"AND" (Contén)

PARROQUIA

Parroquia do concello de Cesuras baixo a advocación de san Xiao.

CAPITAIS

Capital da provincia homónima e do estado de Myanmar ata 1886 (532.949 h [1983]). Foi un dos principais centros culturais e políticos locais desde o s XVI. O seu momento máis esplendoroso foi no s XVIII, ao que pertencen unha gran diversidade de palacios, onde conflúen as tendencias india e chinesa.

1. Acción e efecto de mandar.

2. Aquilo que se manda.

3. Cada unha das normas morais da relixión católica que debe cumprir o crente, especialmente os mandamentos da lei de Deus ou Decálogo e os mandamentos da Igrexa.

4. 1. Acto procesal co que se dá orde aos rexistradores de propiedade, mercantís, de vendas, corredores de comercio, axentes de xulgado ou notarios para que practiquen calquera dilixencia.

   2. Orde do xulgado que o notario fai constar na cláusula de traslado.

1. Relativo ou pertencente aos mandan.

2. Individuo da tribo mandan.

3. Tribo indíxena de América Setentrional, do grupo dos síux, establecida entre o río Heart e o Petit Mississipi. Os últimos representantes viviron en reservas no estado de Dakota en EE UU.

1. Que manda.

2. Persoa que, por medio dun mandado, confía a outra a xestión dunha cousa.

1. Expresar a alguén con autoridade o desexo de que se faga algo.

2. Ter a autoridade máxima sobre unha persoa ou grupo.

3. Enviar desde un lugar a outro unha persoa ou unha cousa.

4. Lanzar un obxecto con forza contra algo ou alguén.

5. Ofrecer un prezo por algo.

6. Deixar algo a alguén nun testamento.

7. Exercer autoridade sobre algo ou alguén.

8. Exercer un dominio absoluto nunha proba deportiva.

MACIZO

Macizo do N da meseta de Adamaoua, situado entre o río Benue e o lago Chad, entre Nixeria e Camerún. Acada unha altitude media de 800-900 m de altitude.

1. 1. Que ou quen é amigo de mandar.

   2. Persoa influente nos ambientes intelectuais ou políticos.

2. 1. Relativo ou pertencente aos mandaríns ou ao dialecto mandarín.

   2. Alto funcionario civil e militar da China imperial,e doutros países asiáticos, que tiña ao seu cargo o goberno dunha cidade ou da administración e que podía pertencer a diversas categorías.

   3. Lingua chinesa do grupo han que fala un 75% da poboación de China. A lingua común ou putonghua do chinés baseouse na pronuncia do mandarín, localizada en Pequín.

1. Dignidade ou condición de mandarín.

2. Territorio sobre o que tiña xurisdición un mandarín.

3. Clase ou estamento dos mandaríns.

1. Persoa que acepta a xestión dun asunto mediante un contrato de mandato.

2. Xefe dun estado.

1. Encargo ou orde que se dá a unha persoa. OBS: É unha palabra máis culta que mandado, aínda que os seus significados sexan case iguais.

2. 1. Autorización que unha persoa dá a outra para que a represente nuns actos concretos e durante un tempo determinado.

   2. Tempo que dura esa autorización.

   3. mandato representativo

      Posición xurídica dos parlamentarios pola que representan a unha nación ou a un pobo no seu conxunto e na que os electores non poden revocarlles o mandato nin dar instrucións concretas mentres dure a lexislatura.

3. Documento empregado polos soberanos medievais para transmitir ordes sen a solemnidade doutros documentos diplomáticos.

4. Tutela que exercía un estado sobre certos territorios por concesión da Sociedade de Nacións e baixo a súa vixilancia. Creado polos tratado de paz de 1919, a Organización das Nacións Unidas substituíno polo fideicomiso.

5. Cerimonia do lavatorio dos pés a doce persoas o día de Xoves Santo, para conmemorar a acción de Xesús Cristo.

CIDADES

Cidade da illa de Cebu, Filipinas, situada na costa do mar de Camotes, ao L da cidade de Cebu (259.728 h [2000]).

1. Relativo ou pertencente aos mandés ou á súa lingua.

2. Individuo do pobo mandé.

3. Pobos sudaneses que habitan unha parte de Guinea, a Costa de Marfil, Mali, Senegal, Gambia e Guiné-Bissau. Divididos en castas, dedícanse á agricultura e artesanía. Distínguense segundo a súa lingua, en malinkes, en bambaras, en diulas e en soninkes.

4. Familia de linguas do phylum níxer-        -congo que falan os pobos mandés, ben como lingua materna ou como lingua vehicular. Estas linguas tenden a estenderse por toda África occidental.

PERSOEIRO

Político e economista. A súa obra representou a achega máis importante ao marxismo de tendencia trotskista. Escribiu, entre outras, Traité d’économie marxiste (1962) e Der Spätkapitalismus (O capitalismo tardío, 1972).

PERSOEIRO

Político. Membro do Congreso Nacional Africano (CNA) desde 1944, en 1956 foi acusado de alta traizón e en 1964 condenado a cadea perpetua. Dirixente do CNA desde 1967, converteuse nun símbolo da loita antiapartheid. Foi liberado incondicionalmente en 1990 e elixido presidente do CNA en substitución de Oliver Tambo. Aceptou renunciar á violencia a cambio da abolición do apartheid. Despois das primeiras eleccións multirraciais, accedeu á presidencia do estado (1994-1999). Recibiu o Premio Príncipe de Asturias de Cooperación Internacional (1992) e o Premio Nobel da Paz (1993), que compartiu con F. de Klerk, último presidente do réxime segregacionista sudafricano.