"PAL" (Contén)

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Barcelona, Catalunya (5.917 h [2001]). Gran parte do territorio está cuberto de bosques e a agricultura baséase principalmente no regadío de hortalizas, patacas, leguminosas, árbores froiteiras e forraxe. Posúe industrias do sector químico, de materiais de construción, talleres mecánicos e carpintarías. O sector servizos ten certa importancia e as urbanizacións experimentaron un gran crecemento.

PERSOEIRO

Militar. Capitán xeneral de Aragón, lexitimou o movemento popular antifrancés mediante a convocatoria das Cortes aragonesas e asumiu a defensa de Zaragoza, que foi asediada en dúas ocasións polos franceses (1808-1809). Dúas veces senador por Zaragoza con Fernando VII, en 1836 foi nomeado duque.

PERSOEIRO

Administrador colonial e bispo de México. Reformou os estudos universitarios e opúxose aos xesuítas a causa da xurisdición eclesiástica. En 1649 ocupou o bispado de Osma. Carlos III e os inimigos dos xesuítas intentaron, no s XVIII, que fose canonizado, sen éxito.

1. Cabalo nobre que utilizaban na Idade Media os reis e as damas para pasear e non para a batalla.

2. Cabalo en que vai sentado o criado que acompaña o amo cando este tamén vai a cabalo.

1. Criado que leva do freo o cabalo do señor.

2. Criado que montaba o cabalo palafrén.

3. Mozo que coidaba dos cabalos.

4. Xefe dos oficiais que tiña ao seu cargo as cabalarías reais e que tiña a misión de aguantar o cabalo do rei no momento en que este montaba.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Girona, Catalunya (18.332 h [2001]). O seu territorio está en parte cuberto de bosque. Destacan algúns cultivos de secaño como cereais e forraxe, que se complementan coa gandaría, aínda que as actividades industriais e o turismo son a base da súa economía. O principal sector industrial é o da construción, que se ve favorecida polo turismo, que supuxo a aparición dun importante sector servizos. O equipamento turístico concéntrase na costa.

1. Que ou quen vai mal vestido.

2. Persoa alta, desgairada e grosa.

1. Relativo ou pertencente ao palaico.

2. Antiga lingua falada en Pala (Asia Menor), coñecida unicamente por unhas breves pasaxes en textos rituais hititas. Do mesmo xeito que o hitita xeroglífico, o luvio, o licio e o lidio, pertence á rama anatólica do phylum indoeuropeo.

PERSOEIRO

Teólogo bizantino. Ordenouse sacerdote en Tesalónica (1326) e levou unha vida eremítica en Berea e no monte Athos (1331). Escribiu máis de 60 libros en defensa do hesicasmo, onde expuxo a súa teoloxía, o palamismo. Foi designado arcebispo de Tesalónica por Xoán VI Cantacuceno (1350) e a súa ortodoxia foi recoñecida no Sínodo de Blaquernes (1351). Foi canonizado no Sínodo de Constantinopla de 1368.

PERSOEIRO

Escritor grego. Poeta nacional do seu país, é unha das figuras máis representativas da literatura grega moderna. Con Himno a Atenea (1889) amosou unha clara influencia parnasiana. A este seguíronlle outros títulos de orientación simbolista, como Os ollos da alma (1892) e de evocación de mitos clásicos. Da súa produción poética destacan Iambos e anapestos (1897) e Vida inmutable (1904). Despois, con novelas como A morte do palicari, consagrou o uso literario da lingua popular.

PERSOEIRO

Pintor neerlandés. Discípulo de M. Mierevelt e F. Hals, empregou o claroscuro como efecto técnico--compositivo nunha pintura costumista.

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Girona, Catalunya (14.842 h [2001]). É un dos portos pesqueiros máis importantes de Catalunya. A industria, a pesar do desenvolvemento turístico, é aínda a principal actividade económica, e baséase nos sectores da construción, químico, do plástico e metalúrxico.

1. Máquina simple que pode esquematizarse nunha barra ríxida, móbil arredor dun punto de apoio ou fulcro, que permite vencer un esforzo, denominado resistencia, ao aplicarlle outro, denominado potencia. Segundo a posición relativa dos puntos onde se apliquen a potencia e a resistencia e o punto de apoio, as pancas clasifícanse en tres xéneros diferentes: na panca do primeiro xénero, o punto de apoio sitúase entre os de aplicación da potencia e da resistencia; na do segundo, a resistencia aplícase entre o punto de apoio e o de aplicación da potencia; e na do terceiro, a potencia aplícase entre a resistencia e o punto de apoio. A lei física que rexe para calquera xénero de panca xa foi enunciada por Arquímedes, e di que o produto da forza (potencia) polo brazo de potencia é igual ao produto da forza (resistencia) polo brazo de resistencia. A ganancia mecánica dunha panca defínese como o cociente entre a forza “resistencia” e a forza “potencia”.

2. Barra que serve para accionar un mecanismo.

3. Pau groso que serve para levar un peso entre dous ou para sostelo entre dous puntos de apoio.

4. ara longa con que se moven embarcacións en lugares pouco profundos.

5. Temón do arado.

6. Superficie plana e horizontal, elevada sobre o nivel da auga, desde a que salta un nadador.