"AVI" (Contén)
Mostrando 20 resultados de 908.
-
PERSOEIRO
Escultor. Membro dunha familia de artistas, comezou a debuxar e traballar con metais no obradoiro do seu pai e na Escola Massana de Barcelona. Completou a súa formación en Londres, París e Nova York. Inicialmente traballou o bronce e outros metais, para logo concentrarse na creación de grandes esculturas en mármore ou pedra. As súas obras caracterízanse pola depuración formal e as superficies pulidas. Entre as súas creacións destaca a escultura da praza Sóller de Barcelona (1983). En 1972 creou a Fundación Corberó, centro de obradoiros para artistas e artesáns. Recibiu, entre outros, os premios Manolo Hugué (1960) e Ramón Rogent (1961).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor. Coñecido como John Le Carré, formouse nas universidades de Berna e Oxford. Foi especialista en literatura alemá e profesor universitario en Eaton. Ingresou como funcionario no Foreign Office británico e destinárono a Bonn e Hamburgo. Esta experiencia foi decisiva para a elaboración da trama das súas novelas de espionaxe, moitas delas best-sellers, como The Spy who Come in from the Cold (O espía que volvía do frío, 1963), e especialmente a serie protagonizada por George Smiley: Tinker, Taylor, Soldier, Spy (Caldereiro, xastre, soldado, espía, 1974), The Honourable Schoolboy (O honorable colexial, 1977) e Smiley’s People (A xente de Smiley, 1979), que trata sobre a tensión da Guerra Fría. Outras das súas obras son Call for the Dead (Chamada para a morte, 1961), Murder of Quality (Un crime de calidade, 1962), The Looking-glass War (O espello da guerra, 1965), A small Town in Germany (Unha pequena...
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
irus que ten como material xenético moléculas de ARN dunha soa cadea e no que os virións, de 80 a 130 nm de diámetro, presentan unha envoltura externa lipídica e unha serie de expansións polipeptídicas que lles dan un aspecto coroado. Pertencen a este grupo os virus que orixinan o arrefriado común.
-
GALICIA
Escritor. Realizou estudos en Lugo e, posteriormente, licenciouse en Xornalismo en Barcelona. Viviu a maior parte da súa vida na cidade condal dedicado ao xornalismo e á literatura. Colaborou en distintos medios de comunicación de Galicia (La Voz de Galicia, Faro de Vigo e O Correo Galego), Barcelona (La Vanguardia, El Periódico, Diario de Barcelona, Bouquet e Comer y beber) e Bos Aires.
VER O DETALLE DO TERMO
Como narrador publicou en castelán, entre outros títulos, Literatura gallega actual (1957), Rosalía de Castro. Vida y obra (1967), Los gallegos (1970), El sexo, arma política (1971), Perfil conflitivo de Galicia (1976), El verano del 36 (1976), Los últimos días de la República (1975), Las dos caras de Galicia bajo el franquismo (1977), Bandolerismo, romerías... -
GALICIA
Escultor e gravador. Licenciouse en Filosofía e Letras e diplomouse en maxisterio. Residiu en Catalunya, onde exerceu a docencia. Entre outras mostras participou na Bienal de Manresa.
