"OMI" (Contén)

ENTRADA LARGA

Sindicato Nacional de CC OO de Galicia constituído en marzo de 1978, é unha organización de clase que ten por tarefa principal a defensa dos intereses da clase traballadora e dos dereitos nacionais de Galicia na perspectiva do socialismo democrático. Desenvolve a súa actividade na Comunidade Autónoma de Galicia.
Órganos, estrutura e obxectivos
Os órganos de dirección son o Congreso Nacional, máximo órgano deliberante e decisorio; a Conferencia Nacional, convocada intercongresualmente para cuestións de interese puntual; o Consello Nacional, máximo órgano de dirección e representación entre congresos; e a Comisión Executiva Nacional, órgano de dirección que leva á práctica as decisións e directrices adoptadas polo Consello e polo Congreso. A coordinación está a cargo do Comité Nacional e a representación legal e pública recae no Secretario Xeral. A estrutura interna é en sentido vertical, para atender a rama laboral, e horizontal, en atención á súa procedencia territorial...

1. Acción de comisar.

2. 1. Pena xurídica de confiscación de bens, aplicada polo fisco ás mercadorías prohibidas ou de contrabando.

   2. Pena accesoria ou medida cautelar imposta ao autor dun delito, que consiste na perda ou retención dos instrumentos empregados no feito delitivo ou dos efectos resultantes do acto ilícito.

3. Conxunto de bens ou xéneros comisados.

4. Reversión do dominio útil dun inmoble en réxime de enfiteuse a favor do señor directo cando o enfiteuta deixa de pagar pensións censuais. Pódese liberar pagando os atrasos dentro do termo subseguinte á demanda que lle formula o censualista. Tamén se produce en virtude do convenio de enfiteuse, como cláusula penal contractual.

1. Que é obrigatorio ou válido por un certo tempo.

2. Que foi aprazado para unha data determinada.

3. Norma xurídica recollida no Dixesto que lle permitía ao vendedor anular un contrato de compravenda e quedar coas cantidades satisfeitas polo comprador, no caso de que este non pagara a parte do prezo estipulado.

4. No contrato de compravenda, facultade outorgada ao vendedor para rescindir o contrato e recuperar a cousa vendida en caso de que o comprador non realice o pagamento dentro do prazo estipulado. Está prohibido nos contratos de proba, hipoteca e anticrese.

PERSOEIRO

Director de orquestra. En 1960 fundou a Orquestra de Cámara de Israel e foi director da Ópera de Bucarest, da Orquestra Sinfónica de Haifa (Israel), da Orquestra Sinfónica do Ulster e da de Baltimore. Así mesmo, asumiu a dirección das orquestras de Vancouver, Helsinqui e RTVE.

PERSOEIRO

Narrador e xornalista italiano. Viaxou por Europa e África como correspondente do diario Il Corriere della sera. Influenciado por D’Annunzio, distinguiuse polo seu estilo descritivo. Publicou, entre outras obras: L’italiano errante per l’Italia (O italiano errante por Italia, 1937) e Un gatto attraversa la strada (Un gato atravesa a estrada, 1955).

1. Lugar de unión entre dous corpos ou dúas partes dun corpo.

2. Punto de unión de dúas partes dun órgano, ou de órganos diferentes, que en xeral delimitan unha abertura. Aplícase especialmente aos labios (comisura labial) e ás pálpebras (comisura palpebral) e tamén aos labios vulvares maiores (comisura vulvar) e menores (comisura labial pudenda). No sistema nervioso central, dáselle a miúdo este nome aos fascículos definidos como ponte entre dúas estruturas; exemplos destes son a comisura magna, ou corpo caloso, a comisura medular, ou parte central da medula, a comisura media, ou unión dos tálamos ópticos, e a comisura branca, que relaciona os cordóns anteriores medulares.

1. Grupo de persoas elixidas para desempeñar cargos ou misións de interese común, en representación dun grupo, dunha asociación ou dun organismo, constituído por un número maior de membros. Entre os múltiples comités existentes poden sinalarse os comités de folga, que representan os traballadores durante as folgas e coidan do cumprimento dos seus dereitos; os de empresa, con múltiples atribucións, como a saúde laboral e a hixiene no traballo; os comités propresos, encargados da defensa dos encarcerados e das súas familias. Existiron ademais os comités de defensa que coidaban da integridade do sindicato ou movemento fronte a outros grupos ou ao Estado, os comités paritarios e os comités revolucionarios, entre outros moitos.

2. Órgano dirixente dos partidos comunistas. Os seus membros elixíanse en cada congreso do partido.

3. Órgano colexiado, representativo dos traballadores dunha empresa ou dun centro de traballo, elixido para a defensa dos seus intereses. De orixe electoral e de carácter non sindical, aínda que o ordenamento xurídico o dotou de funcións sindicais, constitúese nas empresas con máis de 50 traballadores. A duración do seu mandato é de catro anos pero mantéñense nas súas funcións ata que non se celebren novas eleccións. Se remata o mandato e non hai eleccións, automaticamente se prorroga. Para o exercicio das funcións de representación, os membros do comité de empresa teñen un número mínimo de horas mensuais retribuídas, segundo o número de traballadores que haxa en cada centro de traballo; ata 100 traballadores, 15 horas; de 101 a 250, 20 horas; de 251 a 500, 30 horas; de 501 a 750, 35 horas; e de 751 en adiante, 40 horas. Ao ser o crédito de horas retribuídas, o representante dos traballadores non debe ver minguado o seu salario e para a utilización das mesmas só debe avisar o empresario, quen...

4. Órgano encargado, nunha situación de folga, de participar en todas as actuacións dirixidas á solución do conflito, garantir a prestación dos servicios necesarios para a seguridade das persoas e cousas, e negociar co empresario para chegar a un acordo que poña fin á folga. Está composto por traballadores dos centros de traballo afectados.

5. Consello composto por un número igual de representantes obreiros e patronais, cun presidente nomeado polo goberno, que tivo como finalidade resolver por arbitraxe previa obrigatoria os conflitos laborais colectivos e individuais. Este tipo de comités constituíu o organismo básico do réxime corporativo paritario implantado en España durante a ditadura de Primo de Rivera, por decreto do 26 de novembro de 1926, obra do ministro de Traballo, Eduard Aunós. Inspirouse no corporativismo fascista de Italia e no movemento social católico. Non se baseaba nun sindicato único, oficial e obrigatorio, senón que teoricamente a sindicación era libre, aínda que as decisións dos comités paritarios eran de obrigado cumprimento para todos os patróns e obreiros do sector sobre o que tiñan xurisdición. Só na Compañía Telefónica se impuxo a sindicación única e obrigatoria. A UGT e os socialistas participaron nos comités paritarios en virtude do pacto tácito de non agresión existente entre eles e o goberno franquista....

6. Organismo creado en Francia en 1793 pola Convención. Había un en cada municipio e en cada distrito das cidades de máis de 25.000 habitantes. Chegaron a aplicar directamente a lexislación revolucionaria, pero foron abolidos ao caer o réxime do Terror (xullo de 1794).