"qu" (Contén)

PERSOEIRO

Político, primeiro marqués de Baiona (1625), fillo do oitavo conde de Benavente. Filipe IV nomeouno vicerrei de Sardeña (1625-1631).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Cáceres, Extremadura, situado na comarca de Las Hurdes, preto do pantano Gabriel y Galán (1.638 h [2001]).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Zaragoza, Aragón, situado no val do Ebro, xunto ao Canal Imperial de Aragón (1.819 h [2001]). Ten agricultura de cereais, forraxeira e de hortalizas, e conta cun polígono industrial.

GALICIA

Fotógrafo. Comezou na fotografía da man de Francisco Zagala para logo abrir o seu propio estudo en Pontevedra (1899). Correspondente de revistas gráficas e xornais como Vida Gallega e da axencia Cifra, foi un solicitado e prolífico retratista que tamén elaborou reportaxes fotográficas, en que destacou o seu dominio das técnicas fotográficas. Obtivo a medalla de ouro no I Salón Internacional de la Fotografía, celebrado en Madrid (1921), a medalla única da Exposición Regional da Coruña (1922), o Primeiro Premio na Rexional de Pontevedra (1926), o Premio do Ministerio de Agricultura (1956), o diploma da Agrupación Fotográfica Gallega (1962) e o diploma de honra e medalla ao mérito fotográfico da Junta Nacional de Produción Fotográfica (1963).

GALICIA

Realizador, guionista e produtor cinematográfico. Despois da súa formación como enxeñeiro electrónico no Instituto de Estudios Electrónicos de Madrid, realizou pequenos traballos en súper 8 a partir de textos propios, como Aconteceu en Galicia e Amanece en Vigo; ou alleos, como O derradeiro Fiana. De aí pasou á realización de curtametraxes en 35 mm, como Homo Hominis. Opus I (1982), coa que obtivo unha mención especial no Festival Internacional de Cine de Bilbao. A produción de curtametraxes conduciuno á fundación da produtora Pilar Sueiro Films, máis tarde Atlántico Films (1985). Despois da triloxía Augurio, Virginal e Vestida de fiesta, dirixiu a súa primeira longametraxe, La gran comedia (1986). Posteriormente rodou O xogo das mensaxes invisibles (1991, Premio á mellor película no Festival Internacional de Cinema de Figueira da Foz 1992), La leyenda de la doncella (1994, Premio Colón de Plata no...

PERSOEIRO

Rei de Aquitania (817-838), fillo de Ludovico Pío e de Ermengarda. En 817 recibiu o goberno, a título de rei, de Aquitania, a marca de Tolosa e algúns condados en Borgoña. A nova distribución que en 820 realizou o emperador sobre os seus estados atopouse coa oposición dos seus fillos. Morreu dous anos antes ca o seu pai e os seus dereitos foron asumidos polo seu fillo Pipino.

PERSOEIRO

Rei de Aquitania, fillo e herdeiro de Pipino I de Aquitania. Foi proclamado rei por algúns señores de Aquitania en oposición a Carlos II o Calvo. Estivo ao lado do seu tío Lotario I, contra Luís II de Alemaña e Carlos II o Calvo, na Batalla de Fontenoy-en-Puisaye (841), pero Lotario I abandonou cando os tres irmáns se puxeron de acordo en Verdun (843). En 845, polo Tratado de Saint-Benoit-sur-Loire, Carlos cedeulle toda Aquitania agás Poitou, Santogne e Angoumois. O mal goberno dos ministros e a súa neglixencia deron lugar a unha revolta que permitiu a intervención de Carlos II o Calvo (848), que desposuíu a aqueles dos seus estados, que recobraron en 850. Aliouse cos normandos e sarracenos para facerlle fronte ao seu tío e isto descontentou aos seus súbditos, que o abandonaron (852) e aceptaron novamente a señoría de Carlos. Caeu en mans deste, quen o fixo ingresar como monxe en Saint-Médard. Fuxiu do mosteiro e volveu reinar do 853 ao 855, e aínda noutras ocasións,...

1. Gusto acedo do viño.

2. Anoxo, resentimento ou competencia entre persoas.

3. Termo da xerga das palilleiras que designa o burato ou lugar onde se colocan os alfinetes que constitúen o debuxo no encaixe típico de Camariñas.

PERSOEIRO

Economista, xurista e político. Foi director xeral de Industria da Generalitat de Catalunya (1986-1988), ministro de Industria (1996-2000), de Asuntos Exteriores (2000-2002) e de Ciencia e Tecnoloxía (2002-2003), presidente do PP de Catalunya desde 2002 e, desde 2004, senador designado pola Comunitat Autònoma de Catalunya. Escribiu Política monetaria, estabilització econòmica i expectatives racionals: especial cosideració dels shocks d´oferta (1983). Recibiu a Gran Cruz del Mérito Naval, con distintivo branco (2003) e a Gran Cruz de la Real y Distinguida Orden Española de Carlos III (2003).

1. Soldado armado con pica.

2. Mariñeiro que dirixe unha embarcación desde a proa.

3. Punta do calcetín ou da media, especialmente cando está gastada.

PERSOEIRO

Cantante e actriz. Coñecida co nome artístico de Conchita Piquer, destacou pola beleza e a potencia da súa voz, rica en matices, e pola elegancia nos escenarios. Cultivou preferentemente a copla e nas súas cancións introduciu abundantes elementos folclóricos andaluces. Dos seus temas máis destacados cómpre salientar “La Parrala”, “Eugenia de Montijo”, “La otra” e “María de las Mercedes”. Tamén actuou en diversos filmes, como El negro que tenía el alma blanca (1927) e Filigrana (1949).

PERSOEIRO

Automobilista. Debutou na fórmula 1 en 1978. Ao longo da súa carreira conseguiu 23 vitorias en grandes premios e proclamouse campión do mundo en 1981, 1983 e 1987. Deixou esta modalidade en 1992 e pasou á fórmula Indy de EE UU ata a súa retirada.

PUNTA

Punta da ribeira dereita da ría de Arousa, situada na parroquia de Castro (Boiro).

1. Grupo pouco numeroso de soldados que se ocupa de diferentes servizos especiais.

2. 1. Grupo pouco numeroso de persoas que, nunha folga ou nunha revolta, se ocupa de impedir, mediante métodos pacíficos ou coactivos, que outros realicen o traballo, vaian votar, ou ben que se manifesten a favor ou en contra dalgunha idea ou programa.

   2. piquete informativo

      Piquete que durante unha folga informa aos seus compañeiros para que se unan á protesta.

PERSOEIRO

Pacifista belga. Dominicano, creou a Aide aux Personnes Déplacées (1949) e fundou o Mahatma Gandhi International Peace Centre, transformado na Universidade da Paz (1960) en Tihangelez-Huy (Bélxica). Escribiu Bâtir la paix (1966). Recibiu o Premio Nobel da Paz (1958) e o Premio Sonning de Dinamarca (1964).