de abril de 2000 da Consellería de Agricultura, Gandería e Política Agroalimentaria que reciben todos os tenreiros nados en practicamente todo o territorio galego, fillos de vacas de raza Rubia Galega, Morenas do Noroeste ou dos seus cruzamentos, e que son criados, alimentados e sacrificados en Galicia, seguindo un estrito control integral de calidade e hixiene. O control abrangue desde o nacemento dos tenreiros, a súa crianza, alimentación e cuidados sanitarios, ata o seu sacrificio e presentación da carne nos puntos de venda, todo isto conforme ao establecido na lexislación vixente. A alimentación dos tenreiros baséase no leite materno, forraxes e concentrados procedentes de vexetais e exentos de calquera subproduto animal ou substancia prohibida, e sacrifícanse, por regra xeral, con menos de 10 meses de idade. Foi o resultado da fusión da Denominación Produto Galego de Calidade Ternera Gallega, creada en 1989 e a Denominación Específica...

Boletín de tendencia nacionalista publicado en La Habana a partir de 1921. Subtitulado “Órgao da Xuntanza Nacionalista Galega d’Habana e paladín do honor da Raza Céltiga”, tivo periodicidade mensual. Dirixido por A. Rodríguez Orzales, foi editado pola Xuntanza Nazonalista Galega D’Habana. Foi o sucesor da revista Nós e defendeu o movemento nacionalista galego, a autonomía e a cooficialidade do galego e do castelán en Galicia.

Revista publicada en La Habana a partir de abril de 1894. Cesou o 9 de setembro de 1896. Fundada por Curros Enríquez, o apoio de máis de 6.000 subscritores fixo que a periodicidade fose semanal. Incluíu información sobre política, ciencia, crónica de sociedade e literatura, tanto da comunidade emigrante como do país. Completou os contidos con colaboracións literarias de destacados escritores. A publicación pechou cando Curros se negou a pagar dúas multas impostas por críticas ao goberno colonial.

Revista publicada en Madrid a partir do 1 de febreiro de 1914. Cesou o 15 de abril de 1915. Orientada aos emigrantes galegos, foi dirixida por Eugenio Elices Gasset e, a partir de novembro de 1914, por Ramón de Artaza. Incluíu información sobre as actividades das colectividades galegas en América, crónica de actualidade e colaboracións literarias.

Museo situado en Florencia. O seu fondo, proveniente das coleccións artísticas particulares dos Medici, foi instalado no palacio homónimo, que comezou a construír Giorgio Vasari (1560) e acabaron Alfonso Parigi e Bernardo Buontalenti en 1580. O derradeiro membro da familia Medici, Anna Maria Ludovica, doou a galería ao estado toscano (1737), e Pietro Leopoldo de Lorena, sucesor dos Medici como gran duque de Toscana, abriuno ao público (1765). Contén pintura toscana desde o s XII ao XVIII, pintura doutras escolas italianas, flamengas e alemás, escultura e tapices.

Revista publicada en Montevideo a partir do 18 de agosto de 1881. Cesou o 12 de xuño de 1892. De periodicidade variable (semanal, bisemanal, trimestral ou diaria) foi fundada e dirixida por Xosé F. Agrasar e Ramón Cerdeiras, ata que César Cisneros Luces se fixo cargo dela en 1892. Incluíu colaboracións literarias dos autores do Rexurdimento galego, moitas delas en folletíns.

Agrupación política xurdida en 1932 en Santiago de Compostela ao redor de Xoán Xesús González (secretario xeral), Anxo Valcárcel (secretario de organización) e Ramón Güimil (presidente), a partir da escisión dun grupo do PSOE. Cun ideario galeguista e socialista, dispoñía dunha notable influencia social na comarca de Santiago, apoiada nunha forte infraestrutura organizativa a través da Federación Comarcal Agraria (1932-1933). Despois dos malos resultados nas eleccións de novembro de 1933, ingresou en Izquierda Republicana. En 1936, tras o triunfo do Frente Popular, produciuse un intento de recomposición, sen éxito.

Xornal vespertino publicado en Lugo entre 1931 e 1933. De tendencia republicana, liberal e laica, os seus fundadores e propietarios foron os irmáns Correa Calderón, que orientaron o xornal cara á información cultural e educativa. Contaron cunha destacada nómina de colaboradores, como Alexandre Bóveda, R. Otero Pedrayo, R. Suárez Picallo e Castelao.

vergallo.

Revista ilustrada publicada en Vigo a partir de xaneiro de 1909. Subtitulada “Ilustración regional”, foi fundada e dirixida por Xaime Solá. De tendencia conservadora, distibuíuse en España, Portugal e América do Sur quincenalmente. Incluíu crónicas, reportaxes, entrevistas e breves ensaios elaborados por galegos emigrados. Durante a Guerra Civil, a información reduciuse ao parte oficial bélico e ao apoio ao bando franquista. Cesou en maio de 1938, e en novembro de 1954, xa falecido Solá, iniciou unha segunda época da man de Xosé Iglesias Presa, dirixida primeiro por Fabriciano F. Sierra e logo por Eduardo Torres. En novembro de 1955 trasladou a súa sede   de Vigo a Lugo. En 1962 Faro de Vigo adquiriu a cabeceira, co que iniciou a súa terceira época en maio dese ano (nº 79), onde pretendeu manter o seu carácter social e costumista.

Boletín publicado en La Habana a partir do 1 de xuño de 1938. Cesou en xaneiro de 1954. Subtitulado “Órgano oficial de la Sociedad de Beneficencia Naturales de Galicia: Publicación mensual”, funcionou como órgano de expresión societario e estivo dirixido por Antonio do Campo de la Fuente. Incluíu información societaria e artigos sobre a historia, literatura e cultura galegas.