"APA" (Contén)

1. Separar unha parella de animais para controlar a reprodución.

2. Separarse os distintos sexos dunha especie animal fóra da época da reprodución ou de celo.

1. 1. Deixar de verse total ou parcialmente algo.

   2. Deixar de estar algo nun lugar no que estaba anteriormente.

   3. Estar alguén ou algo nun lugar que se descoñece.

2. Deixar de ser ou de existir unha persoa, animal ou cousa.

3. Que ou quen desaparece, especialmente referido ás víctimas dun réxime político.

1. 1. Deixar de verse total ou parcialmente algo.

   2. Deixar de estar algo nun lugar no que estaba anteriormente.

   3. Estar alguén ou algo nun lugar que se descoñece.

2. Deixar de ser ou de existir unha persoa, animal ou cousa.

1. de desaparecer.

2. Que ou quen desaparece, especialmente referido ás víctimas dun réxime político.

1. Sacar os aparellos a unha cabalería.

2. Sacar ou desmontar o aparello a unha embarcación.

1. Quitar a tampa ou o tapón a algo.

2. Facer que algo ou alguén que estaba tapado ou cuberto deixe de estalo.

3. Dar a coñecer ou poñer de manifesto algo que estaba oculto ou que pasara inadvertido.

4. Caer a tampa ou o tapón de algo.

5. Deixar algo de estar tapado ou cuberto.

6. Manifestarse ou dar a coñecer calidades ou características que estaban ocultas ou pasaran inadvertidas.

1. 1. Termo da teoría musical grega, medieval e renacentista, que designaba tanto o intervalo de oitava como a gama de sons comprendidos no ámbito dunha oitava.

   2. Son de referencia convencional que condiciona a afinación dos sons restantes do sistema musical. A frecuencia-tipo oscilou segundo as épocas e os países; en 1859 fixouse en 435 períodos por segundo para la 3 e en 1939, na Conferencia Internacional de Londres, acordouse fixar o diapasón en 440 períodos por segundo.

   3. Extensión dos sons dunha voz ou dun instrumento musical, do máis grave ao máis agudo.

2. Pequeno instrumento metálico con forma de forca que ao vibrar produce un son musical dunha altura determinada, habitualmente en la 3 . Inventado en 1711 por John Shore, serve para afinar os instrumentos, dar o ton aos executantes e efectuar experiencias acústicas.

3. Peza de madeira, xeralmente de ébano, fixada sobre o mastro dos instrumentos de corda fretada ou pulsada, sobre a que os dedos da man esquerda premen as cordas para facer variar a altura do seu son.

4. Instrumento metálico en forma de U que se utiliza na exploración e na diagnose dos trastornos auditivos.

5. Fonte sonora de ton fixo, constituída por unha variña dobrada pola metade e que vibra de maneira transversal. Utilízase como patrón.

PERSOEIRO

Arquitecto (1881) e doutor en Ciencias Exactas. Foi catedrático de Xeodesia (1888) e de Xeometría Descritiva (1895) na Universitat de Barcelona. Empregou elementos modificados dos estilos clásicos e creou un estilo propio ben aceptado polos ambientes oficiais. Entre as súas obras destacan os edificios da Acadèmia de Ciències (1893), o Palau de Justícia (1885-1908) con Enric Sagnier, a Presó Model (1904) con Salvador Vinyals, o Observatori Fabra (1906), a sede de Catalana de Gas (1908) e o convento das carmelitas, todos eles en Barcelona. Presidiu a Acadèmia de Ciències i Arts e escribiu Tratado de geometría descriptiva e El modernismo arquitectónico (1911).

1. Absorber un líquido un corpo.

2. Recoller un líquido con algo que o absorba.

3. 1. Mollar un líquido completamente algún corpo.

   2. Impregnar algo nun líquido.

4. Impregnarse completamente dun líquido.