"An" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 28709.
-
PERSOEIRO
Presbítero e mártir. Morreu en tempos de Claudio II. Relacionada co santo existe a festa de san Valentín ou festa dos namorados, constatada desde o s XV en Inglaterra e Escocia e que parece ser de orixe pagá. Os mozos emparellábanse por sorteo e os afortunados recibían o nome de valentinos e valentinas. Represéntase vestido con casula episcopal e leva unha espada cravada no peito e un sol na man. A súa festividade celébrase o 14 de febreiro.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Gnosticismo propio dos discípulos de Valentín, principalmente Ptolomeo, Heracleón, Teodoto ou Marcos. É unha teodicea filosófico-relixiosa onde se articulan estreitamente cosmoloxía e antropoloxía, que se fundamenta en tres hipóstases intelixibles: o primeiro principio ou abismo, o intelecto ou unixénito e a alma ou sabedoría. Da alma emanan en sucesivas degradacións a substancia psíquica, o demiúrgo, a materia e o mundo. O home participa dos tres elementos: intelixible, psíquico e material.
-
PERSOEIRO
Emperador romano (364-375). Proclamado emperador en Nicea despois da morte de Xoviano, asociou ao goberno o seu fillo Graciano e o seu irmán Valente. Tomou medidas para afrontar a crise económica e reformou a administración. Pacificou Britania (368-369), onde restaurou o muro de Adriano, e reprimiu a rebelión dos donatistas africanos (373-375).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Emperador romano de Occidente (375-392), fillo de Valentiniano I. Accedeu ao trono aos 4 anos e en 387, foi destronado polo usurpador Máximo (387. Recuperou o trono grazas á axuda de Teodosio I.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Emperador romano de Occidente (425-455), fillo de Constancio III e de Gala Placidia. Obtivo a sucesión de Honorio, morto en 423, que fixo efectiva coa coroación (425) en Roma. Perdeu en 429 os territorios de África pero venceu a Atila na Batalla dos Campos Cataláunicos (451).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político. Favorito da Raíña Mariana de Austria, foi secretario de Carlos II. Enfrontado con Xosé Xoán de Austria, cando este entrou en Madrid coas súas tropas (1677), foi detido e desterrado a Filipinas. En 1689 trasladouse a Nueva España.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor. Ingresou no corpo diplomático e ocupou diversos cargos políticos. Cultivou todos os xéneros literarios, desde a tradución á crítica literaria, ensaios sobre relixión, filosofía, estudos sobre política e historia, a narración breve, o conto, o teatro e, sobre todo, a novela, xénero ao que se incorporou serodiamente e no que destacou. Contrario á novela naturalista, defendeu a tese de que a novela é unha forma de poesía, e nas súas obras tentou retratar o ambiente andaluz e unha fixo profunda análise psicolóxica das personaxes. Da súa obra salientan Pepita Jiménez (1874), Doña Luz (1879) e Juanita la Larga (1895).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Teólogo e biblista. Monxe xerónimo, abrazou a reforma protestante. Fuxiu da Inquisición e refuxiouse en Xenebra, onde publicou diversos tratados teolóxicos.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Mártir. Bautizada, segundo a lenda, por san Marcial, bispo de Limoges, morreu decapitada. Segundo a tradición, colleu a cabeza entre as mans e dirixiu a vista dos verdugos ao altar, onde san Marcial estaba oficiando. Represéntase coa cabeza entre as mans. A súa festividade celébrase o 9 de decembro.
-
PERSOEIRO
Mártir. Muller de san Vidal, foi nai dos santos Xervasio e Protasio. A súa festividade celébrase o 28 de abril.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Planta herbácea perenne, de ata 1,5 m de altura, cun rizoma curto e fibroso e follas opostas, pinnaticompostas ou pinnatisectas, de 5-25 folíolos. As flores son pequenas, sésiles, tubulosas de cor rosa pálida ou abrancazada, dispostas en corimbos densos e apicais. O froito é un aquenio oblongo-ovado con vilano. Florece entre a primavera e o verán en bosques e zonas húmidas e pódese atopar en altitudes que van desde o nivel do mar ata os 2.000 m, no N da Península Ibérica e sistemas montañosos do centro. En Galicia atópase fundamentalmente en zonas do interior. Emprégase coma planta medicinal polas súas propiedades sedantes e hipnóticas. OBS: Tamén se denomina herba bendita.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Xénero de plantas herbáceas perennes e rizomatosas, da familia das valerianáceas, que está representado por unhas 200 especies con ampla distribución nas rexións temperadas, subtropicais e tropicais. En Galicia están presentes diversas especies, entre elas V. officinalis, V. pyrenaica, V. dioica e V. montana.
-
-
Relativo ou pertencente ás valerianáceas.
-
Planta da familia das valerianáceas.
-
Familia de plantas herbáceas ou raramente arbustivas con follas opostas, simples ou pinnadas, flores pentámeras, asimétricas, xeralmente hermafroditas, con poucos estames e entomófilas, e froitos en aquenio con vilano. Son propias do Hemisferio Norte e dos Andes.
-
-
VER O DETALLE DO TERMO
Sal ou éster do ácido valeriánico.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Xénero de plantas herbáceas anuais, da familia das valerianáceas, con follas en roseta, flores hermafroditas, pequenas de cor branca ou azulada e dispostas en inflorescencias terminais e froito sen vilano. En Galicia está presente a especie V. locusta.
-
VER O DETALLE DO TERMO
Ácido monocarboxílico alifático presente no aceite de valeriana, que se emprega na preparación dos seus derivados, de aromas e perfumes.
-
PERSOEIRO
Emperador romano (253-260). Cónsul antes de 223, á morte de Treboniano Galo foi proclamado emperador polo exército e, a seguir, recoñecido polo senado. Continuador da política relixiosa de Decio, promulgou dous editos (257 e 258) contra os cristiáns. Asociou ao trono o seu fillo Galieno e derrotou os persas, que invadiran Siria, pero tivo que enfrontarse novamente aos ataques persas e en Edesa sucumbiu e foi feito prisioneiro. Morreu en catividade.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Mártir. Esposo de santa Icía, morreu xunto co seu irmán san Tiburcio. A súa festividade celébrase o 14 de abril.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Antropónimo que procede do latín Valerianus, derivado de valere ‘estar ben de saúde, estar san’.
-
PERSOEIRO
Anacoreta e escritor. Escribiu El Epitameron, De monachorum poenitentia, Vida de San Frutuoso e Epístola sobre Exeria. A súa festividade celébrase o 25 de febreiro.
VER O DETALLE DO TERMO