"García" (Contén)

GALICIA

Arquitecto. Dirixe Boente Arquitectura y GestiónUrbanística S. L. Foi arquitecto municipal en diversos concellos e presidente da delegación en Lugo do Colegio Oficial de Arquitectos de León, Asturias y Galicia.

GALICIA

Xornalista, coñecida como Pilar Cernuda. Directora e analista política da axencia Fax Press e colaboradora nos periódicos La Razón e Micanoa.com. Traballou tamén como comentarista radiofónica e participou en numerosos programas da Cadena COPE, de Onda Cero e Radio Nacional, así como na televisión, especialmente en TVE. Escribiu: Tengo cincuenta años, qué me pasa doctor?, Todo un rey, Crónicas del cambio (1996), El Presidente, Ciclón Fraga (1997), La mujer en la política (2000), 30 de noviembre (2000) e 23F: La conjura de los necios (2001). Publicou, en colaboración, Crónicas de la crispación, Aznarmanía, Los hijos más deseados: un libro útil para recorrer el camino hacia la adopción (1999), Servicios secretos (2000), e, xunto con José Mª Mendiluce, Solidaridad: no es humanitario todo lo que reluce (2002).

GALICIA

Artista plástico e profesor. As súas obras baséanse no estudo do plano e das súas posibilidades matéricas, no protagonismo do debuxo, a liña e o punto e na monocromía. Realizou tamén murais en edificios públicos, entre outros, un no aeroporto de Barajas. Realizou a súa primeira mostra individual no Círculo das Artes de Lugo (1964) e posteriormente expuxo en diversas cidades de España, Alemaña e Arxentina. A súa obra está, entre outros, no Museo de Arte Contemporánea Carlos Maside de Sada e no Museo Municipal Quiñones de León de Vigo. Recibiu, entre outros galardóns, a Medalla al Mérito de las Bellas Artes do Ministerio de Educación e Ciencia (1973) e o primeiro premio de pintura da Bienal Nacional de Arte Universitario de Madrid (1974).

GALICIA

Economista. Foi profesor de Historia e Institucións Económicas na Universidad Complutense de Madrid e no Colegio Universitario de Estudios Financieros de Madrid (1969-1973). En 1974 acadou a cátedra de Historia e Institucións Económicas, que exerceu nas universidades de Málaga e Santiago de Compostela, onde dirixiu a primeira tese doutoral escrita e lida en galego (1977) e na que promoveu a incorporación de materias de historia económica de Galicia no Plan de Estudios da facultade de Ciencias Económicas. No ámbito da Comunidade Europea encargouse da dirección xeral de Pesca (1990-1991), de Política Rexional e de Cohesión da Comisión Europea (1992-1998) e da comisión de Ampliación, dirixindo o equipo de negociación para a adhesión á UE cos dez países candidatos. É autor de Agricultura y Estancamiento Económico de Galicia (1973).

PERSOEIRO

Arquitecto. Dende 1984 forma equipo con Salvador Fraga Rivas e Manuel Portolés Sanjuán, cos que realizou, entre outras obras, a remodelación do Auditorio ao aire libre do Parque de Castrelos de Vigo (1997), a xerencia de urbanismo do concello de Vigo (1997) e a remodelación arquitectónica do Museo de Arte Contemporánea (MARCO) (1998-2002). Entre outros galardóns, recibiu o Premio Joseph Lluís Sert polas actuacións no litoral da ría de Vigo (1986).

PERSOEIRO

Trobador. Activo no derradeiro cuarto de s XIII, pertencía á liñaxe dos Soutomaior. Na década de 1280 foi privado do infante Sancho, futuro Sancho IV, e desde 1283 desenvolveu os cargos de abade de Valladolid e de notario do antigo Reino de León. Acadou gran relevancia política na corte de Sancho IV, quen lle concedeu a mitra de Mondoñedo (1286). Nesta corte mantivo relacións cos trobadores Gonçal’Eanes do Vinhal, Johan Vasquiz de Talaveira, Pai Gomez Charinho e Rodrigu’Eanes Redondo. Só se conservan dúas cantigas da súa autoría, unha de amor “A vossa mesura, senhor” e outra de amigo “Diz meu amigo que me serve bem”, recollidas nos cancioneiros B e V.

