"Fernán" (Contén)

Mostrando 20 resultados de 808.

  • GALICIA

    Artista plástico. Coñecido como Ferreira, formouse na Escola de Artes e Oficios da Coruña e despois de xeito autodidacta. Os seus estudios de psicoloxía levárono a indagar sobre o impacto da cor no home e no medio ambiente. Realizou exposicións individuais nas principais cidades galegas e participou en diversas colectivas. Recibiu, entre outros galardóns, o terceiro premio nacional do XVII Certamen de Artes Plásticas do ministerio de Traballo e Asuntos Sociais.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Canteiro escultor. Diplomouse en cantería e escultura na Escola de Canteiros de Poio (1979-1982). Realizou cruceiros e cantería ornamental en talleres de Pontevedra e dende 1998 centrouse na talla decorativa e na escultura figurativa e heráldica. Foi monitor de cantería nas escolas taller de Betanzos onde traballou na recuperación das Antigas Escolas de San Francisco e no Xardín do Pasatempo (1990-1993; 1993-1996).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Fotógrafo. Cursou estudios de mariña civil e dereito. Iniciou a súa actividade profesional na fotografía de paisaxes, para o que percorreu as serras e os montes de España. Traballou primeiramente para a axencia Omega e, posteriormente, creou o estudo Tam Tam Comunicación Visual. Especializado en fotografía de teatro e ópera, os seus traballos apareceron distribuídos en publicacións de todo o mundo, como Scherzo, Opera, Centro Dramático Galego, Centro Dramático de Viana do Castelo ou Guipuzcoa Tours.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Xornalista e escritor. Licenciado en Ciencias da Información, foi correspondente de ABC, colaborador en diversas publicacións e prensa como Grial, Vieiros, La Vanguardia e Destino, e redactor de Faro de Vigo, La Noche, El Correo Gallego e La Voz de Galicia. Membro fundador do grupo Brais Pinto, cultivou a poesía e a narrativa. Da súa produción destaca Ribeirana do Sil (1952), A noite (1959), A morte de Frank González (1975), Morrer en Castrelo de Miño (1978), A saga dun afiador (1980), A ceo aberto (1981), Corrupción e morte de Brigitte Bardot (1981), Reportaxe cósmico (1982), A fraga dos paxaros salvaxes (1985), O minotauro (1989), Agosto do 36 (Premio Xerais de Novela 1991), A cidade das chuvias (1994), O conto da boa e da mala pipa (1996), Co medo nas mans (1997), O atentado (1999) e Millo verde (2002)....

