"GR" (Contén)

1. Acción e efecto de retrogradar.

2. Fase do movemento aparente dun planeta durante a que este semella moverse en sentido contrario ao do seu desprazamento real respecto ás estrelas fixas. O movemento real dos planetas ten lugar de O a L, e durante a fase de retrogradación vese como se desprazan de L a O. A retrogradación é un efecto da combinación dos movementos reais do planeta e da Terra e sepárase da fase normal de movemento directo pola estación.

3. Movemento de retracción da Terra dentro da liña da costa por efecto da erosión das ondas. OBS: Oponse á progradación.

1. Ir cara a atrás.

2. Retroceder aparentemente un planeta na súa órbita, visto desde a Terra.

1. Que vai ou se move cara a atrás.

2. Que ou quen vai contra o progreso.

3. Aplícase ao procedemento de imitación contrapuntístico que consiste en presentar os sons dun tema no sentido inverso ao da súa exposición.

4. Sentido en que se move un corpo arredor doutro, cando o fai no sentido das agullas do reloxo.

PUBLICACIÓNS

Publicación editada en Santiago de Compostela a partir do 17 de maio de 1984, da que saíron só tres números, o segundo e terceiro en 1987. Editada pola Asociación Cultural O Facho, os promotores da revista foron tamén os responsables da asociación, Miguel Anxo Fernán-Vello, Roxelio Martínez, Francisco Pillado Mayor e Xulio L. Valcárcel. Cunha temática cultural, dedicou diversos monográficos a A. Cotarelo Valledor, Castelao e Alexandre Bóveda.

PERSOEIRO

Arquitecta. Catedrática emérita da Área de Construcións Arquitectónicas da Escola Técnica Superior de Arquitectura da Coruña. Titulada en 1960, foi a primeira arquitecta de Galicia e a cuarta de España. Foi arquitecta municipal da Coruña. Realizou, entre outras obras, a fonte de Catro Camiños, a Torre de los Maestros ou Torre Dourada e o polígono de Elviña e Zalaeta. Recibiu a Medalla Castelao (2005).

PERSOEIRO

Príncipe de Deheubarth (Gales). Foi un dos máis destacados dirixentes das revoltas de 1136 e 1165 contra a invasión normanda. En 1171 negociou a paz con Enrique II de Inglaterra que o nomeou xefe dos príncipes do sur de Gales.

GALICIA

Debuxante e pintor. Con dezasete anos emigrou a Arxentina, onde comezou a debuxar e colaborou en Última hora, Papel y tinta e Caras y caretas. En 1912 instalouse no barrio parisino de Montmatre e coñeceu a art nouveau e outras tendencias artísticas. Co estoupido da Primeira Guerra Mundial regresou a España e en 1916 instalouse en Madrid. Comezou a colaborar na prensa galega (Faro de Vigo, El Pueblo Gallego) e madrileña (Blanco y Negro). Ao iniciarse a Guerra Civil trasladouse a Bos Aires en 1936, onde foi director artístico da revista Atlántida. Regresou a España en 1949. Sobresaíu como ilustrador de libros, cartelista e debuxante humorístico e empregou a acuarela, o guache e a tinta, principalmente sobre papel e cartón. Na súa obra destacaron as figuras femininas estilizadas e sensuais, realizadas en estilo modernista, que aplicou ao deseño gráfico e industrial. O seu estilo aproximouse á art nouveau e á art...

MONTES

Monte situado no límite das parroquias de Río e Monseiro (Láncara). O seu cumio acada os 573 m de altitude.

PERSOEIRO

Matemático italiano. Investigou a física matemática e o cálculo diferencial, e desenvolveu a teoría dos tensores, baseada nos traballos de Riemann, que despois foron continuados polo seu discípulo T. Levi Civita. A súa obra matemática foi de grande utilidade no desenvolvemento formal da relatividade especial.

1. Dignidade ou cargo de ringrave.

2. Territorio rexido por un ringrave.

CIDADES

Cidade do estado de Rio Grande do Sul, Brasil, situada á beira do río homónimo (193.789 h [estim 2004]). O seu porto, situado a 13 km da desembocadura, permite a entrada de buques oceánicos. Posúe industrias cárnicas, de conservas pesqueiras e vexetais, fábricas de tecidos de la e refinaría de petróleo.