"Alca" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 261.
-
CAPITAIS
Capital da rexión de Maule, Chile (179.954 h [estim 1999]). Está situada á beira do río Maure, ao L de Constitución.
VER O DETALLE DO TERMO -
CIDADES
Cidade da rexión de Bío Bío, Chile (277.104 h [1999]). Situada ao N de Concepción, preto de Punta Tumbes, é un importante porto con refinaría de petróleo, industria siderúrxica e construcións navais.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Universidade creada polo cardeal Cisneros mediante bula pontificia concedida polo Papa Alexandre VI en 1499 que permitía converter o Estudio General existente na universidade, denominada Universitas Complutensis por Complutum (‘confluencia de dous ríos’) nome latino de Alcalá. A mediados do s XIX trasladouse a Madrid onde pasou a denominarse Universidad Central (1936) co monopolio de expedición de títulos de doutor. Cara a 1951, a instancia da Universidad de Salamanca, perdeu este monopolio e cambiou o nome de Universidad Central polo de Complutense. En 1975 dividiuse en dúas: o ensino de ciencias experimentais, ciencias da saúde, ciencias sociais e humanidades agrupáronse na Universidad Complutense de Madrid, mentres que as escolas superiores de ensinos técnicos se agruparon na Universidad Politécnica de Madrid.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Apelido de orixe toponímica. Este nome de lugar xa se documenta na Idade Media como valle carceris ‘val encaixado’. O apelido documéntase desde o s XIV: Garcia Rodrigues de Valcarcere (s XIV, Galdo, páx. 254), Joseph Balcarce (ano 1752, Catastro da Coruña, páx. 58), Manuel Balcarcel (ano 1752, Catastro de Santiago, páx. 127), Cathalina Valcarcel (ano 1752, Catastro da Coruña, páx. 121). Presenta as variantes Balcarce e Valcárcel.
-
GALICIA
Escritor e xornalista. Colaborador en diversas publicacións periódicas, como Diario de Pontevedra, Galicia Recreativa e El Ideal Gallego, escribiu a novela María, o libro de poemas Flores de espino (1900), o estudo La redención de foros (1907), e os dramas Luchar con el corazón (1884), El gran proyecto (1888), Pontevedra en el siglo XX (1891), Siluetas (1893), Palique (1901), Una noche en el infierno (1906) e Soledad (1908).
VER O DETALLE DO TERMO -
-
Valcarce.
-
Liñaxe de orixe galega que trae por armas, en campo de ouro, cinco paus de sinople, recurtados e o pé fixado, como estacas. Outro trae, en campo de goles, cinco paus de ouro, saíntes do bordo superior do escudo e fixados, tocando o bordo inferior da punta. Outro, en campo de ouro, catro paus, dous de goles e dous de sinople, alternando, saíntes do bordo superior do escudo, e fixados tocando o bordo inferior.
-
-
GALICIA
Xurista. Doutor en Dereito Mercantil, Economía e Estatística, foi secretario do Consello Superior das cámaras de comercio. Foi candidato a Cortes polas Irmandades da Fala (1918). Publicou Poesías (1917), O municipio galego (1917) e Cámaras de comercio, industria y navegación (1962).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Historiador. Doutor en Historia Contemporánea, especializouse na historia política dos anos 1900-1936 e no galeguismo, ademais de temas relacionados cos medios de comunicación galegos e coa obra dos escritores ourensáns. Foi presidente fundador do Clube Cultural Alexandre Bóveda de Ourense. Das súas obras destacan, ademais da súa colaboración en diversos xornais galegos, A prensa en Ourense e a súa provincia. Catalogación e estudo (1987), Ramón Otero Pedrayo, vida, obra e pensamento (1988) con X. R. Quintana, A cidade da xeración Nós (1996); a edición crítica de O libro dos amigos (1997) de R. Otero Pedrayo, Eladio Rodríguez González. Vida e obra (2001) e Xaquín Lorenzo. Vida e obra (2004).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Pintor. Licenciado en Belas Artes nas especialidades de restauración e pintura (1981), ampliou os seus estudos no campo do deseño gráfico e do deseño de interiores e decoración. Realizou paisaxes, retratos e bodegóns, de carácter realista, e gravados.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Profesor. Articulista prolífico, destacou polo seu interese polo sistema métrico decimal que se observa en Cuadro de equivalencia de las antiguas medidas españolas con las del nuevo sistema métrico decimal (1852), ademais dun estudo sobre navegación aérea.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Guionista e realizador cinematográfico. En 1961 obtivo o título en dirección na Escuela Oficial de Cine de Madrid, onde foi profesor. Logo de varias curtametraxes dirixiu Miguelín (1964), un filme infantil co que obtivo o Gran Premio do xurado no Festival de Cine para a Xuventude de Cannes. Non volveu á longametraxe e dedicouse á dirección de curtametraxes e á escrita de guións ata que en 1977 decidiu dedicarse só ao seu traballo como guionista. Escribiu guións para Antonio Mercero, como a adaptación de La guerra de papá (1977) ou o guión orixinal de Espérame en el cielo (1987), así como os das series televisivas Verano Azul, Turno de oficio e Farmacia de Guardia; e para José Luis Garci, con quen iniciou a súa colaboración con El crack (1980), e realizou case que todos os guións e adaptacións dos filmes do director, como Ninette (2005).
