"López" (Contén)

PERSOEIRO

Sacerdote e escritor. Foi capelán do exército. Da súa autoría destacan La cuestión social (1901), Nostalgia (1902) e Contos de pola vila (1928).

GALICIA

Escritor e crítico literario. Doutor en Filoloxía Hispánica e profesor da Universitat de València, foi membro destacado das Festas Minervais, en que resultou premiado en diversas ocasións. Polo seu poemario Mesteres (1976), está considerado como un dos autores que abre a poesía de signo realista ás liñas de renovación da lírica galega no último cuarto do s XX. Colaborador asiduo de La Noche e doutras publicacións periódicas, a súa obra destaca polo relevo dos mundos mítico-simbólicos e a plenitude expresiva que acada a palabra poética. Da súa produción destacan os poemarios Sonetos de espranza presentida (1965), Palabra de honor (1967), Retratos pra tempos de pouca luz (1968), Memoria dunha edá (1976), Liturxia do corpo (1983), Antología personal (1987) e Noite do degaro (1994), máis a recompilación do seu traballo poético Do tempo posuído (2003). No ámbito da teoría, a crítica e a historia literaria...

PERSOEIRO

Compositor, musicólogo e escritor. Exerceu a crítica musical durante cincuenta anos e colaborou na Revista Musical Catalana. En 1903 fundou a Orquestra Valenciana de Cámara e foi nomeado profesor do conservatorio de València. Da súa obra destaca Valenciana, Abanicos antiguos, Rapsodia valenciana ou Acuarelas. Como crítico destacan Música popular española (1972), Historia de la música (1929) e Folklore musical español (1955).

PERSOEIRO

Xurista. Ingresou no Corpo Técnico da Administración Civil do Estado e foi asesor xurídico da Universidade de Vigo. Fundou a Asociación Amigos de los Pazos, da que é presidente, e coa que publicou Inventario de Pazos y Torres e El Camino Portugués, entre outras obras. Contribuíu á declaración do Camiño de Santiago como Primeiro Itinerario Cultural Europeo e á difusión e recuperación do Camiño Portugués.

GALICIA

Institucionista, filla de Xosé Pascual López Cortón. Preocupada polos temas pedagóxicos, educativos e sociais, especialmente relativos á educación da muller, estivo ligada á Institución Libre de Enseñanza (ILE). Nesta liña publicou varios artigos no Boletín de la Institución Libre de Enseñanza.

PERSOEIRO

Franciscano. Cronista xeral da provincia de Santiago, dirixiu a publicación Archivo Íbero-Americano e El Eco Franciscano (1904-1905) e colaborou no Archivum Franciscanum Historicum (1908) e na Revista de Estudios Franciscanos. Dos seus libros destacan Viaje de San Francisco a España (1914), Estudios crítico-históricos sobre Galicia (1916) e, postumamente, La imprenta en Galicia (siglos XV-XVIII) (1953).

PERSOEIRO

Poeta e editor. Mestre de Carles Riba, os seus primeiros libros, dos que destaca Intermezzo galant (1910), evolucionaron progresivamente cara á busca de Deus e o gusto pola imaxe intelectualizada e o epigrama. Cants i al·legories (1917) e Elegia (1925) acentúan a corrente intelectual e a busca da poesía pura. Foi membro do Institut d’ Estudis Catalan (1933).

GALICIA

Profesora. Profesora de didáctica da música na Universidade de Santiago de Compostela, foi bolseira do Ministerio de Asuntos Exteriores para recibir estudios de música en Hungría. Conseguiu o terceiro premio do Patronato Rosalía de Castro pola canción “Has de cantar”. Publicou álbums monográficos de partituras musicais instrumentadas e composicións inéditas e publicadas destinadas á educación infantil.

PERSOEIRO

Político mexicano. Ingresou no Partido Revolucionario Institucional (PRI) en 1945. Foi ministro de Economía e Facenda (1973-1975) e presidente da República (1976-1982). Puxo en marcha unha política reformista e de achegamento ao Terceiro Mundo. Recibiu o Premio Príncipe de Asturias de Cooperación Iberoamericana (1981).

PERSOEIRO

Compositor. Os seus primeiros éxitos foron La velá de San Juan e María de la O. Con Rafael de León compuxo cancións, zarzuelas, sainetes e comedias, e popularizou a canción española. Tamén colaborou con Xandro Valerio, José Antonio Ochaíta, Salvador Valverde e Antonio Quintero cos que creou temas tan populares como Ay, pena, penita, Ojos verdes e Te he de querer mientras vivas.

GALICIA

Ilustradora. Ademais da súa actividade docente, participou en diversas actividades de animación á lectura. Realizou as ilustracións dos libros Noa (1989), de A. García Teijeiro, e Xasmín no país dos mentireiros (1992), de Gianni Rodari.

PERSOEIRO

Actor e director de teatro. Dirixiu o cadro de declamación de Cantigas e Agarimos, co que realizou espectáculos como Antígona (1958), Os vellos non deben de namorarse (1961), A revolta (1964), A noite vai coma un río (1966) ou O fildalgo (1967). Tamén foi un dos promotores do Grupo de Teatro Rosalía de Castro e do Seminario de Teatro das Aulas da Terceira Idade, agrupacións coas que realizou diversas propostas na década de 1970.

GALICIA

Sacerdote e escritor. Foi redactor xefe de El Norte de Galicia. Das súas obras destacan La escuela anarquista (1909), La guerra (1914), Mi viaje a Roma: Impresiones (1925) e El Museo Arqueológico Diocesano (1927).

PERSOEIRO

Profesora. Catedrática de Didáctica de Lingua e Literatura Galega da Universidade de Santiago de Compostela, preside a Sociedad Española de didáctica de la Lengua y la Literatura.   Publicou máis de cen artigos en revistas especializadas e é autora e editora de varios libros de crítica literaria, ensaio, didáctica do teatro e biografía, as súas liñas de investigación fundamentais son a didáctica da literatura, con atención preferente ao teatro, intertextualidade e estudios sobre muller, lingua e literatura. Entre eles, destacan Ramón Otero Pedrayo. Teatro ignorado (1991), As precursoras. Achegas para o estudo da escrita feminina (Galiza 1800-1936) (1993), A Escola Normal de Santiago de Compostela: de Escuela Normal Superior a Escola Universitaria (1849-1996) (2000), en colaboración con A. Serafín Porto Ucha, Avilés de Taramancos: un francotirador da fermosura (2003) e Ramiro Paz Carbajal: 1891-1936, unha vida segada pola barbarie (2003). Recibiu o Premio Tomás Barros de Investigación Teatral...

PERSOEIRO

Ecólogo e naturalista. Director do Institut d’Investigacions Pesqueres (1951), destacou no eido da aplicación da teoría da información ao estudo das comunidades e na formulación de modelos matemáticos para o estudo do plancto. Estudiou tamén aspectos prácticos como os de eutrofización dos pantanos e a produtividade e contaminación das augas. Publicou Ecología (1974), La biosfera entre la termodinámica y el juego (1980), Limnologia (1983) e Teoría de los sistemas ecológicos (1991). Recibiu o Premio Ramón y Cajal (1983).

GALICIA

Deseñadora. Creou a empresa textil Modatest en Vigo (1985), onde se centraliza o proceso de deseño, produción e distribución das coleccións. Lanzou a súa primeira colección en 1986 coa liña María Mariño e posteriormente creou African Blue (1995). Participou en distintas edicións da pasarela Luada e comezou a súa expansión internacional a través de franquicias.