"qu" (Contén)

Institución museística creada polo Comité Olímpico Internacional e inaugurada en 1993. Situado en Lausanne, o edificio é obra do arquitecto Pedro Ramírez Vázquez. Símbolo da unión do deporte, a arte e a cultura, dispón de información sobre os xogos olímpicos desde a antiga Grecia ata os celebrados en época moderna. Está estruturado segundo as disciplinas olímpicas, os campións e a organización dos xogos modernos. Realiza exposicións temporais, seminarios, conferencias e outras actividades.

Museo arqueolóxico de titularidade estatal fundado en 1867, situado en Madrid. A súa finalidade é a conservación, investigación e difusión dos seus fondos, así como o apoio documental e divulgativo dos novos proxectos arqueolóxicos e científicos. As súas coleccións abarcan desde a prehistoria ata o s XIX, pero destacan os vestixios pertencentes á prehistoria, protohistoria, Antigo Exipto, Próximo Oriente, Grecia, Roma, Idade Media e Moderna, así como o gabinete numismático. Realiza tamén exposicións temporais e conta cunha biblioteca especializada en publicacións científicas de arte, historia, arqueoloxía e museoloxía, cun arquivo e cun servizo fotográfico. Foi declarado Ben de Interese Cultural en 1962.

Museo arqueolóxico situado en Cambre. Creouse en 2001 para acoller os restos romanos atopados na vila e a reconstrución do xacemento. Integrouse na Rede Galega de Patrimonio Arqueolóxico.

Museo arqueolóxico fundado en 1914 pola Sociedade Pro-Monte da Guarda, para acoller os vestixios prehistóricos atopados no monte Santa Tegra, onde se trasladou en 1950. Atópase nun edificio baseado nun proxecto de Antonio Palacios. Custodia restos arqueolóxicos, ourivaría, numismática, cerámica e escultura, das idades de Pedra e dos Metais e sobre todo os achados castrexos, dos que sobresae a colección de esvásticas. Conta tamén cunha colección numismática de moedas romanas. Foi declarado Ben de Interese Cultural en 1962.

Museo arqueolóxico e histórico inaugurado en 1968 e situado no castelo de Santo Antón na Coruña. De titularidade municipal, pertence ao Consello Galego de Museos. A súa colección componse de pezas da prehistoria e da historia antiga de Galicia, procedentes maioritariamente de escavacións arqueolóxicas realizadas na provincia. A chamada Casa do Gobernador está dedicada á lembranza dos principais feitos acontecidos na cidade, como a expedición de Drake ou a Batalla de Elviña. Edita a revista Brigantium.

Museo arqueolóxico provincial situado desde 1951 no palacio episcopal de Ourense. De titularidade autonómica, a súa orixe atópase en 1895 cando a Comisión Provincial de Monumentos Históricos e Artísticos de Ourense decidiu reunir nun museo os restos arqueolóxicos que formaban parte do Museo de Pinturas. En 1993 a sección de etnografía, con sede en Ribadavia, separouse e converteuse nun museo independente. A súa colección arqueolóxica e artística componse de restos megalíticos, castrexos, galaico-romanos e prerrománicos, así como de importantes pezas escultóricas renacentistas e barrocas e pinturas dos ss XVII e XIX. Tamén posúe unha mostra de mobiliario e artes decorativas. Pertence ao Consello Galego de Museos. En 1941 creouse o Grupo Marcelo Macías de colaboradores do museo, encargado de publicar o Boletín Auriense. A sede foi declarada Ben de Interese Cultural en 1962.

Museo situado en Vilalba. Trátase dunha fundación pública municipal rexida por un padroado e pertencente ao Consello Galego de Museos. Ten como obxectivos a investigación, custodia, conservación e difusión da prehistoria e historia antiga de Galicia. Conta cunha exposición permanente con restos das diversas culturas do noroeste peninsular desde as orixes ata a romanización e realiza mostras individuais e outras actividades. As súas investigacións céntranse na reconstrución paleoambiental do norte peninsular e a caracterización das sociedades paleolíticas e epipaleolíticas galegas.

Museo municipal de Vigo situado no pazo de Castrelos e inaugurado en 1937. A súa colección abrangue achados arqueolóxicos que van do Paleolítico ata a romanización, mobiliario e decoracion da época de construción do edificio, unha exposición permanente de pintura europea dos ss XVII-XVIII doada por Policarpo Sanz e unha importante mostra plástica de autores galegos do s XX, como Castelao, Colmeiro, Silveiro Rivas, Acisclo Manzano, Laxeiro e Urbano Lugrís. Ademais, conta cunha sala dedicada ao castro de Vigo e outra sobre a romanización da comarca. Pertence ao Consello Galego de Museos. Foi declarado Ben de Interese Cultural en 1962.

Museo de titularidade estatal inaugurado, xunto co Centro Nacional de Investigaciones Arqueolóxicas Submarinas, en Cartagena (1982). Mostra o patrimonio arqueolóxico subacuático, así como a importancia da historia marítima na Antigüidade. Destaca a súa colección de ánforas e as reproducións de embarcacións e materiais que testemuñan o tráfico marítimo antigo, así como os relacionados coa metalurxia do chumbo e da prata. O seu ámbito temporal esténdese desde a época fenicia ata o s XVIII.

Museo parroquial situado nas dependencias da igrexa parroquial de San Martiño de Mondoñedo (Foz), inaugurado en 1977. Os seus fondos están compostos por obxectos e roupas litúrxicas, imaxes e moedas anteriormente gardadas na igrexa e na casa reitoral. Destaca un báculo do s XI e un anel de ouro do s VII.

Museo fundado en Braga en 1918 co nome de Museu de Arte e Arqueologia. En 1981 constituíuse como un museo rexional de arqueoloxía orientado principalmente á preservación e divulgación dos vestixios romanos de Bracara Augusta. A súa colección abarca un período cronolóxico comprendido entre o Paleolítico e a Idade Media.

Pedra que está situada detrás do fogón.

Quinona que deriva do naftaleno.

Tea fina de algodón de orixe chinesa, con ataduras planas e co urdido e a trama tinguidas de cor amarela.

Cloruro de cobre, de fórmula CuCl que cristaliza no sistema cúbico. É incolora, gris ou amarela e ten unha dureza de 2’5 e un peso específico de 4’136.

)

)