PERSOEIRO

Trobador portugués, fillo de Garcia Mendiz d’Eixo. Activo no segundo e terceiro cuartos do s XIII. Casou con Leonor Afonso (1273), filla ilexítima de don Denis, e grazas a esta relación conseguiu o título de conde (1276). Consérvase o escarnio persoal “Levarõ-na Codorniz” recollido no Cancioneiro da Bilioteca Nacional de Lisboa.

PERSOEIRO

Sacerdote. Licenciado en Historia da Arte e diplomado en maxisterio, foi arquiveiro e fabriqueiro da catedral de Ourense, responsable do Patrimonio Artístico e director do Museo da Catedral de Ourense, delegado diocesano do Patrimonio da diocese de Ourense e do Camiño de Santiago e fundador e director do Seminario de Estudios Fontán-Sarmiento e do seu Boletín. Tamán foi director do Archivo Diocesano de Astorga e colaborou en Tuy, Museo y Archivo Diocesano, Rutas Cicloturística del Románico, Abrente, Auria, Porta da Aira e en diversos catálogos de exposicións. Foi coautor, entre outros, de El santuario de Nuestra Señora de las Ermitas (1987), A arte galega. Estado da cuestión (1990) e La catedral de Orense (1993). Coordinou e dirixiu El Liceo de Ourense: 1850-2000 (2000). Escribiu La biblioteca capitular de Orense: historia y fondos (1981?), Los otros Caminos de Santiago (1994) e La...

GALICIA

Historiador e arqueólogo. Doutor en Filosofía e Letras (1930). Trala Guerra Civil, e como consecuencia da súa pertenza ás Irmandades da Fala e ao Partido Galeguista, trasladouse a Puerto Rico, onde foi decano da Universidad de Puerto Rico, posto desde o que fomentou a fundación do Coro Universitario, do Museo da Universidade, do Seminario de Estudios de Puerto Rico e dun centro de Escavacións Arqueolóxicas. Membro do Seminario de Estudios Gallegos, participou xunto a F. López Cuevillas no proxecto de catalogación dos castros galegos e escavou, entre outros, os castros de Domaio, Santa Tegra, Taboexa e San Cibrán de Las. Colaborou de forma asidua con distintas publicacións O tesouro de Foxados (1933), La Población de Nueva España en el siglo XVI e El colegio de San Clemente de Pasasantes.

GALICIA

Escultor. A súa formación foi autodidacta. Realiza unha obra de caracter figurativo, na que traballa a madeira, a pedra e o bronce cunha valoración do oco e do espacio. As súas últimas obras, realizadas en madeira e pedra, son multiposicionais, pois cada peza pode ter varias posicións. Realizou exposicións individuais e participou, entre outras mostras colectivas, en diversas convocatorias da Bienal de Pontevedra, en Les Salons des Nations à Paris (1983), Galicia Terra Única (1997) e Colectiva Galaico Portuguesa (Chaves, 2002). Recibiu o Primer Premio del Instituto Social de Tiempo Libre (1979).

PERSOEIRO

Político. Militante do PCE desde 1936, foi elixido membro do Comité Central en 1954. Exiliado desde a fin da Guerra Civil, volveu a España en 1959 e fíxose cargo da dirección do partido na clandestinidade. Detido en 1962, foi condenado a morte e executado, acción que deu lugar a fortes protestas da comunidade internacional contra o réxime de Franco.

PERSOEIRO

Médico. Estudiou medicina na Universidad de València e despois marchou a EE UU, onde colaborou con Severo Ochoa e Arthur Kornberg nas investigacións sobre os ácidos nucleicos. Foi profesor de medicina e bioquímica da Universidade de Kansas (1959), profesor visitante na Universidade de California (1960-1970), profesor e xefe do departamento de bioquímica e bioloxía molecular da facultade de Medicina da Universidade de Kansas (1962-1973), e fundador e director da Escola de Formación de Investigadores. Publicou máis de 350 traballos de investigación en revistas de prestixio internacional, con contribucións en diversos campos como a fixación do CO2 na síntese da urea, o metabolismo do fosfoglicerato, a degradación de pirimidinas (descubriu, identificou e purificou os enzimas que interveñen neste proceso), e a regulación enzimática. É doutor honoris causa pola Universidade de Kansas e a Universitat Politècnica de València. Foi proposto en diversas ocasións para o premio Nobel...

