"OCI" (Contén)

Técnica fotográfica de análise de movementos cíclicos complexos baseada no emprego do cronociclógrafo.

Aparato de gravación cinematográfica que superpón ao mesmo tempo unhas pulsacións luminosas que posibilitan a medición do tempo. Permite a obtención de cronociclogramas e o estudo da secuencia de movementos dun traballo manual.

Gravación cinematrográfica obtida cun cronociclógrafo.

Estudio dos movementos e do tempo que se teñen que desenvolver e empregar para levar a cabo con eficacia un esforzo.

Establecer un curtocircuíto.

Fenómeno provocado pola conexión voluntaria ou accidental de dous puntos dun circuíto, entre os que hai unha diferenza de potencial, mediante un condutor de impedancia moi pequena. Caracterízase polo paso dunha corrente de intensidade moi elevada a través do condutor, que produce unha gran cantidade de calor. Para protexerse contra os curtocircuítos empréganse diversos dispositivos, coma fusibles, disxuntores ou relés térmicos.

Inflamación do dacriocisto ou saco lacrimal debida a unha obstrución, conxénita ou non, do conduto nasolacrimal; produce o estancamento das lágrimas e a conseguinte infección.

Depósito membranoso, situado no lado interno da base da órbita ocular, que contén as lágrimas que proveñen dos condutos lacrimais.

donicela.

Proceso partenoxenético que orixina tanto machos coma femias.

Libro que contén as oracións coas que os fieis cristiáns exercitan a súa devoción. Desde o s XIII empregouse como devocionario o Libro das horas. No s XVII abundan as obras devotas de carácter popular (novenas, reloxos da paixón, via crucis, oracións aos santos e á Virxe, rosarios, etc).

Facultade de executar voluntaria e rapidamente unha serie de movementos sucesivos e opostos.

Revista editada por Génese Comunicación y Publicidad en Vigo a partir do 25 de decembro de 1995. Titulouse inicialmente como 7 Días de Ocio. Dirixida por Javier Cea, contaba cun consello de redacción formado por Cora Peña, Carmen Gutiérrez, José Páramos, César F. Tejedor, Arturo Enríquez e Alfonso Fernández, entre outros. Incluíu información sobre televisión, espectáculos, literatura e música, ademais de recomendacións cinematográficas e a programación de Telecidade.

Sociedade artística situada en Londres. A súa orixe está nas reunións que dende 1732 realizaban algúns mozos, pertencentes á burguesía e á nobreza, nunha taberna londinense para discutir e mostrar opinións sobre a arte antiga. Financiaron expedicións arqueolóxicas, axudaron a lord Elgin na compra dos mármores do Partenón e moitos dos seus membros doaron as súas coleccións arqueolóxicas ao British Museum. Dende a súa fundación, nomearon un pintor oficial encargado de realizar os retratos dos seus membros, o primeiro deles foi George Knapton; posteriormente, ocuparon o cargo, entre outros, sir Joshua Reynolds e sir Thomas Lawrence.