"To" (Contén)

PERSOEIRO

Papa (217-222) e fundador da igrexa romana de Santa Maria in Trastévere. Escravo dun cristián chamado Carpóforo, logrou escapar pero, como todos os escravos fuxitivos, logo de ser apresado tivo que ir ás minas. Conseguiu saír de alí co indulto dunha lei humanitaria e, logo de se emancipar, o Papa Ceferino ordenouno diácono. Destacou como organizador da comunidade cristiá romana e ao seu cargo estivo o cemiterio cristián da vía Apia durante o pontificado de Ceferino, que leva o seu mesmo nome e que contén o sepulcro de santa Cecilia. Condenou o modalismo de Sabelio, heresiarca que negaba o dogma da Santísima Trindade e ao que excomungou. Despois de exercer o seu labor como papa encarcerárono. Finalmente, martirizárono: guindárono a un pozo cunha pedra (ou unha moa de muíño) ao pescozo na vía Aurelia. Represéntase na iconografía con indumentaria papal e levando como atributos a maqueta dun edificio (por ser construtor) e un pozo ou unha moa dun muíño, símbolo do seu martirio. Conmemorado...

PERSOEIRO

Papa (1119-1124), de nome Guido de Borgoña. Era fillo do conde Guillerme de Borgoña. En 1088 nomeárono arcebispo de Viena. Defensor da reforma eclesiástica, opúxose a Enrique V na Querela das Investiduras. Elixido papa o 1 de febreiro de 1119 en Cluny, convocou o concilio de Reims, condenou as investiduras e excomungou a Enrique V e o antipapa Gregorio VIII. Asinou o Concordato de Worms o 23 de setembro de 1122 que puxo fin á Querela das Investiduras, documento que se ratificou no primeiro Concilio de Letrán, en 1123. Atribúeselle a autoría do Liber Sancti Iacobi ou Códice Calixtino, manuscrito en latín do s XII, unha guía de peregrinos do Camiño de Santiago que se conserva na catedral compostelá.

PERSOEIRO

Papa (1455-1458), de nome Afonso de Borja. Pertencía a unha familia da pequena nobreza. Uxío IV nomeouno cardeal en 1444 e elixírono papa en 1455. A raíz da toma de Constantinopla polos turcos (1453), intentou organizar unha gran cruzada. Recuperou Belgrado (1456), e coa axuda de Afonso V de Aragón liberou Albania (1457). Durante o seu pontificado tivo lugar o proceso de rehabilitación de Xoana de Arco.

PERSOEIRO

Orador e político. Foi un dos promotores da segunda liga ateniense. Dirixiu o exército despois da ruptura da paz de Antálcidas no 387 a C. Enviado a negociar a paz con Esparta fronte a Tebas no 371 a C, condenárono a morte polo fracaso das xestións no 361 a C. Conseguiu fuxir e refuxiouse en Macedonia, onde fundou a cidade de Dato, en Tracia. Confiando nunha resposta do oráculo de Delfos, volveu a Atenas, onde o executaron.

PERSOEIRO

Escritor e xornalista. Traballou na BBC e no diario Correio da Manhã. Escribiu, entre outras obras, Assunção de Salviano (1954), Bar Don Juan (1971) e Reflexos do baile (1976).

GALICIA

Biólogo. En 1984 ingresou na Xunta de Galicia desenvolvendo o seu labor profesional no ámbito da xestión e conservación dos recursos naturais. Coordinou os censos oficiais de aves acuáticas en Galicia dende 1987 ata 1997. É o representante galego no Comité Nacional de Humidais. Publicou diversos artigos sobre ecoloxía de vertebrados entre os que destacan: Primeros datos sobre la dieta de la nutria en aguas continentales de Galicia (1979) e Actividad del corzo en la sierra de los Ancares (1985).

PERSOEIRO

Poeta. Compuxo sete églogas nas que influíu decisivamente Virxilio e que fan alusión á vida coetánea.

PERSOEIRO

Pintor. Traballou no retablo de san Bieito no mosteiro de San Martiño Pinario.

PERSOEIRO

Xornalista e escritor. Cursou estudios de filosofía e letras e de xornalismo en Madrid, á vez que traballou nalgúns medios de comunicación. Coñecido como Tucho Calvo, comezou no mundo da prensa en El Correo Gallego; posteriormente colaborou en La Región, Arriba, Opinión, Ciudadano, Radio Francia Internacional e El País, amais de dirixir, a mediados dos anos 80, o xornal La Crónica de León. Vinculado a La Voz de Galicia dende 1976, exerceu o labor de redactor e de xefe de opinión. Dirixiu a edición Murguía e La Voz de Galicia (2000) e publicou O legado xornalístico de Valentín Paz-Andrade (1977), Froito das lembranzas (1981, Premio Galicia 1980), PAE-Século XXI. No comenzo dunha nova historia da humanidade (1982), o libro de contos Astra o confín (1983), El laberinto de Krochne (1988), Valentín Paz-Andrade, a memoria do século (1998), Luz de abrente (1999), O xabaril...

GALICIA

Actor e director teatral. Comezou a súa actividade no grupo de teatro da Universidade Laboral da Coruña no ano 1976 e posteriormente participou en numerosos grupos como Danthea, Escola Dramática Galega, Ollomol Teatro Submarino, O Moucho Clerc, Teatro do Atlántico, Centro Dramático Galego, Teatro do Aquí, Ollomoltranvía e Mofa e Befa. Con estas compañías traballou en diversos espectáculos como Os perxuicios do tabaco, de Chejov (1976); Adeus Madelón, de Manuel Lourenzo (1987); Moleques, de Marcos Orsi (1989); O Rousinhol da Bretanha, de Quico Cadaval (1991); Historia de Neera, de Roberto Salgueiro (1990); O incerto señor Don Hamlet, de Álvaro Cunqueiro (1991); Anxeliños, de Vidal Bolaño (1997); Para ser exactos, creación do grupo Ollomoltranvía (1997); Commedia (un xoguete para Goldoni) (1993) e Raíñas de pedra (1994), ambas as dúas de Cándido Pazó; tamén participou na representación de Clownfutbol...

PERSOEIRO

Guitarrista. Realizou estudios musicais en Alacant con José Tomás e posteriormente foi discípulo de Andrés Segovia nun curso de Música en Compostela, así como de John Williams en Castres (Francia). O seu vínculo con Galicia comezou na década dos 70, primeiro no conservatorio de música de Ourense e despois no centro homónimo de Vigo, do que chegou a ser director. Exerceu como docente e impartiu numerosos seminarios en distintos países europeos. O seu repertorio de concertos abrangue unha ampla nómina de autores, entre os que destacan J. S. Bach, Manuel de Falla ou Leo Brouwer, compositor este último que protagonizou un disco monográfico gravado polo propio Camacho e editado no ano 2000.

PERSOEIRO

Pintor ourensán. En 1626 dourou unha imaxe da Nosa Señora da Asunción para o abade de Santiago de Anllo (San Amaro) e, en 1627, realizou un apostolado por encargo do presbítero de Ourense.

GALICIA

Xornalista. Desde finais dos anos trinta foi colaborador asiduo de publicacións como Faro de Vigo, La Estafeta Literaria ou ABC (edición aérea). Non obstante , o seu labor adquiriu un protagonismo en revistas de cine como Radiocinema, Crítica, Primer Plano ou Cine en siete días, polo que conseguiu o Premio do Círculo de Escritores Cinematográficos ao mellor labor xornalístico en 1962. Tamén traballou na industria cinematográfica como axudante de dirección ao longo dos anos cincuenta e sesenta.