"Hel" (Contén)

Que heleniza.

Que ten características gregas.

Facer que algo ou alguén adquira costumes ou características helénicas.

Adoptar algo ou alguén trazos e costumes helénicos.

Relativo ou pertencente á antiga Grecia, aos seus habitantes ou á súa lingua.

Natural ou habitante da antiga Grecia.

grego.

Relativo ou pertencente aos helenos.

Individuo do pobo dos helenos.

Pobo indíxena (populus) da Gallaecia, do convento xurídico Bracarense que habitou os territorios entre o Lérez e o bordo meridional da ría de Vigo e que, segundo Estrabón, tiñan como capital Hellenes, a vila fundada por Teucro.

ASTRON Aplícase á última posta dun astro antes da súa conxunción co Sol, ou da primeira saída despois desta.

ASTRON Aplícase a todas as postas da época na que un astro se achega ou se afasta da súa conxunción.

Órgano mecánico constituído por unha ou máis pas de formas diversas, fixadas radialmente a un eixe motor, e que está destinado a converter, en interacción cun fluído, a forza mecánica de rotación en forza de translación no sentido do seu eixe. Defínese o paso da hélice como a distancia percorrida, no sentido do movemento, por cada punto da hélice a cada volta completa; este pode ser fixo ou variable (neste último caso as pas son orientables). A aplicación máis importante da hélice está na propulsión das aeronaves e dos barcos. Nas naves as pas das hélices xiran ao redor do eixe dunha árbore de transmisión case horizontal. Están dispostas segundo un determinado ángulo de incidencia respecto da agua, de maneira que impulsan a nave cara a adiante cun movemento semellante ao dun parafuso; completamente somerxidas e non suxeitas á influencia das ondas e dos movementos da nave, proporciona un empuxe regular en todas as circunstancias. No caso das aeronaves, as pas son...

Pregamento semicircular que limita o pavillón da orella por diante, por arriba e por detrás.

Curva dobrada de tal xeito que a tanxente forma un ángulo constante cunha recta fixa, chamada eixe. A máis coñecida é a hélice circular, que se obtén ao combinar un movemento circular uniforme arredor dun eixe cun movemento uniforme paralelo ao eixe.

Voluta do capitel corintio.

α

Modelo que trata de explicar a disposición espacial dunha molécula de ácido desoxirribonucléico. Este modelo foi proposto por James D. Watson e Francis H. Crick coa axuda de Maurice Wilkins que lles facilitou, meses antes e sen consentimento da súa compañeira Rosalind Franklin, os logros conseguidos nos seus estudios sobre a difracción dos raios X do DNA. Watson e Crick propuxeron un modelo no que a molécula de DNA se dispón nunha hélice de dúas febras con xiro a dereita. As febras fórmanse pola unión covalente de miles de desoxirribonucleótidos, cada un deles contén un ácido fosfórico, un azucre (desoxirribosa) e unha base nitroxenada. As febras dispóñense de forma antiparalela e únense por pontes de hidróxeno que se establecen de xeito específico entre as bases. A adenina únese mediante dúas pontes de hidróxeno coa timina e a citosina mediante tres á guanina. Na parte externa da hélice altérnanse as moléculas de desoxirribosa e de fosfato, mentres que as bases se proxectan perpendicularmente...