"An" (Contén)

1. Equilibrio na forma de actuar dunha persoa, ou de dominar os seus instintos.

2. Moderación do tempo atmosférico.

3. irtude cardinal que consiste en moderar o desexo de praceres, sobre todo os derivados dos sentidos e, dunha maneira especial, os da gula.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Cambre. Construída no s XII, foi unha bailía templaria. A estrutura orixinal de planta basilical e tres naves modificouse e presenta unha soa nave con ábsida semicircular cuberta con bóveda de canón e de cuarto de esfera. O arco triunfal é de medio punto e apóiase en columnas exentas.

GALICIA

Antropólogo e escritor. Discípulo de Julio Caro Baroja, das súas obras destacan Disquisiciones antropológicas (1985), escrita con J. C. Baroja; La selva de los tópicos (1988), en que analiza os tópicos dos distintos pobos de España, cunha serie de referencias a Galicia, especialmente sobre os conceptos de ‘celtismo’, ‘saudade’ e ‘morriña’; El árbol de las pasiones. Deseo, pecado y vidas repetidas (1994), Vidas poco ejemplares. Viaje al mundo de la rameras, los rufianes y las celestinas (siglos XVI-XVIII) (1996) e Contra la demagogia. Introdución al arte de manipular a las masas (1999).

PERSOEIRO

Cantautor francés. Entre 1955 e 1960 musicou poemas de escritores coñecidos, coa colaboración de Louis Aragon. A partir de 1963 as súas composicións derivaron cara á unha canción comprometida coa esquerda.

GALICIA

Pintor e arquitecto, fillo de Antonio Tenreiro Rodríguez. Recibiu clases de debuxo de Jesús Fernández Jesito, completou a súa formación pictórica na Escola de Artes e Oficios da Coruña e realizou os estudos de arquitectura en Madrid (1945-1951). Cultivou o óleo (Peirao do carbón, 1941; Carrusel, 1947), a acuarela (Madrid antigo, 1944) e a augada (Costureira, 1946; Paisaxe da Alcarria, 1951) e recibiu influencias de Lago Rivera, X. M. Labra e B. Palencia. Despois das obras pitóricas dos primeiros anos, viaxou a Francia, onde desenvolveu traballos ao natural como París (1951). A mediados da década de 1950 regresou a Galicia e simultaneou a pintura con diversos traballos de arquitectura como o local Boite Marux, na Coruña, de aspecto vangardista. Viaxou a Suíza e a Escandinavia, e interesouse pola obra de Alvar Aalto e ao seu regreso á Coruña, na década de 1960, sumiuse nunha depresión que se reflectiu na súa pintura na...

GALICIA

Arquitecto. Arquitecto municipal da Coruña (1930) e do Ministerio de Educación durante a Segunda República Española, formouse na Escuela Técnica Superior de Arquitectura de Madrid (1913-1919). Estableceu o seu despacho profesional na Coruña, asociado con Peregrín Estellés. Xuntos realizaron o edificio do Banco Pastor da Coruña (1921) e proxectaron a Casa Barrié (1926), tamén na Coruña. Xunto coas súas obras inseridas no estilo art decó (edificio para a Sociedade de Seguros Mutuos da Coruña, 1929; Cine Savoy, 1930), destacaron as obras de corte modernista e racionalista (Casa-Biblioteca Municipal Menéndez Pidal, 1933; Mercado de Santo Agostiño na Coruña, 1932, que realizou xunto con Santiago Rei Pedreira). Despois da Guerra Civil Española o seu talante vangardista decaeu en favor do tradicionalismo, que se manifestou en proxectos como a Ciudad Cultural “Generalísimo Franco”, o edificio do Arquivo do Reino de Galicia ou a Biblioteca Pública no xardín de San Carlos da Coruña. A derradeira...

PERSOEIRO

Reformador monástico bizantino. Abade de Sakkudion (780?), opúxose ao matrimonio adúltero de Constantino VI e, en 796, foi expulsado a Tesalónica. En 797, ao volver, trasladou a comunidade a Studios. Exiliado novamente (809-811), apelou en van ao Papa León III. A oposición á iconoclastia de León V valeulle un novo exilio en 815. A súa festividade celébrase o 11 de novembro.

PERSOEIRO

Déspota de Epiro (1251-1230) e emperador de Tesalónica (1224-1230), irmán e sucesor de Miguel I Anxo Comneno. En 1217 venceu ao emperador latino Pedro I de Constantinopla, e en 1224 apoderouse de Tesalónica e dos seus dominios. Fíxose coroar emperador bizantino de Tesalónica, pero, en 1330, foi derrotado por Xoán II Asen de Bulgaria, quen lle sacou os ollos. En 1246 Tesalónica foi tomada por Xoán III Ducas Vatatzes, de Nicia, quen posteriormente o fixo matar.

PERSOEIRO

Discípulo do Apóstolo Santiago. Segundo a tradición xacobea, xunto con santo Atanasio trouxo o corpo do apóstolo desde o porto palestino de Haifa ata Padrón, onde chegaron nunha barca de pedra e edificaron unha Arca Marmárica, onde depositaron os seus restos, nos límites da Amaia. A súa festividade celébrase o 12 de novembro.

PERSOEIRO

Soldado romano. De orixe oriental, morreu mártir durante a persecución de Diocleciano. A súa festividade celébrase o 17 de febreiro ou o 9 de novembro, segundo os lugares.

PERSOEIRO

Anacoreta. Coñecido como o Cenobiarca, fundou un mosteiro preto da laura de San Sabas. A súa festividade celébrase o 11 de xaneiro.