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Poeta e actor. Emigrou a Madrid e contactou cos círculos anarcosindicalistas. Compaxinou os seus variados oficios coa actividade poética e relacionouse con membros da Xeración do 27, entre eles Federico García Lorca. Cando comezou a revolta militar do 36, Ferro estaba na Coruña formando parte do proxecto de creación dunha “Compañía de Ballet Galego”. Durante o cerco de Madrid, conseguiu pasar ao bando republicano e foi destinado como tenente a Barcelona, onde colaborou na revista Nova Galiza. En 1938 entrou en contacto coa Subsecretaría de Propaganda do goberno republicano. Asumiu a produción de España 1936 e estaba a preparar un filme baseado na novela de André Malraux, L’Espoir. O filme Sierra de Teruel foi estreado en París en 1939, pero non se puido ver en España ata 1977. Rematada a Guerra Civil, Serafín Ferro foi internado nun campo de concentración francés e pasou os seus últimos anos no exilio mexicano.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor. As súas obras adoitan centrarse nos conflitos diarios da clase media. Publicou Maelstrom (1932) e Lola, espejo oscuro (1950).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritor. Exerceu a crónica parlamentaria, foi colaborador de La Mañana e redactor de Tierra Gallega, Heraldo de Galicia, Diario Ferrolano, El Noroeste, El Imparcial, Semana, Blanco y Negro, ABC e La Codorniz. En 1905 trasladouse a Madrid e da súa produción narrativa destaca La tristeza de la paz (1910), Volvoreta (1917), Silencio (1918), Luz de luna (1919), Ha entrado un ladrón (1920), La procesión de los días (1921), Tragedias de la vida vulgar (1922), El secreto de Barba Azul (1923), A miña muller (1924), Huella de luz (1924), La seducida (1925), Las siete columnas (1926), O ilustre Cardona (1927), El país de papel (1929),...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritor. De formación autodidacta, colaborou na prensa deportiva e na revista O Arco da vella da Agrupación cultural O Facho. Da súa produción destaca Triloxías (1981).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritor e xornalista. Doutor en Filoloxía Románica pola Universidade de Santiago de Compostela, exerceu como catedrático de Lingua e Literatura Galegas de ensino medio e foi profesor titular da Facultade de Ciencias da Comunicación da Universidade de Santiago de Compostela. Colaborador en diversas publicacións como Informaciones, Tintimán, Boletín galego de literatura, Tempos novos, Revista galega de ensino, Chan, Cuadernos Hispanoamericanos, Cuadernos para el diálogo, A Nosa Terra, El Correo Gallego, Faro de Vigo, La Voz de Galicia e Ya, foi director, produtor, guionista e presentador do programa da TVG A trabe de ouro e mais da serie O ghalegho é útil para a mesma compañía. Colaborador fixo e responsable das áreas culturais da programación de Radio Popular de Vigo (COPE), foi responsable da galeguización da FM en Radio Popular de Vigo e os informativos...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Pintor. Formouse nas escolas de belas artes de Bilbao e Madrid, onde se licenciou en 1978. Foi bolseiro da Deputación de Pontevedra e do ministerio de Cultura. Foi profesor da facultade de Belas Artes da Universidad de Granada e deseñador da colección Ablativo Absoluto de Edicións Xerais de Galicia. As súas primeiras obras encádranse na figuración expresionista característica da pintura galega dos oitenta; despois evolucionou cara a unha estilización, onde a cor e a materia pictórica acadaron o protagonismo, e unha maior sintetización. Aínda que a súa obra ten un carácter conceptual, non é plenamente informalista. Gusta dos fondos neutros sobre os que sitúa os obxectos e, ás veces, elementos propios da colaxe. Emprega unha pincelada ancha que provoca a aparencia de bosquexo e de ser unha obra inacabada. A mediados dos anos noventa levou a cabo proxectos nos que integrou a obra no espazo arquitectónico. Entre outras obras destaca Camiño de santidade (1985), Dama oferente...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Actriz. Participou nos espectáculos Sinxebra, estreado en 1948 polo grupo Santa Lucía da Coruña a partir dun texto de Armando Cotarelo Valledor, e Don Hamlet, príncipe de Dinamarca, presentado en 1959 tamén na Coruña pola Asociación Teatral Iberoamericana.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Xornalista e político. Licenciouse en Filosofía e Letras na Universidad de Valladolid. Fundador e director do xornal tradicionalista El Radical, posteriormente exerceu como redactor xefe e director de La Región. Continuou o seu labor xornalístico en El Heraldo Orensano. Foi presidente da Deputación de Ourense, director da Escola de Comercio e delegado de Educación e Descanso. Como investigador de temas relacionados coa historia local e provincial publicou Poesías de José García Mosquera (1817-1868) (1948) e Valentín Lamas Carvajal. Estudio biobibliográfico (1950). Recibiu un premio do Centro Gallego de La Habana polo seu traballo “Curros Enríquez, periodista”.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Mestre e político. Coñecido co alcume de Pedrosa, residiu en Ferrol onde, en 1890, fundou e dirixiu El Obrero, primeiro semanario socialista de Galicia, ao que substituíron La Voz del Obrero (1894), El Bien del Obrero (publicación que contou na súa xénese coa participación persoal de Pablo Iglesias durante a súa estadía en Ferrol en decembro de 1899) e La Antorcha Social (1902). En febreiro de 1891 fundou e presidiu en Ferrol a primeira agrupación socialista galega, integrada inicialmente por 40 persoas, das que 38 eran traballadores manuais e dúas mestres. Convertido en líder do socialismo ferrolán (na prensa da época fálase del como sucesor de Pablo Iglesias, con quen participou en numerosos mitins, tanto en Ferrol como na Coruña e Santiago de Compostela), acudiu como delegado, en representación das agrupacións de Ferrol e da Coruña, ao Congreso do Partido Socialista celebrado en València en 1892. Representou a candidatura socialista nas eleccións...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Enxeñeiro naval, mariño e político. Como enxeñeiro traballou en Bazán (1970-1983) e dirixiu os estaleiros Astafersa (Astilleros y Talleres Ferrolanos SA, 1986-1990) e a oficina técnica naval Prior. No eido deportivo, ocupou a presidencia do Club Baloncesto OAR (1960-1994) e foi fundador e presidente da Asociación de Clubes de Baloncesto (ACB). Deputado pola Coruña no Parlamento galego na III e en parte da IV lexislaturas (1990-1995) polo Partido Popular, foi nomeado conselleiro de Industria e Comercio da Xunta de Galicia, cargo desde o que traballou na posta en marcha dos plans de electrificación rural, telefonía rural, residuos industriais, gasificación e o plan eólico. En 1995 fundou Independentes por Ferrol, formación pola que foi elixido concelleiro de Ferrol.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Compositor. Doutor en Pedagoxía pola Universidad Complutense de Madrid, profesor de piano e director de diversos coros dende 1983. Presidente da Conferencia de Evangelistas de España dende 1996, dirixiu o programa evanxélico na Radio e Televisión de Galicia Nacer de novo. Colaborador na revista Galicia viva, publicou Nacer de novo (1987), Didáctica de la lengua y enseñanza en Galicia (1987), Cambia de ritmo (1992), Con la música a otra parte (1999) e Cara a cara (2000). Editou os traballos musicais Melodías para sempre (1986), Al trasluz (1988), La visita (1990) e Grandes temas instrumentales de Navidad (1993).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Escritor, fillo de Francisco Fernández Anciles. Exerceu a medicina e foi redactor de El Independente e Diario de Pontevedra. Da súa produción destacan numerosas poesías, o monólogo O vello paroleiro (1912) e a zarzuela O pote (1920).

