"Uri" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 983.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Código de dereito canónico.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Primeiro texto legal visigodo localizado na Península Ibérica, elaborado polo xurisconsulto León e promulgado polo Rei Eurico entre o 466 e o 481 na cidade de Tolosa; por este motivo, tamén se denomina Código de Tolosa. Estruturábase en títulos e capítulos, dos que se conservan do 276 ao 336, con lagoas polo medio. A obra lexislaba para toda a poboación visigoda, seguindo o principio de nacionalidade do dereito, polo que unha persoa integrada nun grupo se rexe xuridicamente polas normas propias da súa comunidade de orixe. Nos casos que afectaban a varios pobos ou a individuos de distintas nacionalidades, debería producirse unha professio iuris, unha declaración formal do Dereito polo que se rexía o suxeito en cuestión, en función da súa nacionalidade. A súa importancia radicou en proporcionar coherencia a unha tradición xurídica diversa e permitir, polo tanto, a organización do reino.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Presencia da pigmentos biliares nos ouriños.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Ácido de estrutura semellante á da heparina que, por hidrólise, produce ácido sulfúrico, acético, glicurónico e galactosamina na córnea e no tecido conectivo.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Pavlos Konduriotis.
-
VER O DETALLE DO TERMO
ES-TRAD;mso-fareast-language: Organización para a Seguridade e Cooperación Europea.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Organismo da ONU creado en 1946 coa misión de garantir a paz e a seguridade internacionais. En casos de agresión ou violación da paz, o capítulo VII da Carta das Nacións Unidas recoñécelle o dereito de aplicar accións coactivas, que se poden concretar en sancións de carácter económico ou medidas militares. Formado por quince membros, as súas decisións sobre cuestións importantes poden ser vetadas polo voto negativo dalgún dos cinco membros permanentes: China, EE UU, Francia, Reino Unido e Rusia. Os outros dez membros elíxeos a Asemblea Xeral para períodos de dous anos e repártense segundo criterios xeográficos: correspóndenlle cinco a Asia, África e Oriente Próximo, dous aos países occidentais, dous a Latinoamérica e un a Europa oriental.
-
PERSOEIRO
Editor, político e xornalista. Comezou a súa carreira política como empregado no ministerio de Fomento e como administrador da Beneficencia Provincial. A partir de 1894 exerceu como concelleiro en Lugo, como deputado provincial pola circunscrición de Mondoñedo-Ribadeo e, durante a etapa liberal, como gobernador civil de Albacete. En 1908 regresou a Lugo e fundou, xunto co avogado Fernando Pardo Suárez, o diario El Progreso. Anque o xornal naceu vinculado ao proxecto liberal de Montero Ríos e García Prieto, dentro da súa segunda década de existencia, o seu fundador decidiu darlle un carácter independente en defensa dos intereses da provincia de Lugo. Dende as súas páxinas promoveu o debate político, a cultura e a modernización da cidade. Posteriormente, entre 1909 e 1913, xunto co goberno de Xosé Canalejas, desempeñou o cargo de gobernador civil en Albacete -por segunda vez-, Ciudad Real e Cuenca. Ao seu regreso foi nomeado presidente do Círculo das Artes da cidade lucense e, despois...
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Foi presidente, conselleiro delegado e editor de El Progreso. Licenciouse en Enxeñería Industrial Superior na Universidad Central de Madrid. Durante a súa etapa á fronte do xornal inaugurou a súa primeira rotativa e modernizouno ao incluír a informatización dos servicios administrativos e informativos. Foi cofundador das axencias informativas Imagen Press e Axencia Galega de Noticias (AGN). Paralelamente, ocupou a xefatura do gabinete de Hixiene e Seguridade no Traballo, a delegación en Lugo do Colexio de Enxeñeiros Industriais e a vicepresidencia do Círculo das Artes. Foi, así mesmo, membro do consello de administración de Caixa Galicia e creador do Premio Literario Ánxel Fole.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Xornalista. Despois de estudar o bacharelato en Lugo, cursou estudios superiores na Universidad de Valladolid. Residiu en Albacete, Ciudad Real e Córdoba, e nos primeiros anos trinta entrou a formar parte da redacción do xornal lucense, onde escribiu crónicas locais, críticas cinematográficas e, durante uns anos, as columnas do personaxe Pelúdez, creado en 1908 polo seu irmán Antonio. Foi director xerente do xornal El Progreso e presidente da Asociación da Prensa lucense, que durante o seu mandato editou a Hoja del Lunes de Lugo, concelleiro de Lugo, presidente do Círculo das Artes e conselleiro do Instituto Nacional de Previsión. Así mesmo, a dirección xeral de Prensa nomeouno conselleiro nacional e o goberno entregoulle as encomendas da orde do Mérito Civil e a Gran Orden de Isabel La Católica.