"car" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 3676.
-
RIOS
Río da Península Ibérica que nace en Ojuelos de Valdemiguete, preto do cerro de San Felipe, a 1.506 m de altitude, en Castela-A Mancha. Atravesa a serranía de Cuenca con dirección N-S e formando grandes gorxas ata chegar á provincia de Albacete onde, con dirección O-L discorre encaixado en calizas terciarias. Desemboca no Mar Mediterráneo, a altura de Cullera (València). Ao longo da súa traxectoria está represado en diversos encoros como o de Alarcón, para a fabricación de electricidade e abastecemento de auga dos regadíos valencianos. Cunha conca de 22.100 km2 , unha lonxitude de 535 km e un caudal medio de 60 m3/s , é o río máis grande da Comunitat Valenciana.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Psicólogo e psiquiatra suízo. Colaborou con S. Freud ata que, por diverxencias teóricas, se separaron. Ensinou en Zúric e Basilea. As súas principais contribucións no campo da psicoloxía profunda son a relación da libido co conxunto da enerxía vital da psique; a distinción entre o inconsciente individual e o colectivo; a distinción entre un tipo de conduta extravertida e unha introvertida. Escribiu Wandlungen und Symbole der Libido (Mutacións e símbolos da libido, 1912), Die Beziehungen zwischen dem Ich und dem Unbewussten (Relacións entre o eu e o inconsciente, 1928), Symbolik des Geistes (Simboloxía do espírito, 1948) e Aion, Untersuchungen zur Symbolgeschichte (Eón, pesquisas na historia dos símbolos, 1951).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritora. Tivo unha actuación destacada na defensa e modernización do ensino das mulleres. Escribiu Volves (1906) e Clixés (1906), e as pezas teatrais Els ídols (1911) e Caritat (1918).
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
(Vigo 3.6.1926) Poetisa e escritora. Integrante da Promoción de Enlace, está considerada como unha das máis destacadas autoras galegas da posguerra. A súa obra caracterízase polo intimismo e pola súa inclinación cara ao popular. Despois da súa formación no Colegio Alemán de Vigo, viaxou por Francia e Italia e instalouse en Arxentina, onde coñeceu a diversos escritores e intelectuais, como Castelao, Arturo Cuadrado, Lorenzo Varela, Rafael Alberti, Miguel Ángel Asturias, Jorge L. Borges, Alberto Girri e Olga Orozco. Ademais, no seu regreso a España, trabou amizade con Vicente Aleixandre e Dámaso Alonso, e asistiu aos parladoiros do café Gijón en compañía de Gerardo Diego. Colaboradora en diversos xornais e revistas, realizou as traducións dos libros Cantos del 6° Dalai Lama (1968), traducidos ao galego en 2003. É autora dos libros poéticos Cantigas de vento (1956), Canaval d ouro (1962), A sombra ergueita (1976), Cantigas para un tempo esquencido (1986), Alegoría do ensoño ferido (1992),...
-
VER O DETALLE DO TERMO
Xénero de fungos basidiomicetos agaricais, da familia das tricholomatáceas, que teñen sombreiro pequeno con láminas decorrentes e escotadas unidas ao pé, a carne é delgada e de textura fibrosa e carecen de anel. Adoitan ser comestibles. En Galicia son comúns as especies L. bicolor, en todo tipo de bosques, pero sobre todo nos de conífera; L. laccata; L. fraterna, propia de eucaliptais, e L. amethysea.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Zume leitoso que se obtén da leituga. Pode presentarse en forma de trozos irregulares de látex desecado, de cor verde a amarela escura. Foi empregado en forma de xarope como hipnótico.
-
PERSOEIRO
Pintora y escultora. Formada inicialmente co profesor de debuxo Manuel González Santos, proseguiu os seus estudos na Escuela Superior de Bellas Artes de Santa Isabel de Hungría de Sevilla e rematounos na Real Escuela de Bellas Artes de San Fernando en Madrid en 1954. Ampliou os seus estudos por Europa grazas a unha bolsa do Ministerio de Educación e percorreu Roma, Viena e Holanda, entre outras cidades. No 1958 expuxo por primeira vez de xeito individual, no Ateneo de Madrid e no Club La Rábida de Sevilla. Entre 1960 e 1962 estableceuse en Madrid, onde formou parte do cículo da galerista Juana Mordó. Establecida de novo en Sevilla, creou a escola de debuxo, pintura e gravado El Taller e iniciou a súa actividade docente, xunto con Teresa Duclós e Javier Soto. En 1975 conseguiu a Cátedra de Debuxo do Natural na Escuela de Bellas Artes de Sevilla, onde permaneceu ata 1981.
