"To" (Contén)

Éster dun cetoácido.

Denominación xenérica dos monosacáridos de seis átomos de carbono que presentan un grupo carbonilo de tipo cetónico. Hai catro cetohexosas: a sicosa, a frutosa, a sorbosa e a tagatosa.

Presencia de corpos cetónicos no sangue. Normalmente oscila entre 0,2 e 0,8 mg%. A cetonemia aumenta co consumo esaxerado de graxas, na diabetes mellitus descompensada, no xaxún prolongado e nalgúns estados febrís.

Coleóptero da familia dos escarabeidos, de escarabellos grosos, aplanados e de coloracións vistosas e metálicas, cos últimos artellos das antenas en forma de lámina. As ás saen de debaixo dos élitros, que permanecen pechados durante o voo. Aliméntase de follas e flores. As larvas, brancas e grosas, e de vida subterránea, aliméntanse de raíces e de materia vexetal, especialmente de madeira en descomposición. En Europa están presentes os xéneros Cetonia, Gnorimus, Liocola, Osmoderma, Potosia, Trichius e Valgus. Tamén recibe o nome de escarabello dourado.

Xénero de coleópteros da familia dos escarabeidos ao que pertence a especie C. aurata, de escarabellos de cor dourada ou verde de ata 20 mm de lonxitude, que se alimentan das flores. As larvas desenvólvense en madeira podre ou no humus do chan.

Presencia de corpos cetónicos nos ouriños.

Xénero de peixes da familia dos cetorrínidos ao que pertence a quenlla peregrina.

Osa que presenta unha función redutora pseudocetónica; isto é, que existe nunha forma heterocíclica cun carbono primario semiacetálico, en equilibrio cunha forma cetónica acíclica.

ariedade de acidose que se presenta por mor da diabete mellitus, da inanición e das dietas abundantes en graxas e pobres en glícidos. Orixínase pola acumulación de corpos cetónicos e cursa cunha cetonemia e cunha cetonuria elevadas.

Xénero de baleas de ata 4 m de lonxitude e de barbas curtas. Apareceu a finais do Oligoceno e prosperou ata finais do Mioceno. Presentaba características semellantes á balea gris agás no tamaño. Os xacementos máis importantes están en Bélxica e Rusia.

ía metabólica que no organismo utiliza os superávit de acetil-CoA, chamada tamén vía do ácido acetoacético, pola que se forma ácido hidroxibutírico, acetona ou ácido acetoacético; estes elimínanse conxuntamente e constitúen os chamados corpos cetónicos.

Que é producido por corpos cetónicos.

Que produce corpos cetónicos.

Oxima que deriva dunha cetona. OBS: A grafía x representa o son [ks].

Xénero de algas verdes de talo filamentoso e non ramificado, de ata 6 cm de lonxitude e con 0,5 mm de diámetro. Forma grupos mestos fixados ao substrato mediante un pequeno disco. En Galicia está presente a especie C. aerea sobre pedras do litoral, mesturada con algas do xénero Enteromorpha.

Que ten chagas.