"An" (Contén)

GALICIA

Pintor. Utilizou grandes campos cromáticos nas súas obras, que se moven entre o abstracto e o xeométrico. Destaca a serie Fragmentos de un diario gráfico (1995).

ENTRADA LARGA

Estado do SL de Arabia, limitado ao N polo golfo de Omán, ao L polo mar de Arabia, ao S polo Océano Índico, ao SO por Iemen, e ao O por Arabia Saudí e polos Emiratos Árabes Unidos (309.500 km2; 2.623.000 h [estim 2001]). A súa capital é Mascate.
Xeografía
Morfoloxicamente é unha terra alta formada por grandes relevos calcarios. O N está dominado pola serra de al-Ah- ḋ ar ( Ǧ agal al-Šām, 3.035 m). O clima, cálido e moi caloroso na costa, é máis morno nas zonas montañosas. Carece de recursos perennes de auga. A economía baseábase ata a década de 1960 na agricultura (palmeira de dátil e cítricos), na gandaría (ovina, caprina e de camelos) e na pesca (sardiñas). O sector primario foi de subsistencia ata 1975. A extracción de petróleo, que comezou en 1967, cambiou substancialmente a economía do país. Tamén é importante a produción de gas natural. En 1983 iniciouse a explotación do cobre e en 1985 a da cromita. A enerxía...

GOLFOS

Golfo do mar de Arabia, comprendido entre a costa N de Omán e a meridional de Irán, cunha anchura máxima de 320 km. Comunícase co Golfo Pérsico a través do estreito de Ormuz.

1. Relativo ou pertencente a Omán ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Omán.

PERSOEIRO

Microbiólogo ucraíno. Discípulo de Sergei N. Vinogradskij, estudou o papel dos microorganismos nos ciclos bioxeoquímicos do carbono e do xofre. Foi o primeiro que obtivo cultivos de bacterias anaerobias.

PERSOEIRO

Bispo de Lugo (1961-1979). Doutor en Teoloxía e Dereito Canónico, foi vigairo xeneral do bispado de Nafarroa (1957), arcipreste da catedral de Iruña, bispo auxiliar de Lugo (1956-1971) e bispo titular de Dystis (1956-1961). Durante o seu bispado en Lugo restaurou o palacio episcopal e reordenou a distribución das parroquias eclesiásticas. Fundou a emisora radiofónica Radio Popular e participou no Concilio Vaticano II.

1. Coito interrompido que consiste en retirar o pene da vaxina xusto antes de se producir a exaculación, normalmente para evitar a fecundación.

2. masturbación.

1. Relativo ou pertencente ao onanismo.

2. Persoa que practica o onanismo.

PERSOEIRO

Conquistador, fillo de Cristóbal de Oñate. En 1598 iniciou a conquista de Novo México, do que foi gobernador, adiantado e capitán xeneral. Chegou ata as rochas de Acoma, no territorio dos moquis, explorou Texas, Oklahoma, Missouri, Nebraska e Iowa, e chegou ata a desembocadura do río Colorado. En 1605 fundou Santa Fe e en 1607 foi aprisionado e destituído dos seus cargos acusado de desobediencia ao virrei.

1. Que ondula.

2. brucelose.

GALICIA

Xornalista. Cronista político para Fax Press, dirixiu o xornal Ya e foi xefe de informativos nas cadenas SER e COPE. Foi director xeral de Onda Cero en dúas épocas, a última entre xullo de 2000 e xaneiro de 2002, tamén presentador e director de espazos informativos en TVE, TELE 5 e Antena 3 Televisión, ademais de director editorial de Telefónica Media. É autor de Santiago de Compostela, ciudad patrimonio de la humanidad de España (1997), en colaboración con Xosé A. Perozo, e Rumbo variable: ; diálogos en torno al “Prestige” (2003), con outros autores. Recibiu o Premio Galicia de Comunicación (1992), a Antena de Oro (1995), dous premios Ondas (1979 e 2000) e a Medalla Castelao (2001).

PERSOEIRO

Escritor. Autor existencial, na súa obra, caracterizada por un realismo descritivo, acompañado dunha visión obxectivista e dun certo fatalismo, abundan os personaxes solitarios de vida turbulenta. Perseguido e encarcerado no seu país por cuestións políticas (1974), houbo de exiliarse en España. Publicou as novelas El pozo (1939), unha obra clave para entender a súa produción posterior; Tierra de nadie (1941), La vida breve (1950), El astillero (1961), Juntacadáveres (1964), Los adioses (1967), Para esta noche (1967), Tiempo de abrazar (1974), Dejemos hablar al viento (1979, Premio de la Crítica española 1980), Cuando entón (1987), Cuando ya no importe (1993), e os contos Cuentos completos (1975) e Presencia y otros relatos (1986). Recibiu o Premio Cervantes de Literatura polo conxunto da súa obra en prosa (1980) e o Premio Nacional de Literatura de Uruguay (1985).