"Bo" (Contén)

PERSOEIRO

Escritor sueco. Representante da tendencia neorrealista-satírica e didáctico-descritiva do s XVIII, foi reitor da Universidade de Lund e presidente da Academia Sueca. Autor de traxedias, obras líricas, didácticas e fábulas, publicou Mitt lefverne (1886).

PERSOEIRO

Rei de Noruega (940?-961?), fillo de Harald I de Noruega. Educado no cristianismo en Inglaterra, regresou a Noruega despois da morte do seu pai e enfrontouse ao seu irmán e novo monarca, Eric I de Noruega o Machado sanguento. Durante o seu reinado, intentou sen éxito a implantación do cristianismo e mandou elaborar unha serie de compilacións de leis.

ENTRADA LARGA

Método industrial da obtención de amoníaco a partir da fixación do nitróxeno atmosférico e a súa combinación co hidróxeno a unha presión de 200 atmosferas e a unha temperatura de 500°C en presenza de catalizadores de osmio sólido e de uranio, segundo a ecuación:

FORMULA

500°C
N2 + 3H2 ↔ 2NH3.
A partir do amoníaco pódese sintetizar unha ampla variedade de compostos do nitróxeno, como os fertilizantes, fibras sintéticas como o nailon, case todos os colorantes e a maior parte das medicinas e dos explosivos.

PERSOEIRO

Químico británico. En 1883 patentou un método de fabricación do aceiro ao manganeso. Tamén inventou diversos procedementos para a obtención de aliaxes férricas e aceiros especiais. Publicou, acerca destes temas, máis de trescentos artigos científicos ou técnicos. A súa obra A metalurxia e a súa influencia sobre o progreso moderno (1925) alcanzou reputación mundial.

1. Que padece heliofobia.

2. Aplícase ao organismo extremadamente sensible aos raios de sol.

CIDADES

Cidade do condado de Malmöhus, Suecia, no län de Escania (117.737 h [2000]). Situada no estreito de Resund, é un núcleo industrial importante, con construción naval, industria electromecánica e do calzado. Do seu patrimonio cultural destacan a Mariakyrkan (s XIV), a torre Kärnan (s XVII) e o castelo de Sofiero (s XIX).

1. Que ten once sílabas.

2. erso de once sílabas de acentuación variable. A súa orixe pode establecerse nos versos latinos sáfico e senario iámbico, que cambiaron o seu carácter cuantitativo para converterse en versos rítmicos. Nos ss X e XI localízanse as primeiras mostras deste tipo de verso. No s XII incorporouse á poesía italiana, catalá e galego-portuguesa; nesta última puido existir un verso semellante ao hendecasílabo e do que deriva o verso de arte maior castelán. Garcilaso de la Vega foi un dos grandes cultivadores deste tipo de verso na lírica castelá. Segundo a acentuación, poden distinguirse os seguintes tipos de hendecasílabo: enfático, heroico, melódico, sáfico, dactílico, á francesa e galego antigo. E ste último equivale a un hexasílabo e mais un pentasílabo. Na lírica galega algúns autores como Aquilino Iglesia Alvariño, Faustino Rey Romero e Xosé Mª Álvarez Cáccamo cultivaron este tipo de metro.

1. Que ten sete sílabas.

2. erso de sete sílabas. Utilízase, sobre todo, na poesía de carácter popular. Empregouse frecuentemente no Renacemento en combinación con versos de once sílabas e, con posterioridade, no s XVIII.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Rois baixo a advocación de san Pedro.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Padrón baixo a advocación de santa María.

IGREXAS

Igrexa parroquial situada en Padrón. Trátase dun templo románico da segunda metade do s XII. Ten unha soa nave e unha ábsida que, no exterior, aparece dividida en tres tramos por dúas semicolumnas pegadas. O arco triunfal é semicircular. A portada principal está formada por unha tripla arquivolta e está flanqueada por arcos cegos semicirculares. A espadana é de dous vans.