"Pin" (Contén)

GALICIA

Impresor, fillo de Alberto Nuñez. Traballou nos obradoiros tipográficos do seu pai en Santiago de Compostela entre 1840 e 1853, e foi o editor de Composiciones fúnebres, do doutor Turnes Maldonado, e de Decadencia de Galicia, anónimo.

CAPITAIS

Capital do län de Södermanland, Suecia, porto do Mar Báltico, situado na desembocadura do Nykipingsån (49.063 h [estim 2000]). Conta con industrias de antiga tradición de ferro e de latón. Destaca a produción de fariñas, a industria téxtil e a fabricación de mobles. Conserva ruínas restauradas do castelo de Nyköpingshus e a igrexa de San Nicolao.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico. Coñecido como Manoel de Oliveira, foi un documentalista relevante entre 1930 e 1940 (Douro, Faina Fluvial, 1931). Considerado o director máis importante do cine portugués, destacan os seus filmes, Aniki-Bobó (1942), Amor de perdição (1978), Francisca (1981), Le soulier de satin (1985), Os canibais (1988), Non ou a Vã Glória de Mandar (1990), A Divina Comédia (1991), O convento (1995), Inquietude (1998), O Princípio da Incerteza (2002), Um Filme Falado (2003) e O Quinto Império. Ontem como Hoje (2004). Recibiu o Leone d’Oro de Venecia pola súa carreira cinematográfica (2004) e o Premio Cineuropa de Santiago de Compostela (2004).

1. Formar ou ter opinión sobre unha cousa.

2. Manifestar alguén a súa opinión.

3. Ter unha idea formada e determinada sobre algo.

4. Declarar ou manifestar alguén a súa opinión.

1. Idea ou xuízo que se pensa sobre algo ou alguén.

2. 1. Concepto que se ten dunha cousa cuestionable.

   2. Tipo de coñecemento, que se sitúa entre a ciencia (episteme), o coñecemento propiamente verdadeiro, e a ignorancia (agnoia), que implica un xuízo sobre a aparencia. Está vinculado intrinsecamente á doutrina platónica do mundo intelixible, en contraposición ao mundo da realidade sensible, e no concepto filosófico de opinión (doxa) queda sempre aberta a posibilidade de que a afirmación contraria sexa a verdadeira.

   3. opinión pública

      Estado de consciencia colectiva dunha comunidade que pode ser (ou non) areposta a un feito-estímulo determinado. O coñecemento da opinión pública foi un sistema eficaz de orientación da propia política e a posibilidade de controlala é un factor aínda máis prezado. A redefinición do concepto relacionouse con boa parte dos estudos sobre os efectos sociais da comunicación de masas, co control dos medios de información e coa existencia de monopolios.

   4. opinión teolóxica

      Doutrina teolóxica que non foi aceptada como dogma nin como artigo de fe e que tampouco corresponde ao maxisterio eclesiástico, aínda que adoita ir ligada, como explicación ulterior dun punto concreto, a algunha doutrina recoñecida oficialmente.

3. Concepto que se ten dunha persoa.

SEMANARIOS

Semanario publicado en Ortigueira a partir de febreiro de 1912. Cesou a finais de 1913. Dirixido por Emilio Carballés, editouse nos obradoiros de Heraldo de Vivero ata agosto de 1912, en que pasou aos obradoiros de Fojo, en Ortigueira. Aínda que se denominaba independente, era de tendencia liberal e estivo promovido por Leandro Pita Sánchez-Boado. El Eco Ortegano foi o seu rival político.

PUBLICACIÓNS

Publicación aparecida en Bos Aires a partir do 1 de outubro de 1934. Foi o voceiro da Organización Nazonalista Repubricana de Bos Aires. De periodicidade mensual, dirixiuse cara á colectividade da capital arxentina. Dirixido a partir do número 5 por Xosé Barreiro Romero, apoiou o Partido Galeguista, fixo publicidade das súas actividades e serviu como vía para axudas económicas. Amosou a súa solidariedade coas causas catalá e vasca e a súa admiración por Irlanda.

SEMANARIOS

Semanario publicado en Tui a partir do 6 de decembro de 1908. Cesou en febreiro de 1910. Editado en Vigo nos obradoiros tipográficos de La Nueva Prensa, o seu propietario foi Xesús Rivas Begarín e os seus directores Manuel Cela e Darío Álvarez Limeses. A publicación xurdiu co obxectivo de combater o cacique Venancio Lorenzo.

SEMANARIOS

Semanario publicado en Redondela a partir de 1909, que non cesou antes de 1913. Subtitulouse “Semanario independiente”. De tendencia inicialmente agrarista, apareceu como instrumento informativo e rival de La Idea, semanario seguidor de Riestra. Evolucionou cara a un republicanismo moderado. Entre os seus colaboradores apareceron diversos nomes ligados ao movemento agrario.

SEMANARIOS

Semanario publicado en Ortigueira a partir de 1931 e que non cesou ata o ano seguinte. Dirixido por Aniceto Pardo, subtitulouse “Periódico político. Órgano del Partido Republicano Radical en la comarca de ORTIGUEIRA”, e   foi o órgano de expresión desa organización na cidade.