"RM" (Contén)

PERSOEIRO

Duque de Normandie (1028-1035), fillo do duque Ricardo II e sucesor do seu irmán Ricardo III. Enfrontouse coa nobreza feudal, especialmente coa eclesiástica, ao fomentar a reforma da clerecía en Normandie. Foi pai do futuro Guillerme I de Inglaterra.

PERSOEIRO

Derradeiro duque soberano de Parma (1854-1859), fillo e sucesor de Carlos III de Parma. Co proceso de unificación italiana, fuxiu a Francia (1859) e perdeu os seus estados.

GALICIA

Escultor. Discípulo de Bertomeu Fernández, realizou fundamentalmente imaxinaría relixiosa. Das súas obras destacan Santa Filomena e a Virxe do Carme de San Xoán de Ortoño, as imaxes de Santa Bárbara e San Brais para o santuario da Nosa Señora dos Milagres de Amil (1850), posteriormente trasladadas á igrexa parroquial de San Mamede de Amil, e a Crucifixión da sancristía de Sigrás en Cambre (1866), onde introduciu o modelo iconográfico dos catro cravos na cruz. O seu obradoiro continuouno a súa filla Dolores Rodeiro Boado.

PERSOEIRO

Política e feminista, filla de Aurora Rodríguez Carballeira. Coñecida como Hildegard (‘Xardín de sabedoría’) pola súa nai, quen a educou baixo unha estrita disciplina e a converteu nunha nena prodixio, foi vicepresidenta das Juventudes Socialistas madrileñas e vogal do comité nacional (1932). De tendencia republicana, ingresou no Partido Republicano Federal (1932) e foi secretaria da Liga para la Reforma Sexual. Defendeu a igualdade de mulleres e homes en La rebeldía sexual de la juventud (1931), Malthusismo y Neomalthusismo e El control de la natalidad (1932) e loitou polos dereitos da muller, a súa liberación sexual e reprodutiva e a transformación social, loita que reflectiu en Tres amores históricos (1929) e Historia del movimiento sexual en España (1932). Publicou tamén Se equivocó Marx? (1932). Debido ás súas discrepancias, foi asasinada pola súa nai mentres durmía.

GALICIA

Pintora, irmá de Xoán Rodríguez de Legísima. Coñecida como Carme Legísima, foi autodidacta. Nas súas obras, de corte clásico e realista, predominaron os trazos grosos e as cores escuras, que lle deron un ton dramático. Cultivou o retrato (Meus pais, Miña irmá, En familia, Retrato do muiñeiro), a paisaxe, na que representou grandes espazos, o bodegón (Bodegón con pan e cereixas, Cereixas, Azucenas, Bodegón con flores) e a temática relixiosa (Oseira, Santa Teresiña). Recibiu a segunda medalla da Exposición Nacional de Bellas Artes (1943) e a Medalla do Salón de Otoño de Madrid (1948). A súa irmán Matilde Rodríguez de Legísima (Ourense 1902-?) foi tamén pintora. Centrouse nos retratos de nenos (Niño de las cerezas), na representación de flores (Rosas y dalias) e nos bodegóns (Bodegón con flores).

GALICIA

Lingüista. Licenciado en filoloxía románica pola Universidade de Santiago de Compostela (1969) e doutor pola mesma Universidade (1972), cunha tese sobre as construcións perifrásticas verbais en galego contemporáneo, é catedrático de Lingua Castelá da Universidade de Santiago de Compostela (1981). Ocupou os cargos de vicerreitor e decano da facultade de Filoloxía desta universidade. Foi coordinador da área de estudos lingüísticos do Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades, onde dirixiu diversos proxectos de investigación como o Corpus de Referencia do Galego Actual (CORGA) ou Tradución Automática Español-Galego. Tamén dirixiu o Seminario de Sociolingüística da Real Academia Galega (1990-1994). Membro da Real Academia Española (2001) e secretario (2003), exerce como coordinador executivo do Corpus de Referencia del Español Actual (CREA) e do Corpus Diacrónico del Español (CORDE) e como investigador principal do Corpus del español sintácticamente anotado (2001-2004). Publicou...

1. Relativo ou pertencente ao Sacro Imperio Romano-Xermánico.

2. Nome co que se coñece o soberano do Sacro Imperio Romano-Xermánico. O seu título oficial era o de emperador dos Romanos (ou emperador romano). O título de emperador romano empregábase despois da coroación como tal feita polo papa. Antes recibía o título de rei de Romanos.

GALICIA

Filólogo e escritor. Criado nun ambiente liberal e progresista, desde moi novo sentiu a influencia do seu tío Indalecio Armesto. En 1886 tirou do prelo as follas propagandísticas La Guindilla e Los amigos del Progreso, coas que procuraba unha revitalización da actividade política da mocidade pontevedresa. Ao ano seguinte editou unha pequena novela, Amor y celos, que apareceu como folletín no xornal que dirixía o seu tío Indalecio, e en 1897 o estudo Análisis y Ensayos, onde se advirte certa moderación nos seus postulados políticos, influído pola lectura de escritores franceses da biblioteca de Xesús Muruais. Nesta época exerceu como profesor no Instituto de Pontevedra. A partir de 1902 comezou a recolleita de material para a publicación do Cancionero Musical de Galicia, que presentou, xunto con Casto Sampedro, ao concurso da Academia de Belas Artes, premio que conseguiron en 1910. Previamente, en 1905 participou na comisión preparatoria da fundación...

PERSOEIRO

Autor dramático francés. Escribiu obras de liña surrealista, das que destacan Le casseur d’assiettes (1923) e Tour à terre (1925). Tamén escribiu Un homme comme les autres (1936), Les nuits de la colère (1946), Le miroir (1956) e La rue noire (1967).

PERSOEIRO

Debuxante. Autodidacta e admirador do debuxante estadounidense Frank Robbins, especializouse en cómic e humor, e foi un dos primeiros creadores en achegar erotismo ás publicacións españolas con rapazas semiespidas. Colaborador con tiras de política de actualidade en El Correo Gallego, Diario de Ferrol, El Ideal Gallego, Diario de Arousa e Diario de Bergantiños, os seus traballos foron publicados en diversos países, como España, Portugal, México, Colombia, Polonia, Irán, Rusia, Francia, Holanda, EE UU, Austria e Alemaña. Ademais, traduciuse a súa obra ao inglés, portugués, polaco e persa. Parte da súa obra foi recompilada en nove libros publicados. Para a revista de cómics El Globo creou a súa famosa serie “El Edén”, que sobreviviu á censura. Ademais, realizou diversas exposicións individuais e colectivas en diversos países europeos, Rusia e EE UU, dos que cómpre destacar o celebrado na igrexa Marktkirche de Hannover e o do XXVI Congreso Mundial da Federación Internacional de Xornalistas...

GALICIA

Relixioso. Colexial no colexio Mayor de San Bartolomé de Salamanca, foi catedrático de Filosofía, cóengo electoral de Palencia e subdelegado da Santa Cruzada. Publicou Oración genethliaca al feliz nacimiento del deseado príncipe de las Españas el serenísimo señor Luís el primero (1708).

GALICIA

Pintor e escultor. Formouse na Escola de Artes e Oficios Mestre Mateo de Santiago de Compostela e nas escolas Massana e Seina de Barcelona. Utiliza a súa obra para buscar metáforas de casos cotiáns cunha base humorística e desmitificadora. Da súa obra destacan Circo (1996) e as series Alicia (1995-1996) e O algodón non engana (1996). Ten obra na Coleccción Valdearte.