VER O DETALLE DO TERMO -
GALICIA
Arqueólogo. Logo de traballar no mundo castrexo, especializouse na arte rupestre. Foi comisario das exposicións Petroglifos del litoral sur de la Ría de Vigo (Vigo, 1985), A arte rupestre galega cara ao século XXI (Vigo, 1998) ou De Vigo a Santiago Arte Rupestre de Galicia (Turín, 2000). Colaborador de diferentes publicacións especializadas, é coautor, entre outros estudios, de Petroglifos del litoral sur de la ría de Vigo (1984), Los grabados rupestres de Galicia (1993), La figura humana en los grabados rupestres del continente europeo (1995), Los grabados rupestres en las regiones del Orinoco (1997), Arte Rupestre al sur de la ría de Vigo (1999) e El arte rupestre de Galicia (2000). Membro do Instituto de Estudios Vigueses, da Asociación Arqueolóxica Viguesa e da International Federation Rock Art Asociation (IFRAO).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Pintor inglés. Como acuarelista pintou as paisaxes de Gales, para as que utilizou como soporte un tipo de papel empregado en Escocia nas embalaxes; posteriormente, fabricou un soporte semellante que recibiu o nome de papel Cox. Escribiu diversos traballos técnicos, entre os que destaca o Tratado sobre a pintura de paisaxes (1813-1814).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Ficólogo. Profesor titular de Bioloxía Vexetal na Universidade da Coruña especializado no estudo das algas mariñas, dirixiu, xunto co doutor Ignacio Bárbara Criado, un equipo de investigación en ficoloxía mariña centrado nas algas bentónicas mariñas do Atlántico peninsular, ademais de realizar estudios históricos sobre a vida e a obra de ficólogos españois desde o s XVIII ata 1936. Abordou tamén a ficoloxía aplicada, sobre todo os estudios no ámbito galego sobre técnicas de cultivo de algas mariñas para a alimentación humana. Entre as súas publicacións destacan: Guía de las algas del litoral gallego (1987), Contribución al conocimiento de la obra ficológica de Simón de Rojas Clemente (1777-1827) (1993), Seaweeds of the Ría de A Coruña (Algas mariñas da ría da Coruña, 1996) e Las Macroalgas Marinas y sus Aplicaciones (1998).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Pintor. Cultivou a paisaxe, as mariñas e o bodegón. Como recurso pictórico empregou o esvaído e unha levidade cromática. As suaves tonalidades contrastan ás veces coas liñas volumétricas e algúns motivos, como os edificios, nas súas solitarias paisaxes urbanas. Expuxo de xeito individual na Casa de Cultura de Vigo (1985) e na de Baiona (1986), e no Ateneo de Ourense (1987). Participou, entre outras exposicións colectivas, na mostra Novos Valores da Bienal de Pontevedra.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Pioneiro, cazador, aventureiro e político americano. Foi membro do Congreso (1827, 1829 e 1933) e en 1835 uniuse á resistencia texana de El Álamo. A súa figura mitificouna a literatura de fronteira norteamericana. Escribiu A Narration of Life of David Crockett of the State of Tennessee (Narración da vida de David Crockett do estado de Tennessee, 1834).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Realizador cinematográfico canadense. Iniciou unha filmografía especializada no xénero fantástico e de ciencia ficción con filmes como The Brood (1979), Scanners (1980), Videodrome (1982), The Dead Zone (A zona morta, 1983), The Fly (A mosca, 1986), Dead Ringers (Inseparables, 1988), Naked Lunch (1991), M. Butterfly (1993), Crash (1996) e Existenz (1999).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Editor, escritor e lingüista. Educouse en Holyhead e Liverpool. Estudiou na Universyity College London (1959-1962) e especializouse no estudo da lingua inglesa. Foi profesor de lingüística na University of Reading (1975-1985) e posteriormente da University of Wales (Bangor). Centrou a súa investigación, sobre todo, na entoación e na estilística da lingua inglesa, e nos trastornos da linguaxe e a relación entre as ciencias lingüísticas e o ensino da linguaxe nas escolas. Editor de Journal of Child Language, Child Language Teaching and Therapy e Linguistics Absytracts. Colaborou en A Comprehensive Grammar of the English Language, A Ditionary of Modern Thought, The Reader’s Digest Book of Facts e en varios volumes sobre a linguaxe, a comunicación, o ensino e a lectura. Entre as súas obras destacan The Cambridge Encyclopedia of Language (A enciclopedia Cambridge da linguaxe, 1987), The Cambridge Encyclopedia of the English Language...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Músico e debuxante. Aos cinco anos de idade estableceuse cos seus pais en Cuba e aos dezaseis nos EE UU. Comezou a súa traxectoria musical como violinista na compañía de Enrico Caruso e en 1936 formou un conxunto que chegou a ser un dos principais divulgadores do estilo denominado tropical. Actuou con Abbe Lane e dende 1936 participou en numerosos filmes en Hollywood como director musical, autor de cancións e actor. Nos derradeiros anos da súa vida intensificou a súa faceta de debuxante e realizou pinturas ao estilo naïf. Expuxo por primeira vez en Barcelona en 1972.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Poeta e dramaturgo. Librepensador, gozou de considerable fama tanto polo carácter satírico dos seus textos como polo seu nariz grande. Foi autor de obras, como Mort d’Agrippine (A morte de Agripina, 1653) e Le Pédant joué (O pedante enganado, 1654); e de dous libros de ciencia fición, Histoire Comique des États et Empires de la Lune (Historia cómica dos estados e imperios da Lúa, 1656) e Histoire Comique des États et Empires du Soleil (Historia cómica dos estados e dos imperios do Sol, 1661), onde realiza unha crítica das institucións sociais e políticas do seu tempo. Foi inmortalizado por Edmond Rostand na obra homónima, Cyrano de Bergerac (1897).
