"car" (Contén)

1. Realizar unha lubricación.

2. Facer algo esvaradío.

PERSOEIRO

Infanta de España, filla do Rei Francisco I das Dúas Sicilias e da infanta María Isabel de España. Casou co seu tío materno, o infante Francisco de Paula. De ideas progresistas, participou no golpe de estado que orixinou a entrada no goberno de Francisco Cea Bermúdez.

PERSOEIRO

Político e dramaturgo ruso. Membro dos bolxeviques desde 1904, desempeñou o cargo de comisario do pobo para a Educación (1917-1929) e outorgoulles certa liberdade aos artistas escénicos, como Stanislavski, Meyerhold, Vakhtangov ou Tairov. Da súa produción destacan Fausto e a cidade (1919), Oliver Cromwell (1920) e Don Quixote liberado (1921), que foron duramente criticadas polo marxismo máis radical e   o ensaio O teatro e a revolución (1924).

PERSOEIRO

Anacoreta. Coñecido como o Grande, viviu no deserto de Scete onde se encargaba da asistencia espiritual doutros anacoretas. A súa festividade celébrase o 15 de xaneiro.

PERSOEIRO

Bispo de Antioquía. Atribúenselle longas viaxes e peregrinacións a diferentes puntos de Europa. A súa festividade celébrase o 10 de abril.

PERSOEIRO

Eclesiástico. Foi arcebispo de Novgorod e metropolitano de Moscova (1543). Tivo moita influencia sobre o tsar Iván IV o Terrible. Recolleu a tradición rusa en varios volumes sobre a vida dos santos.

REXIÓNS

Rexión fitoxeográfica situada no Atlántico Norte, xunto a Europa e o N de África que comprende catro arquipélagos Canarias, Açores, Madeira e Cabo Verde así como os illotes denominados Salvaxes. Todos os arquipélagos teñen a súa orixe en volcáns oceánicos, xa que nunca estiveron unidos aos continentes senón que xurdiron de erupcións volcánicas. Caracterízase por un elevado número de especies endémicas.

1. ariedade de pasta de fariña en forma de tubo de diferentes tamaños, formas e grosores, que se prepara cocida para formar parte de diversas preparacións culinarias. OBS: Adoita empregarse en plural.

2. Tubo delgado de plástico que se emprega para recubrir cables eléctricos.

1. Aplícase á lingua ou á produción literaria dun autor na que se atenta gravemente contra a pureza do léxico ou as regras gramaticais.

2. Linguaxe fiticia construída cun léxico vulgar e dialectal, pero con morfoloxía, sintaxe, métrica e prosodia latinas, que se usaba en composicións poéticas burlescas ou satíricas.

3. Literatura escrita nun latín macarrónico. Comezou na Idade Media, en obras burlescas (cantos dos goliardos, sermóns joyeux, farsas, etc), e fíxose definitivo a finais do s XV, en Italia, co Baldus de Folengo. Na Península Ibérica publicáronse a Macaronea latino-portugueza (1791) e a Metrificatio invectivalis contra studia modernorum (1794).

PERSOEIRO

Militar estadounidense. Foi comandante das forzas estadounidenses en Extremo Oriente durante a Segunda Guerra Mundial, e resistiu o ataque xaponés en marzo de 1942. Comandou a ofensiva do Pacífico, e nomeado xefe de todas as forzas aliadas do Pacífico (1945) conseguiu a vitoria sobre Xapón. Dirixiu as tropas da ONU en Corea pero foi destituído por Truman en 1951. Regresou a EE UU e apoiou a candidatura de Eisenhower á presidencia da nación.

1. 1. Exercer presión sobre algo para desfacelo en anacos ou esmagalo.

   2. Desintegrar un sólido, principalmente por compresión, para obter fragmentos de dimensións entre 7 e 10 cm de diámetro.

2. Apertar ou facer presión contra unha cousa de forma involuntaria.

3. Golpear a unha persoa ou cousa.

4. Insistir continuamente en algo.