"Hel" (Contén)

1. Planta herbácea anual con talos erectos, leñosos e ascendentes que alcanzan os 50 cm de altura. Ten moito crecemento secundario con lanuxe nas ramas de color verde agrisadas. As flores son pequenas, de cáliz tubular de color branca azulada e amarelenta con aparencia de veludo. O froito en forma de casulo. Vexeta de xeito espontáneo os cultivos e barbeitos. A especie H. peruvianum ou heliotropo azul, orixinario de Perú, presenta flores azuladas e moi recendentes polo que se cultiva con fins ornamentais.

2. helióstato.

3. Calcedonia de cor verde escura e opaca, presenta numerosas manchas vermellas de pigmentación férrica. É un mineral moi usado en xoiería polo seu fermoso pulido. Os xacementos máis importantes atópanse en Brasil, India e Australia. OBS: Tamén se denomina xaspe sanguíneo ou sanguina.

1. Relativo ou pertencente aos heliozoos.

2. Protozoo do grupo dos heliozoos.

3. Protozoo sarcomastigóforo da clase actinopódea, co corpo celular dividido nun ectoplasma moi vacuolizado e un endoplasma cun ou varios núcleos. Carecen de cápsula central e teñen axopodios dispostos en forma de raio arredor do corpo e están provistos dun exoesqueleto silícico. Habitan nas augas doces, aínda que tamén os hai mariños.

ENTRADA LARGA

Reacción de obtención dun haluro do ácido ¦Á-haloxenado por adición directa do halóxeno nun carbono ¦Á, segundo a reacción:

FORMULA

PERSOEIRO

Pintor, debuxante e gravador francés. Sobresaíu nos debuxos e nos gravados de escenas da Belle Époque, como Jeune femme en blanc (Mm Helleu) appuyée au bastingage sur le pont d’un bateau (1900) ou Femme au chapeau (1900).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Albacete, Castela-A Mancha, no límite con Murcia (27.553 h [2001]). Drenado polo río Mundo, é o centro dunha comarca agrícola dedicada aos cultivos mediterráneos (cereais, oliveiras e viña). Posúe minas de xofre e sal, industria alimentaria e manufacturas de esparto, cerámica e confección.

PERSOEIRO

Escritora e dramaturga estadounidense. A súa obra deixa ver a pegada de Henrik Ibsen e August Strindberg, sobre todo nas súas temáticas, nas que presenta problemáticas sociais, éticas e morais. Entre as súas obras destacan The Children’s Hour (1934), Little Foxes (1939), Watch on The Rhine (1951), The Autumn Garden (1951) ou Toys in The Attic (1960). Tamén é autora de guións para cine, de diversas adaptacións de textos de Anouilh ou Voltaire e de varios libros de memorias, como An Unfinished Woman (1969), retrato do seu compañeiro Dashiell Hammet, Pentimento (1974), The Scoundrel Time (1976) ou Maybe (1980).

PERSOEIRO

Agrónomo alemán. Descubriu xunto con Willfarth que as papilonáceas fixan o nitróxeno atmosférico grazas aos nódulos das súas raíces, e demostrou a proporcionalidade entre nodulación e fixación de nitróxeno.

PERSOEIRO

Actor teatral. Coñecido como Marcos Orsi, comezou a súa carreira en Galicia da man do grupo Ollomol Teatro Submarino, que máis tarde se converteu na compañía Ollomoltranvía. Participou na maioría das montaxes deste grupo, entre as que destacan Commedia: un xoguete para Goldoni (1993), Raíñas de pedra (1994), Qui pro Quo (1998), ÑikiÑaque (2000) ou Policía (2001). Tamén traballou en diversas obras postas en escena polo CDG como O incerto señor Don Hamlet (1991) ou Un soño de verán (1992). Así mesmo, interpretou distintos papeis en series de televisión como Pratos combinados ou Fíos.

RIOS

Río de Afganistán. Nace nos montes Sanglak. O seu curso separa a chaira da estepa do Dašte Marg do deserto de Rīgestān. Desemboca no lago Hāmūn despois dun percorrido de 1.400 km.

1. Relativo ou pertencente a Salamanca ou aos seus habitantes.

2. Natural ou habitante de Salamanca.

ENTRADA LARGA

Ecuación diferencial en derivadas parciais que ten por expresión

FORMULA

onde K é un escalar. Aparece á hora de buscar solucións das ecuacións dadas.

PERSOEIRO

Físico alemán. Estudiou medicina en Berlín, impartiu anatomía na academia de Belas Artes de Berlín (1848), fisioloxía nas universidades de Königsberg (1849), Bonn (1855) e Heidelberg (1858). Destacou por apoiar e desenvolver a incipiente teoría da conservación da enerxía proposta por Mayer. En 1852 logrou medir a velocidade de transmisión do impulso nervioso e os tempos de reacción. Na súa actividade como fisiólogo realizou importantes descubrimentos sobre a vista e o oído. Inventou o oftalmoscopio, espectrofotómetro e o telestereoscopio, estableceu a fórmula coñecida en óptica como invariante de Helmholtz. Na óptica xeométrica, determinou o límite de potencia dos microscopios ópticos. Explicou a derivación da percepción das cores por combinación das tres cores primarias, formulada inicialmente por Young. Na acústica fisiolóxica fixo un estudo da natureza e calidades do son realizando experimentos sobre combinacións de sons, harmonías e discordancias. Inventou...