"Loxia" (Contén)

Rama da xeoloxía que investiga os caudais subterráneos ou superficiais de auga, tratando de descubrir novos acuíferos e de conservar os caudais superficiais e subterráneos xa existentes. OBS:Tamén se denomina hidroloxía superficial e subterránea.

Ciencia que se encarga do estudo dos cabalos.

Figura retórica que consiste en invertir a orde lóxica das ideas e dicir ao comezo o que debería ir ao final.

Rama da bioloxía que estudia a composición e estrutura microscópica dos tecidos orgánicos. A histoloxía estudia o crecemento dos tecidos, animais e vexetais, desde o período xerminativo ata que completan a súa formación. Tamén se ocupa da relación entre estrutura e función, e dos cambios de estrutura segundo a función que realice. A histoloxía humana estudia o crecemento dos catro tecidos básicos (epitelial, conectivo, muscular e nervioso) a partir das tres capas xerminativas (ectoderma, mesoderma e endoderma) e a adaptación entre eles durante o desenvolvemento para formar os órganos.

Estudio da patoloxía dos tecidos.

Teoría da historia, especialmente a que se refire á estrutura, ás leis e ás condicións da realidade histórica.

Disciplina que estudia a homosexualidade en todos os seus aspectos. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

Estudio dos sinais ou das impresións que resultan da actividade orgánica.

Ciencia auxiliar da Historia da Arte que dá un sentido interpretativo á obra de arte. Orixinada no primeiro terzo do s XX, na escola fundada por Aby Warburg en Hamburgo e trasladada a Londres en 1934, define os significados intrínsecos dos temas estudiados pola iconografía. Estes significados dependen da época, do contorno social e das tradicións que cualifican inconscientemente o artista e que se reflicten na súa obra, considerada testemuño-documento da época. Destacaron F. Saxi, E. Panofsky e E. H. Gombrich.

Parte da medicina que estudia a inmunidade. Iniciouse como unha disciplina que tentaba comprender a resistencia á infección, que nun principio se consideraba como a única función do sistema inmunitario. A comezos do s XX coñeceuse a súa relación coa hipersensibilidade ou alerxia, esclareceu as funcións biolóxicas xerais do sistema inmune e relacionou a inmunidade co cancro, coas dificultades xurdidas á hora dos transplantes de órganos dun individuo a outro e coa capacidade de producir enfermidades ao lesionar os tecidos normais. Actualmente, é un dos campos da medicina en que se investiga máis, xa que cada vez se fai máis patente que nos fenómenos inmunolóxicos se atopan boa parte dos mecanismos que explican o desenvolvemento de bastantes enfermidades.

Estudio dos trastornos ocasionados no organismo por mor da inmunidade.

entomoloxía.

Parte da zooloxía que estudia os peixes. Esta ciencia naceu no s XVI en Francia, con Pierre Rondelet e Pierre Belon, e en Italia, con Ippolito Salviani. Tomou un grande impulso con Carl Linné e a súa nomenclatura binaria. No s XIX Cuvier describiu e clasificou todas as especies coñecidas de peixes en Histoire naturelle des poissons, que continuou o seu discípulo Valenciennes (1820). A ictioloxía viuse afectada polo salto epistemolóxico que representou a obra de Charles Darwin, e como consecuencia apareceron as primeiras teorías filoxenéticas. Na etapa posdarwiniana destacan Regan e Boulenger. Os problemas alimenticios da humanidade fixeron que a súa vertente práctica, a pesqueira, tomase unha grande importancia, sobre todo en Xapón e Rusia.

Rama da medicina que estudia a larinxe e as súas enfermidades.

Rama da entomoloxía que estudia os lepidópteros.

Estudio sincrónico da significación das palabras, como elementos interdependentes dunha estrutura de carácter social. Subordinada á lexicografía ata o s XX, os novos conceptos metodolóxicos de Ferdinand de Saussure, primeiro, e do Círculo Lingüístico de Praga, máis tarde, transformárona nunha ciencia autónoma, independente tanto da lexicografía como da morfoloxía, a etimoloxía e a estilística. OBS: A grafía <x> representa o son [ks].

Ciencia que estudia as augas continentais, lagos, ríos e encoros, en todos os aspectos, no xeográfico, xeolóxico, físico, químico e biótico.