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Político centroafricano. Primeiro presidente da República Centroafricana (1960). Foi afastado do poder no 1965 polo seu curmán Bokassa, pero ocupou de novo a presidencia (1979-1981) co apoio de Francia. Foi deposto por un novo golpe de Estado.
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Escritor serbio. As súas primeiras recompilacións poéticas Anatomija (1930) e Pesme (Cantos, 1938), reflicten influencias surrealistas que abandonou despois da guerra por un maior realismo.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Antropónimo masculino derivado do hebreo Dawidh ‘amado’ ou do antigo asirio dâwidum ‘comandante das tropas reais’. Presenta a variante Davide e documéntase no s X: “Dauid” (doc ano 902 en Manuel Lucas Álvarez, El tumbo de san Julián de Samos (siglos VIII-XII), 1986, p 122). Na tradición veterotestamentaria, David foi rei de Xudea e Israel (1010 a C-970 a C), a quen se lle atribúen 73 salmos, o Salmodio, libro de cánticos hebreos. É patrón dos músicos e dos poetas e celébrase o 29 de decembro. Desde a Idade Media tamén se atesta funcionando como un apelido patronímico: “Iohannes Daviiz” (doc ano 1105, J. I. Fernández de Viana y Vieites/Mª T. González Balasch/J. C. Pablos Ramírez, El tumbo de Caaveiro, 1996, p 412), “Iohannes Daviit” (doc ano 1143, J. I. Fernández de Viana y Vieites/Mª T. González Balasch/J. C. Pablos Ramírez, El tumbo de Caaveiro, 1996, p 397), “Petrus David” (doc ano 1190, J. I. Fernández de Viana y Vieites/Mª...
-
PERSOEIRO
Rei de Xudea e Israel (1010 a C -970 a C), fillo de Ixaí. Figura central da tradición veterotestamentaria, segundo a Biblia o profeta Samuel unxiuno en nome de Deus cando aínda era neno. Entrou na corte do Rei Xaúl pola súa habilidade musical coa harpa e converteuse en paxe do rei. Despois da súa vitoria fronte ao xigante filisteo Goliat, que tiña atemorizados os israelitas, Xaúl nomeouno xefe dos seus exércitos e ofreceulle en casamento a súa filla Micol. Non obstante , a súa popularidade causou a envexa do rei, que o tentou matar, polo que tivo que fuxir da corte. Formou entón un exército, co que entrou ao servizo de Áquix, rei da cidade filistea de Gat. Volveu despois da morte de Xaúl e foi proclamado rei de Xudea en Hebrón (1010 a C) polas tribos do S, pero tivo que agardar á morte de Ixbóxet, fillo de Xaúl, para que fose recoñecido polas tribos do N como rei de Israel (1002 a C). Conquistou a fortaleza xebusea de Sión, en Xerusalén, onde estableceu a súa residencia e capital,...
VER O DETALLE DO TERMO -
PERSOEIRO
Bispo de Ourense (633-638). Participou no VI Concilio de Toledo, celebrado en xaneiro do 638.
VER O DETALLE DO TERMO -
VER O DETALLE DO TERMO
Novela de Charles Dickens escrita entre 1849 e 1850. Narrada en primeira persoa, o autor trata os anos da infancia do protagonista a partir de elementos autobiográficos. A descrición da vida dos personaxes, especialmente a de David, baixo unha atmosfera sentimental producida pola prematura morte da nai, as aventuras da escola e o duro traballo infantil, son un fiel e melodramático retrato da cidade de Londres pobre e miserable da época.