VER O DETALLE DO TERMO
A súa pintura é intimista,... -
PERSOEIRO
Novelista. En 1944 gañou a primeira edición Premio Nadal de Novela con Nada, unha obra de ton realista e cotián, reflexo do ambiente de posguerra, que se sitúa en Barcelona e que protagoniza unha adolescente, víctima dunha familia na que a violencia é algo cotiá. Publicou tamén La isla y los demonios (1952), La llamada (1954), La mujer nueva (1955, Premio Nacional de Literatura 1956), La insolación (1963), Paralelo 35 (1967) e La niña y otros relatos (1970).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político chileno. Doutorado en Economía pola Duke University, EE UU (1966), e profesor de economía na Universidad de Chile (1957-1972), tralo golpe de estado de 1973 exiliouse e traballou no programa de estudios de Posgrao en Ciencias Sociais da UNESCO (1975-1978). Volveu a Chile en 1978 como responsable do Programa Rexional de Emprego da ONU. Presidiu a Alianza Democrática (1983-1984) e o Comité de Izquierda por Elecciones Libres (1987). Entre 1990 e 1992 foi ministro de Educación no goberno de P. Aylwin Azócar e, posteriormente, de Obras Públicas no de Eduardo Frei. En 1998 renunciou ao cargo e dedicouse á candidatura presidencial. O 16 de xaneiro de 2000 foi elixido presidente de Chile para o período 2000-2006 pola Concertación.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Escritor e xornalista. Coñecido polo seu labor xornalístico, poético e narrativo, e incluído na denominada Xeración de 1868, foi un dos autores máis significativos do Rexurdimento galego. Na súa obra destaca sobre todo a súa defensa de Galicia, da súa lingua, das súas xentes e costumes, e o recordo a todas aquelas persoas que loitaron por ela. En 1871 marchou a Santiago de Compostela para iniciar os seus estudios de medicina, cidade en que comezou a súa andaina como xornalista dirixindo a revista La Aurora de Galicia. Aproveitou a súa estadía na capital galega para publicar Flores de ayer (1871), que dedicou á súa nai, e La monja de San Payo (1871), en agradecemento ao seu tío Pedro Carvajal. Ao ano seguinte viu a luz a colección de lendas El Cancionero del Miño. Leyendas y tradiciones de Orense. De regreso a Ourense (1874), comezaron as súas colaboracións no semanario El Heraldo Gallego, que pasou a dirixir meses despois e no que deu a coñecer...
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Pintora. Coñecida como Menchu Lamas, comezou a súa andaina artística no Colectivo Imaxe (1976-1978) e realizou diversas propostas en Galicia e Madrid. Participou na mostra Princesa 76 organizada por Antón Patiño en Vigo. Nestes anos comezou a súa colaboración co grupo de Comunicación Poética Rompente, co que colaborou en diversas publicacións. En 1980 viaxou con Ánxel Huete, Guillerme Monroy e Antón Patiño a Nova York, onde coñeceu o expresionismo abstracto. Ao regreso da viaxe fundou con estes artistas a proposta Atlántica, coa que se pretendía renovar a situación artística de Galicia. As obras presentadas amosan signos-símbolos dunha iconografía indefinida. Tralas mostras de Atlántica a súa obra acadou unha maior repercusión e en 1982 realizou en Madrid a súa primeira exposición individual. A súa obra caracterízase polo carácter alegórico, polo emprego de grandes formatos nos que sobresae a mancha de cor e sobre as que se sitúa unha figuración de tipo primitivista, que co paso...
VER O DETALLE DO TERMO -
PARROQUIA
Parroquia baixo a advocación de san Pedro que dá nome ao concello de Láncara.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Concello situado na comarca de Sarria, situado no centro L da Comunidade Autónoma de Galicia e no L da provincia de Lugo, da que administrativamente forma parte. Limita ao N cos concellos do Corgo (Lugo) e Baralla (Sarria), ao S cos de Becerreá (Os Ancares), Triacastela, Samos e Sarria (Sarria), ao L cos de Baralla e Becerreá e ao O cos concellos de Sarria e O Páramo (Sarria). Abrangue unha extensión de 121,7 km 2 cunha poboación de 3.083 h (2007), distribuída nas parroquias de Armea, Bande, Carracedo, Cedrón, Galegos, Lagos, Lama, Láncara, Larín, Monseiro, Muro, Neira de Cabaleiros, Oleiros, A Pobra de San Xiao, Río, Ronfe, Souto de Ferradal, Toirán, Toldaos, Toubille, Trasliste, Vilaesteva de Herdeiros, Vilaleo, Vilambrán, Vilarello e Vilouzán. A capital municipal é A Pobra de San Xiao, e dista 125 km de Santiago de Compostela e 18 km de Lugo. Depende do partido xudicial de Sarria. As súas parroquias están adscritas á diocese de Lugo.
VER O DETALLE DO TERMO
Xeografía física... -
VER O DETALLE DO TERMO
pazo de Mariñán.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Construción situada en Graíces (A Peroxa). Ten planta rectangular cunha torre, sobresaínte en altura, nun dos laterais. Na fachada destaca a solaina e o escudo que alude aos Fernández de Temes. A inscrición que conserva o brasón reflicte que foi edificado por Pedro Suárez Varela de Quiroga en 1602.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Construción situada en Láncara. Ten planta cadrada con patio central, e estrutúrase en tres corpos, o central de menor altura. A torre atopábase no corpo da dereita e na parte central apóianse tres arcos sobre os que se sitúan tres balcóns con balaústres e no medio dous escudos que aluden aos Suárez de Deza, Castro, Osorio, Pimentel, Losada e outros. Está reconstruído.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Antigo convento que puido estar situado en Láncara e que se identifica co mosteiro de Santo Antonino de Güimir (Sarria).
-
SERRAS
Sistema montañoso de pequenas dimensións, que se estende en dirección O-L polas parroquias de Toirán, Láncara e Carracedo (Láncara). A súa máxima altitude rexístrase no cumio da Serra con 621 m de altitude.
VER O DETALLE DO TERMO