PERSOEIRO

Escritor e historiador cinematográfico. Autor de diversas obras sobre os medios de comunicación audiovisual: La televisión (1965), Historia del cine (1969), McCarthy, la caza de brujas (1970), El lenguaje de los cómics (1972), Comunicación y cultura de masas (1977) ou 100 años de cine (1982). Codirixiu, con Vicente Aranda, a película Brillante porvenir. En 1990 foi nomeado presidente da Asociación Española de Historiadores de Cine. Foi guionista de Espérame en el cielo (1987) e El llarg hivern (1991). Foi galardoado co Premi de Cinematografia da la Generalitat de Catalunya.

PERSOEIRO

Enxeñeiro. Experimentou coa telegrafía sen fíos (1914). Director de Radiosola, realizou a primeira demostración radiofónica en Barcelona (1923). Creou a Asociación Nacional de Radiodifusión e foi o fundador técnico de Radio Barcelona (1923). Con C. Lemoine e F. Elías Riquelme fundou Orphea Films, os primeiros estudios cinematográficos sonoros en España (1932). Dirixiu tamén a Revista Electrotécnica en Barcelona (1931-1971).

PERSOEIRO

Filólogo. Doutor en Filoloxía Hispánica na Universidade de Santiago de Compostela, traballou como profesor asociado na facultade de Filoloxía da Universidade de Santiago de Compostela (2000-2003). Colaborou   na Enciclopedia Galega Universal na materia de literatura medieval, e en diversos proxectos de investigación como Arquivo Galicia Medieval do Centro Ramón Piñeiro para a Investigación en Humanidades (1997-2000), O léxico do sufrimento nos trobadores do Ministerio de Ciencia y Tecnología (2001-2002), “Investigación Notas Literarias de Angelo Colocci” da Universidade de Santiago de Compostela (1996-1998) ou “Bases metodológicas para una Historia comparada de las literaturas en la Península Ibérica” da Universidade de Santiago de Compostela (2002-2005). Traduciu e realizou o estudo introdutorio de Lanzarote ou o Cabaleiro da Carreta de Chrétien de Troyes (2000) e a edición crítica de Josifón (2003). Escribiu Merlín e a súa historia (1997), Merlín en Geoffrey de Monmouth y en los romans...

GALICIA

Escritor e investigador. Inspector de educación, director da colección “Narrativa de Onte” da Editorial Galaxia e asesor de Literatura da Enciclopedia Galega Universal (EGU). Estudiou maxisterio en Ourense e Filoloxía Románica nas universidades de Santiago de Compostela e Oviedo. Membro destacado do Círculo Ourensán-Vigués, exerceu como director literario de Ir Indo Edicións. Colaborou en diversas publicacións, como Boletín galego de literatura, Dorna, Faro de Vigo e Grial. Coñecedor e estudoso da obra de Rosalía de Castro, Castelao, Celso Emilio Ferreiro e da narrativa do Rexurdimento, publicou diversos artigos especializados e os libros Castelao e Os dous de sempre (1980) e Castelao para nenos (1988). Reflectiu as súas investigacións no campo da prensa periódica en As revistas literarias en Galicia na Segunda República (1987). Participou nos proxectos de Lingua Galega 6 (1981) e Lingua Galega 8 (1984) para SM Ediciones....

PERSOEIRO

Cabaleiro. Activo no segundo e terceiro cuarto do s XIII, estivo ao servizo da liñaxe dos Sousa. Participou no “ciclo das Amas” (1240-1247), na corte castelá de Fernando III, onde coñeceu a trobadores como Johan Soarez Coelho e Lourenço. Logo estivo na corte de Afonso X, onde se relacionou con Pedr’ Amigo de Sevilha, Roi Queimado e Pero Mafaldo, e, finalmente, na de Afonso III. Despois da súa estancia en Castela volveu a Portugal e   asentouse no partido xudicial de Faria. Consérvanse 54 composicións da súa autoría pertencentes aos tres xéneros maiores, que están recollidas no Cancioneiro da Ajuda e no Cancioneiro da Biblioteca Nacional de Lisboa e Cancioneiro da Biblioteca Vaticana: 17 cantigas de amigo (1 dialogada), 14 cantigas de amor (1 dialogada), 23 escarnios (5 de amor, 4 de amigo, 5 persoais, 5 literarios, dous deles tenzóns, e 4 sociais). Tanto nas cantigas de amor como nas de amigo, introduciu innovacións que practicarían autores máis tardíos como Johan...