"CIO" (Contén)

GALICIA

Músico e compositor, fillo de Mauricio Farto Parra. Estudiou no Conservatorio da Coruña e profesionalmente foi pianista. Establecido en Ferrol, exerceu a docencia e dirixiu varias orquestras. Compuxo numerosas rondallas e cancións.

PERSOEIRO

Compositor, musicólogo e director coral. Comezou os estudios musicais no seminario de Valladolid e, posteriormente trasladouse á Coruña para ingresar na Banda do Rexemento de Zamora establecida na cidade. Seguiu a carreira militar, fundou a rondalla Blanco y Negro, dirixiu o orfeón coruñés El Eco, e fundou o orfeón Cantigas da Terra e os coros Queixumes dos pinos e Saudade. Da súa produción destacan as pezas Froleos, Lolita, Foliada de Augasantas, Risas e bágoas, Quer que lle quer, Unha bágoa, Polvorita e Foliada de San Benito de Angoares. Foi membro correspondente da Real Academia Galega e académico numerario da de Belas Artes da Coruña.

1. Disposición en fascículos.

2. Contracción involuntaria de diversas fibras musculares que son innervadas por un único filamento nervioso.

PERSOEIRO

Historiador armenio. Foi autor dunha historia de Armenia escrita en grego (344-392), da que só se conserva a copia armenia co título Patmut‘iwn Hayoc‘.

1. Relativo ou pertencente aos feacios.

2. Individuo deste pobo.

3. Pobo mitolóxico de mariñeiros descendentes de Féax. Orixinarios do país de Hiperia, de onde foran expulsados polos cíclopes, chegaron ata a illa de Esqueria, xa desde a Antigüidade identificada con Corcira (Corfú). O seu rei, Alcínoo, acolleu a Ulises cando volvía de Troia e se dirixía a Ítaca, e deulle un navío no que efectuaría a última etapa da súa viaxe. Non obstante , Posidón, co permiso de Zeus, castiga os feacios transformando en rocha a nave e rodeando a capital dos feacios cunha montaña. Tamén chegaron a terras feacias os argonautas, e alí celebrouse a voda entre Xasón e Medea.

1. Acción de fecundar.

2. 1. Proceso inherente á reprodución sexual, en que se produce a unión de dúas células haploides ou gametos co fin de orixinar unha célula diploide ou zigoto. Os núcleos haploides únense e o zigoto que se forma constitúe a célula inicial para o desenvolvemento dun novo individuo. En canto á procedencia dos gametos, ambos poden provir dun mesmo individuo (autogamia), ou ben se poden orixinar en individuos diferentes, como no caso da fecundación cruzada. Os gametos que se unan, aínda que se orixinen en individuos diferentes, poden ser iguais morfoloxicamente e fisioloxicamente, e nestes casos fálase de isogamia, ou ben diferentes, e entón fálase de heterogamia. A isogamia supón unha absoluta identidade sexual entre todos os individuos dunha determinada especie; isto comporta a non existencia de sexo. A heterogamia, pola contra, supón a existencia, nunha mesma especie, de dous tipos de aparatos reprodutores, o aparato reprodutor masculino, que produce un tipo de gameto pequeno e móbil, o espermatozoide,...

   2. fe-cundación artificial

      Fecundación que ten lugar de forma allea aos procedementos estritamente naturais. Son exemplos de fecundación externa a inseminación artificial e a fecundación externa.

   3. fecundación diferida

      Tipo de fecundación en que o embrión se implanta no seo materno, moito despois de que teña lugar a cópula. Ten lugar nalgúns mamíferos, como corzos e visóns, e aparece como unha adaptación a latitudes frías ou temperadas.

   4. fecundación externa/extrauterina/in vitro [FIV]

      Técnica de reprodución asistida que consiste na fecundación do óvulo polo espermatozoide fóra do seo materno. Extráese o ovocito por medio dunha laparoscopia baixo anestesia xeral, e deposítase nun medio completo de cultivo a 37°C; ademais, recóllese o esperma masculino e póñense en contacto os espermatozoides co ovocito durante unhas horas para que se produza a fecundación. Unha vez que se realiza, transfírese o ovo fecundado a outro medio de cultivo, onde comeza a segmentación ao cabo dunhas 30 horas. O embrión en fase de blástula reimplántase no seo materno vía vaxinal sen anestesia e, se non se produce un rexeitamento, prosegue o seu normal desenvolvemento e implántase nas paredes do útero. Este procedemento está indicado en casos de infertilidade de orixe tubárica, por exemplo cando hai unha obstrución das trompas.

3. alogamia.

1. Acción de federar ou federarse.

2. Forma de agrupación estatal que se basea na unión dunha serie de estados baixo unha mesma constitución política. Esta respecta a súa autonomía en asuntos internos e establece un poder superior, o Estado federal, que estende a súa soberanía sobre todos eles e que ten reservadas todas aquelas materias que afectan á orde xeral.

3. 1. Agrupación de diversas asociacións ou organizacións noutra superior que as representa, co obxectivo de defender intereses comúns.

   2. Organización que agrupa os practicantes (clubs, atletas, técnicos, árbitros e xuíces) dunha mesma disciplina deportiva, que organiza as súas competicións e establece as regras, normas e bases polas que se rexen.