"Vic" (Contén)

PERSOEIRO

Historiador francés. Profesor da Université de Strasbourg, ocupou, desde 1933, a cátedra de Historia da Civilización Moderna no Collège de France. Fundador, xunto con Marc Bloch, da revista Annales d’Histoire Économique et Sociale (1929), foi un dos renovadores da concepción da historia no s XX, ao considerala como unha síntese de resultados procedentes de todas as ciencias humanas. Destacan as súas obras La terre et l’évolution de l’humanité. Introdution géographique à l’histoire (1922), Le problème de l’incroyance au XVIe siècle: la religion de Rabelais (1924) e Combats pour l´histoire (1953).

PERSOEIRO

Escritor ruso. Despois da Revolución traballou no Comisariado de Instrución Pública e formou parte do grupo Os Irmáns Serapion. Da súa produción destacan as novelas Goroda i gody (Cidades e anos, 1924), Transvaal (1926), Brat’ja (Irmáns, 1927) e Pokhiščenije Evropy (O rapto de Europa, 1933-1935).

GALICIA

Escritor. Licenciado en Medicina (1837), exerceu en Allariz e posteriormente en Baiona. Colaborador de El Eco de Galicia, escribiu obras en prosa e o poema “Á boa memoria de Azara” (1851).

PERSOEIRO

Xurista. Doutor en Xurisprudencia e en Filosofía e Letras, e catedrático de Latín e Lingua castelá no Instituto de Santiago de Compostela. Publicou Gramática latina (1879), Ejercicios de tradución latina convenientemente dispuestos, que contienen [...] (1882) e Gramática castellana (1887).

GALICIA

Escritor e xornalista. Doutor en Filoloxía Románica pola Universidade de Santiago de Compostela, exerceu como catedrático de Lingua e Literatura Galegas de ensino medio e foi profesor titular da Facultade de Ciencias da Comunicación da Universidade de Santiago de Compostela. Colaborador en diversas publicacións como Informaciones, Tintimán, Boletín galego de literatura, Tempos novos, Revista galega de ensino, Chan, Cuadernos Hispanoamericanos, Cuadernos para el diálogo, A Nosa Terra, El Correo Gallego, Faro de Vigo, La Voz de Galicia e Ya, foi director, produtor, guionista e presentador do programa da TVG A trabe de ouro e mais da serie O ghalegho é útil para a mesma compañía. Colaborador fixo e responsable das áreas culturais da programación de Radio Popular de Vigo (COPE), foi responsable da galeguización da FM en Radio Popular de Vigo e os informativos...

GALICIA

Avogado e político. Tras ingresar na carreira xudicial, foi trasladado a Madrid en 1870 para instruír a causa polo asasinato do xeneral Prim. Na lexislatura 1873-1874 foi deputado polo distrito de Lalín. Na Restauración foi depurado, acusado de exercer como deputado no período republicano, pero máis tarde, ofrecéuselle a presidencia da Audiencia de Filipinas. De volta en España, foi nomeado presidente da Real Audiencia de Oviedo.

GALICIA

Xornalista, escritora e política. Neta do deputado liberal e fundador de La Voz de Galicia Xoán Fernández Latorre, asinaba os seus artigos como Victoria Armesto. Graduouse na Escuela Oficial de Periodismo de Madrid (1949). Foi correspondente en EE UU (1950-1955) e Bonn (1956-1966) de La Voz de Galicia; ademais colaborou con Pueblo e a revista Semana. No eido político exerceu como deputada pola Coruña no Congreso na lexislatura constituínte (1977-1979) por AP, na I lexislatura (1979-1982) por Coalición Democrática (CD) e na II lexislatura polo PP (1982-1986) e polo Grupo Mixto (marzo-abril 1986). Escribiu Dos gallegos, Feijoo y Sarmiento (1964), Galicia feudal (1969), Verbas galegas (1973) e Los liberales coruñeses (1996). Entre outros galardóns, en 1970 recibiu o Pedrón de Ouro concedido polo Patronato Rosalía de Castro e o premio Concepción Arenal polo seu traballo “Concepción Arenal e nós”.

PERSOEIRO

Matemático italiano. Discípulo de G. Cardano, foi profesor nas universidades de Milán e Boloña. Determinou un método para resolver a ecuación xeral de cuarto grao, grazas a unha ecuación auxiliar de terceiro grao.

