"car" (Contén)

1. Noiro do foso dunha fortificación permanente oposto á escarpa.

2. Diminución progresiva da espesura dun muro que ten a cara externa vertical.

1. Recomendar a abstención dunha cousa determinada por resultar prexudicial, contraproducente ou perigosa.

2. Facer algo que outra cousa resulte perigosa ou contraproducente.

1. 1. Citar ou avisar os interesados para que asistan a un lugar, a algunha cita ou reunión, ou para que participen nun acto xuntamente con outros.

   2. Anunciar unha reunión ou unha actividade determinada para os que van participar ou están interesados nela.

2. Comunicar publicamente a data e as condicións para poder participar nun concurso, oposición, competición, etc.

PERSOEIRO

Médico e profesor. Doutorouse en Cirurxía Dental pola Universidade de Maryland, EE UU, e en Filosofía e Letras pola Universidade de Santiago de Compostela en 1934. Participou como voluntario na Primeira Guerra Mundial e licenciouse co grao de primeiro tenente. Unha vez instalado en España, exerceu como concelleiro en Santiago de Compostela durante a ditadura de Primo de Rivera e como directivo da Sociedad Económica de Amigos del País. Foi profesor de idiomas na universidade compostelá. Participou no Seminario de Estudos Galegos e na editorial Bibliófilos Gallegos. Publicou diversos traballos nos Cuadernos de Estudios Gallegos, entre eles, “Un libro sobre Galicia” (1948), “El Padre Sarmiento sobre el origen de Prisciliano” (1953) e “Peregrinos mendicantes” (1962). Foi membro da Real Academia Galega e outorgáronlle a Encomenda de Afonso X o Sabio.

PERSOEIRO

Bioquímico. Estudiou medicina na German University de Praga, centro no que se doutorou en 1920. Dous anos despois emigrou a EE UU xunto coa súa muller, Gerty Theresa Cori. Entre os traballos que realizaron conxuntamente, cómpre destacar o estudo das reaccións enzimáticas que acompañan a conversión do glicóxeno muscular en glicosa, ácido pirúvico e ácido lácteo (ciclo de Cori), o dos efectos das hormonas na actividade enzimática e o illamento da α-D-glicosa-1-fosfato (éster de Cori). En 1947 compartiu o Premio Nobel de Medicina e Fisioloxía coa súa muller e con B. A. Houssay polos traballos sobre o metabolismo dos glícidos.

1. Relativo ou pertencente ás corinocarpáceas.

2. Planta da familia das corinocarpáceas.

3. Familia de árbores da orde das celastrais, integrada por unhas vinte especies de follas alternas, non estipuladas, e flores pentámeras dispostas en panículas terminais. Son propias das rexións austrais.

PERSOEIRO

Militar e político. Foi contraalmirante da Mariña e membro da Unión Patriótica. Subsecretario do ministerio da Mariña no goberno militar de Primo de Rivera (1923-1925), foi ministro de Mariña do chamado Directorio Civil (1925-1928).

PERSOEIRO

Poetisa. A súa casa de Madrid foi centro de reunións literarias e refuxio de liberais, sobre todo trala Revolución de 1866. Residiu en diversas cidades do estranxeiro e, posteriormente, retirouse a Lisboa. Aos 13 anos escribiu a oda La Palma, loada por Espronceda. Logo editou a primeira edición de Poesías (1843). A súa poesía é prebecqueriana e de tema xeralmente amoroso, como a balada “El amor de los amores”. Tamén escribiu teatro, novela e recordos de viaxe.

GALICIA

Pintora. Coñecida como María Corredoyra, iniciou a súa formación na Coruña con Félix Castro e Enrique Saborit. Participou en concursos e exposicións colectivas como a Exposición Rexional Galega de Santiago de Compostela (1909), na que recibiu a Medalla de Ouro polo conxunto da obra presentada, entre a que destaca A neta; nunha exposición en México (1910), en Bos Aires (1911) e na Exposición de Arte Galega celebrada no Centro Galego de Madrid (1912). En 1914 trasladouse a Madrid para ampliar a súa formación con Eduardo Chicharro (1914-1915) e con José María López Mezquita (1915-1916), ao tempo que recibiu clases teóricas de Joaquim Sorolla. Regresou a Galicia en 1916 e, ao ano seguinte, participou na Segunda Exposición de Arte Galega celebrada na Coruña con cadros figurativos entre os que destaca A galega dos cacharros. En 1922 realizou o seu primeiro cadro de interiores, Interior da igrexa das Capuchinas, presentado á Exposición de Arte Galega de Ferrol....

1. Andar dun lado para outro sen parar.

2. Andar de présa e con paso miúdo.

1. Emitir luz algunha cousa.

2. Producirse alustros.

PERSOEIRO

Arquitecto, pintor e gravador. Formado na Escola de Belas-Artes de Lisboa, comezou a expoñer a finais dos anos cincuenta. A súa obra evolucionou desde unha estética surrealista cara a propostas próximas ao informalismo ou aos valores espaciais do construtivismo.