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Político. Fundou e foi director xerente da Cooperativa Hortofrutícola HORSAL. Membro do Partido Popular, foi edil do concello de Cambados entre 1987 e 1999 (ano en que foi elixido alcalde), e senador por Pontevedra desde 1997. Foi elexido alcalde de Cambados en 1999 e reelixido nas eleccións de 2003 e 2007. En 2009 abandonou o cargo tras ser nomeado delegado territorial da Xunta de Galicia en Pontevedra do novo goberno de Alberto Núñez Feijóo. Foi tamén senador pola provincia de Pontevedra nas eleccións de 2000, nas de 2004 e nas de 2008. En abril de 2009 presentou a súa renuncia ao pasar a ocupar o posto de designación como delegado da Xunta de Galicia para a provincia de Pontevedra. Foi deputado do Parlamento de Galicia desde 2012 e renunciou para volver ocupar o cargo de delegado territorial da Xunta de Galicia.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Colección dos principais textos xurídicos eclesiásticos medievais. Editados en 1582, recolle as normas de dereito canónico constituídas durante o período de recepción do dereito común. Aínda que non foi promulgado, trátase dunha colección de obras diversas que obrigan por si mesmas. Está constituída por: o Decreto de Gracián (1140?), as Decretais (1234) de Gregorio IX, o Liber sextus de Bonifacio VIII (1298), as Clementinas, e por unha dobre recompilación de decretos illados agrupados nos Extravagantes de Xoán XXII e nos Extravagantes comúns.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Recompilación de dereito romano levada a cabo por orde de Xustiniano no s VI, quen recibiu este nome de Godofredo no s XII. Tivo vixencia ata os tempos modernos. A segunda edición do Código de Xustiniano, coñecida como Codex Repetitae Praelectionis (534), incorporouse ao Corpus Iuris Civilis, e inclúe o Código, o Digesto, as Institucións e as Novelas. Tamén contén o libro medieval Libri feudorum, relativo ao pobo lombardo.
-
MUNICIPIOS
Municipio do Principado de Asturias, situado entre Avilés e Gijón (16.502 h [1996]). Na súa economía destaca a industria siderúrxica (ENSIDESA), así como a agricultura (patacas, cereais e árbores froiteiras). A gandería vacúa permite desenvolver unha pequena industria láctea. Do seu patrimonio cultural destaca a igrexa de Santa María de Solís e o palacio de Peñalver.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Tenista estadounidense. Coñecido como Jim Courier e adestrado polo español José Higueras, caracterízase pola súa potencia física e técnica ortodoxa. En 1991 proclamouse vencedor dos torneos de Indian Wells e Key Biscayne, e logrou o seu primeiro título do Grand Slam, o Roland Garros. En 1992 gañou outros dous grand slam: revalidou o torneo de Roland Garros e proclamouse vencedor do Open de Australia. Mantivo o número un da clasificación de tenistas profesionais (ATP) durante 58 semanas entre 1992 e 1993. Culminou a tempada de 1992 conquistando a Copa Davis co equipo dos EE UU. En 1993 logrou o seu segundo Open de Australia. Retirouse en maio de 2000, despois de gañar 23 títulos individuais do circuíto profesional e co mérito de ter disputado as finais dos catro torneos do Grand Slam.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Dominicano e pintor francés. Codirixiu con Régamey a revista Arte Sacra (1937-1954). Promocionou as obras de Mattise, Braque, Le Corbusier, Léger, Chagall e Rovault, entre outros, nas igrexas católicas.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Arquitecto. Estudiou arquitectura no seu país e posteriormente ampliou a súa formación en París. Foi profesor na facultade de Arquitectura de Montevideo (1921-1952), onde fundou en 1936 o Instituto de Urbanismo. Entre outras obras, foi autor dun plano urbanístico e do edificio da municipalidade na capital uruguaia.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Disciplina deportiva que consiste na realización de exercicios destinados ao desenvolvemento muscular. Nas competicións desta especialidade, os participantes exhiben a súa musculatura adoptando posturas previamente codificadas que permiten apreciar a harmonía do seu desenvolvemento. A Federación Internacional de Body-Building (IFBB) regulamenta e organiza as competicións de culturismo.
-
-
Relativo ou pertencente ao culturismo.
-
Que ou quen practica o culturismo.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Acción e efecto de culturizar ou culturizarse.