"Lac" (Contén)

PERSOEIRO

Colonizador francés. Enviado a Madagascar en 1648, escribiu Histoire de la grande isle de Madagascar (Historia da gran illa de Madagascar, 1653) e Ditionnaire de la langue parlée à Madagascar (Dicionario da lingua que se fala en Madagascar, 1658).

1. Relativo ou pertencente ás flacourtiáceas.

2. Leñosa da familia das flacourtiáceas.

3. Familia de árbores ou arbustos, da orde das violais, de follas dispostas de xeito alterno e con estípulas caducas; flores hermafroditas, actinomorfas, coa corola formada por numerosos pétalos libres, androceo de moitos estames e xineceo de 2 a 10 carpelos; e con froitos en cápsula ou baga. Existen unhas 800 especies orixinarias das rexións tropicais. Os principais xéneros son Pangium e Taraktogenos.

1. Acción de flaxelar ou flaxelarse.

2. Castigo penal que consistía en darlle un número determinado de azoutes ou lategazos a un individuo por motivos diversos e con distintos intrumentos. Na Antigüidade foi unha das penas máis xeneralizadas. Nas relixións mistéricas executábase como un acto ritual vinculado aos ritos iniciáticos. A ascese medieval cristiá converteu a autoflaxelación nun método de mortificación e penitencia.

1. Formación de agregados compactos nunha disolución coloidal por fenómenos de natureza eléctrica (atracción de partículas de signo contrario), evaporación ou arrefriamento.

2. 1. Tratamento ao que se someten os sólidos disgregados dispersos no seo dun fluído para formar agregados de partículas que fan posible a separación do sólido por sedimentación ou por filtración. Só se emprega cando as partículas sólidas son moi pequenas.

   2. axente de floculación

      Substancia tensoactiva ou electrólito que se emprega para producir a floculación.

3. 1. Aparición dun enturbamento nunha solución coloidal dosificada, á que se lle engade unha cantidade determinada dun soro cun exceso de gammaglobulinas. Emprégase para diagnosticar certos estados patolóxicos do fígado que ocasionan un aumento nas gammaglobulinas.

   2. Tipo de reacción inmunolóxica de precipitación que producen algúns antisoros, fundamentalmente os que se preparan con toxinas diftéricas e estreptocócicas.

1. Incorporación dun grupo fosfato a un composto orgánico.

2. Reacción que ten lugar na fotosíntese en que o fósforo inorgánico se fixa a unha molécula de ADP para a formación de ATP, coa utilización de enerxía luminosa. Existen dúas vías: a fosforilación cíclica e a fosforilación non cíclica. Tamén recibe o nome de fotofosforilación.

3. Reacción que se dá nos estadios finais da respiración aerobia, en que se produce a fosforilación do ADP, para formar ATP. Ten lugar nas mitocondrias celulares conxuntamente co transporte de electróns e representa un mecanismo de conservación de enerxía que se produce na respiración celular.

PERSOEIRO

Emperatriz romana, filla de Teodosio I o Grande. Apresada por Alarico durante o saqueo de Roma polos visigodos (410), casou co rei visigodo Ataúlfo (414) e acompañouno a Hispania. Enviuvou no 415 e casou con Constancio, xeneral do seu irmán, o Emperador Honorio, e emperador no 421. Trala morte do seu esposo fuxiu a Constantinopla acusada de conspirar contra Honorio e conseguiu que recoñecesen como emperador de Occidente o seu fillo Valentiniano III (425). Exerceu a rexencia durante a súa minoría de idade. Consérvase o seu mausoleo en Ravenna.

1. Dilatación quística nunha glándula mamaria que contén leite. Prodúcese pola obstrución dun ou máis condutos mamarios.

2. ariedade de hidrocele que contén un líquido dunha cor leitosa.

1. Que leva ou transporta leite.

2. Aplícase aos condutos que unen os alvéolos mamarios coa mamila.