"To" (Contén)

Nome aplicado vulgarmente ao sal que resulta de substituír dous átomos de hidróxeno do ácido fosfórico por un metal, e que corresponde ao anión monohidroxenofosfato.

Denominación vulgar do sal que se obtén ao substituír dous átomos de hidróxeno do ácido fosforoso por un metal, e que corresponde ao anión monohidroxenofosfito.

Designación non sistemática do ión hidroxenoftalato ou ftalato ácido C6H4(COOH)COO-.

Carne tallada no sentido das fibras musculares en tiras alongadas, salgada, con abundantes especias e secada ao aire.

Termo empregado por Richard Altmann (1890) para designar cada un dos pequenos gránulos que, segundo el, formaban a estrutura do citoplasma.

Circuíto microelectrónico realizado sobre unha capa de polímero que se grava e que se dopa, despois de estar depositada sobre un soporte illante, cunha técnica semellante ás que se empregan para fabricar os circuítos integrados. O material condutor -certas proteínas naturais ou artificiais- presenta unha gran variedade de propiedades respecto dos tradicionais semicondutores. As dimensións dos elementos destes circuítos permiten unha integración a escala xigantesca (Giant Scale Integration, GSI), e velocidades de transmisión da información da orde de cen veces maior ca a acadada nos circuítos VLSI.

Fósil ou fragmento dun fósil que forma parte dun sedimento ou dunha rocha sedimentaria.

Estudio da influencia do clima sobre a distribución e abundancia dos seres vivos, que avalía a intensidade e calidade da radiación, o fotoperíodo, os umbrais térmicos, a resistencia ás xeadas, a humidade atmosférica, a resistencia á desecación, o transporte e espallamento das diásporas, etc. O estudo dos procesos naturais que integran o efecto de varios elementos climáticos sobre os organismos é outro aspecto crucial da bioclimatoloxía. Así, os estudios sobre balances térmicos presentan aspectos aplicados de grande interese para a actividade humana. Os balances hídricos, entre a auga recibida por precipitación e a perda por evapotranspiración, son esenciais para estimar a disponibilidade hídrica e a resistencia á secura dos ecosistemas naturais, as necesidades de rego dos cultivos, os réximes hidrolóxicos, etc. Os balances de erosión, hídrica e eólica, son ferramentas básicas para a conservación dos ecosistemas. Os balances orgánicos, sobre todo os da produción primaria, son un dos aspectos...

Elemento químico que participa na constitución dun organismo vivo. No corpo humano os bioelementos máis comúns son, en orde decrecente, o osíxeno, o carbono, o hidróxeno, o nitróxeno, o calcio e o fósforo. Os bioelementos teñen funcións estruturais, catalíticas e osmóticas.

fotólise.

Aparello para avaliar a adaptación visual á escuridade.

bioluminiscencia.

Organismo bioindicador que permite unha análise cuantitativa das condicións do medio.

dixestor.

Toxina producida por un organismo vivo.

biocircuíto.