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Fotógrafo. Audidacta de formación, comezou na fotografía de xeito casual na década de 1950. Crítico fotográfico nas revistas Arte Fotográfico e Nueva Lente, foi membro da Agrupación Fotográfica Lucense. A súa obra moveuse en tres eixes: a paisaxe galega, os tipos populares (oficios desaparecidos, a vida urbana/rural) e o retrato, tanto anónimo como de artistas recoñecidos, en que captou os momentos máis críticos do home. Participou no I Salón Galaico-Portugués e na I Fotobienal de Vigo (1984). Da súa obra destaca As viúvas do mar (1973).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Construción situada no Corgo. A súa orixe relaciónase coa familia López do Corgo (s XVI), aínda que o edificio que se conserva, de estilo barroco, débese ás intervencións dos Valcárcel, sucesores na liñaxe do pazo. O conxunto está formado por un edificio residencial de planta rectangular que tiña unido unha pequena capela empregada como vivenda e que dá acceso a un patio interior ao que se abren o resto das dependencias anexas. Destaca a presenza señorial da fachada moi ornamentada con arcadas, pilastras pegadas e un corpo central cun frontón co escudo de armas dos Neira, Balboa, Miranda e Saavedra e os Valcárcel.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Xesús Manuel López Valcárcel.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Xulio López Valcárcel.
-
PARROQUIA
Parroquia do concello de Viveiro baixo a advocación de santo Estevo.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio situado na provincia de Cáceres, Extremadura (5.878 h [2001]). É un punto aduaneiro próximo á fronteira con Portugal.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor. Ingresou no corpo diplomático e ocupou diversos cargos políticos. Cultivou todos os xéneros literarios, desde a tradución á crítica literaria, ensaios sobre relixión, filosofía, estudos sobre política e historia, a narración breve, o conto, o teatro e, sobre todo, a novela, xénero ao que se incorporou serodiamente e no que destacou. Contrario á novela naturalista, defendeu a tese de que a novela é unha forma de poesía, e nas súas obras tentou retratar o ambiente andaluz e unha fixo profunda análise psicolóxica das personaxes. Da súa obra salientan Pepita Jiménez (1874), Doña Luz (1879) e Juanita la Larga (1895).
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da comarca do Bierzo, situado na provincia de León, Castela e León, e situado á beira do Camiño Francés de peregrinación a Santiago (844 h [2001]). A economía baséase no sector agropecuario. Atópase na área lingüística do galego oriental-central, e a súa historia está moi vinculada á ruta xacobea. As parroquias que o integran pertenceron á diocese de Lugo ata 1945, data en que pasaron á de Astorga. En 2000 debateuse no pleno da corporación municipal unha moción que propuña principiar a tramitación dun expediente de anexión á Comunidade Autónoma de Galicia, pero foi rexeitada e a declaración do galego como lingua oficial (2001), revogouse.
VER O DETALLE DO TERMO -
MUNICIPIOS
Municipio da provincia de Palencia, Castela e León, situado no Camiño Francés de peregrinación a Santiago (229 h [2001]). Antiga encomenda dos templarios, do seu patrimonio cultural destaca a igrexa fortaleza de Santa María la Blanca (s XIII) e a capela de Santiago, onde se atopan os sepulcros románicos de Filipe, irmán de Afonso X, e a súa dona, Leonor Ruiz de Castro, xunto co doutro cabaleiro anónimo. A imaxe da Virxe Branca inspirou doce das cantigas de Afonso X o Sabio.
VER O DETALLE DO TERMO