    VER O DETALLE DO TERMO
  • GALICIA

    Director xeral de Caixanova. Ingresou na Caja de Ahorros y Monte de Piedad Municipal de Vigo e ascendeu na entidade bancaria ata converterse no seu director xeral en 1965 e no 2000 da nova entidade Caixanova. En nome da entidade formou parte do consello de administración de numerosas empresas e institucións (Confederación Española de Cajas de Ahorro, Ahorro Corporación Financiera, Caser); presidiu Lico-Corporación, SA e foi vicepresidente do Banco Gallego e de R Cable y Telecomunicaciones de Galicia SA. Baixo a súa dirección, produciuse unha expansión da Obra Social da entidade que levou a cabo numerosas realizacións de carácter cultural, docente e asistencial (Centro Cultural Caixanova, Escola de Negocios Caixanova, Escola de Administracións Públicas Caixanova). Foi socio fundador da Fundación Empresa-Universidad Gallega, da Fundación FIES (Fondo para a Investigación Económica e Social) e da Fundación Pro-Vigo, e membro dos padroados do Centro Galego de Arte Contemporánea e da Fundación...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor e historiador. Interesouse en temas de historia local que publicou no Boletín da Real Academia Galega e en diversas revistas americanas. Das súas obras destacan Sobre insculturas rupestres en la provincia de Pontevedra (1916), Judiadas colonnianas: o La nueva fantasía sobre el hallazgo del libro náutico de Cristobal Colón (1924) e Arte rupestre galaico (1930). Membro correspondente das comisións provinciais de monumentos de Ourense e Pontevedra, da Academia Latina de Ciencias, Artes e Letras de París, da Real Academia de la Historia, da Sociedad Arqueológica e da Academia de Declamación, Música e Buenas Letras de Málaga.

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Pintor. Emigrou a Brasil onde comezou a desenvolver a súa vocación de pintor e instalouse en São Paulo. En 1901 viaxou a Nápoles e Roma, onde estudiou a arte clásica e, en Antícoli, coincidiu con outros artistas españois. Agobiado polas débedas regresou en 1903 a Galicia e, ao ano seguinte, trasladouse a Madrid coa intención de ser discípulo de Sorolla, pero só se dedicou a copiar os mestres españois do Museo del Prado e a asistir a clases de debuxo no Círculo de Bellas Artes. Regresou a Brasil e instalouse en Santos, onde realizou a súa primeira exposición individual en 1905. Os fracasos económicos, que non da crítica, foron a tónica das súas primeiras exposicións en São Paulo e Rio de Janeiro, ata que en 1907 conseguiu triunfar en Belén do Pará. Nesta época vendeu, Docas do mercado de Santos, Anaruxa, Icarahy, Pedra dos ladrões e Barbasán pintando en Antícoli, e moitas outras tanto da súa época italiana como brasileira. Dende entón realizou viaxes a España, onde se presentou a diversos...

    VER O DETALLE DO TERMO
  • PERSOEIRO

    Escritor galego. En Nós publicou O segundo premio (1918) e na colección Terra a nosa a novela curta Amor sinxelo (1919).

    VER O DETALLE DO TERMO