GALICIA

Fotógrafo. Traballou no comercio e na imprenta que instalara o seu pai, esta última especializada en fotogravado. Especializado en imaxes etnográficas, percorreu a xeografía galega na procura de escenas de campo, monumentos, feiras e outros acontecementos sociais nos que os labregos, en xeral, eran os protagonistas. Tamén cómpre salientar as súas fotografías sobre a vida cotiá da cidade da Coruña, tal e como aparece na serie Por las calles. Editou Vistas de La Coruña e Portfolio de Galicia (1904). A súa obra apareceu publicada no libro As imaxes do traxe tradicional en Galicia (1992) e difundíronse na I Fotobienal celebrada en Vigo (1984).

PERSOEIRO

Filántropo. Fundador e presidente da Fundación Vicente Ferrer. En 1944 ingresou na Compañía de Xesús e estableceuse na India, onde se incorporou ás misións de Bombai (1952). Foi ordenado sacerdote en 1956 e emprendeu dende 1964 un importante labor social cos campesiños e cos pobres desta rexión da India. En 1970 abandonou a Compañía e comezou a traballar cun grupo de voluntarios laicos a través da fundación que leva o seu nome. En 1998 recibiu o Premio Príncipe de Asturias da Concordia e a Gran Cruz de la Orden Civil de la Solidaridad Social no 2002.

PERSOEIRO

Escritor ruso. Inscrito na corrente da arte pola arte, os seus versos foron musicados por Rimskij Korsakov e Rakhmaninov. Tradutor dos clásicos gregos e latinos, influíu sobre o simbolismo ruso.

PERSOEIRO

Aventureiro ruso. Por orde do goberno percorreu Rusia e o Imperio Otomano na procura de antigos manuscritos caraítas, que despois doou á Biblioteca Imperial de San Petersburgo. A colección considerárona falsa os estudiosos do s XIX, aínda que estudios máis recentes demostran a autenticidade da gran maioría dos documentos.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico. En 1910 comezou a traballar no cine como axudante de cámara e director de fotografía de Allan Dwan, Douglas Fairbanks e David W. Griffith. En 1919 iniciou a súa carreira como realizador, na que destacan películas como To the Last Man (1923), The Call of the Canyon (1923), The Rough Riders (O escuadrón de ferro, 1927), The White Sister (A irmá branca, 1933), Treasure Island (A illa do tesouro, 1934), Captains Courageous (Capitáns intrépidos, 1937), The Wizard of Oz (O mago de Oz, 1939), Gone with the Wind (Foise co vento, 1939), Dr. Jekyll and Mr. Hyde (O estraño caso do doutor Jekyll, 1941) ou Joan of Arc (Xoana de Arco, 1948).

GALICIA

Pintor e escultor. Entre as súas esculturas destaca un crucifixo de madeira de buxo que expuso en San Martiño Pinario (1875) e en San Clemente (1909). No eido da pintura destacan Autorretrato e Mesa revolta.

PERSOEIRO

Poeta, xornalista e ensaísta. Asinaba como J. V. Foix e converteuse nun dos fundadores máis activos da Acció Catalana. Editou Monitor (1921-1923), dirixiu a revista Trossos e foi redactor de L’Amic de les Arts (1926-1928) e de Quaderns de Poesia (1935-1936). Da súa produción destaca Gertrudis (1927), KRTU (1932), On he deixat les claus? (1953), L’estrella d’en Perris (1963) e Darrer comunicat (1969). Membro do Institut d’Etudis Catalans (1961), recibiu o Premi d’Honor de les Lletres Catalanes (1973), a Medalla d’Or de la Ciutat de Barcelona (1980), a Medalla d’Or da Generalitat (1981) e o Premio Nacional de las Letras Españolas (1984).

PERSOEIRO

Escritor. Coas súas sátiras, en verso ou prosa, e comedias satíricas, manifestouse como un dos ideólogos da Ilustración rusa. Da súa produción destacan Lisica Kaznodej (1762), Brigadir (1766) e Nedorosl (1782).

PERSOEIRO

Pintor italiano. Considérase como o fundador da escola milanesa. Traballou en Xénova, onde coñeceu a pintura flamenga, en Pavia, onde pintou a igrexa Santa Maria del Carmine (1462), e en Milán, onde fixo os frescos da capela Portinari en Sant’Eustorgio (1468). É autor tamén do inacabado políptico do cardeal Della Rovere (1488) e do L’estendard dels Orzinuovi (O estandarte dos Orzinuovi, 1514), de forte influencia renacentista.

PERSOEIRO

Político. Licenciado en Administración de Empresas, foi presidente de Coca-Cola para México e América Latina e posteriormente director do Grupo Fox, dedicado á rama agroindustrial. Foi gobernador do estado de Guanajato (1995-1999) e, desde o 2000, presidente da República polo Partido Acción Nacional (PAN). Levou adiante a Reforma Constitucional sobre Derechos y Culturas Indígenas, rexeitada polos zapatistas.