"Ea" (Contén)

PERSOEIRO

Médico. Destacou como anatomista, especialmente pola súa teoría totalmente contraria á de Harvey sobre a circulación do sangue. Publicou Schola anatomica (1607), Anatome corporis humani (1610) e Anatomica seu anthropographia (1626).

PERSOEIRO

Compositor. Profesor de composición no Conservatorio de París (1947-1966), a súa obra caracterízase pola innovación das súas pezas. Compuxo diversas sinfonías, concertos e música de cámara, e destaca a comedia musical Vénitienne (1936).

PERSOEIRO

Independentista e escritor filipino. Coñecido como José Rizal, en 1888 fundou en Hong Kong a Liga Filipina, de signo independentista. Publicou as novelas Noli me tangere (1887), onde denunciaba a tiranía colonial española, e El filibusterismo (1891). Foi fusilado despois de escribir o poema “Adiós a mi patria”.

PERSOEIRO

Fotógrafo e pintor británico. Creou a fotografía narrativa, xunto con Oscar G. Rejlander, na que ofrecía especial atención ás poses, aos vestidos e aos decorados. Dedicouse aos retratos (1857) e deulle ás súas fotografías un carácter poético, para o que empregou a composición de negativos e as montaxes. Pioneiro do pictorialismo (1880), fundou The Linked Ring (1892) para defender esa estética, tras abandonar a Sociedade Fotográfica (1862-1891). Publicou Pitorial Effect in Photograpy (1869), Picture making by Photography (1884) e Art of Photographic (1890).

PRAIAS

Praia do litoral atlántico que nas Illas Cíes une a illa de Faro coa do Norte.

GALICIA

Escritor e xornalista. Colaborou en El Anunciador, O Galiciano e La Unión Republicana, e dirixiu O Novo Galiciano. Dos seus escritos destaca “Fillos de Galicia que n-a autualidade cultivan n-o libro ou n-a prensa o dialeuto gallego, lixeira idea d’as suas obras”, publicado en Gaita Gallega (1887).

PERSOEIRO

Político. Emigrou a Puerto Rico arredor de 1861 e posteriormente estableceuse en México, onde ingresou no exército do Emperador Maximiliano. Instalouse en Cuba, onde foi presidente da Liga de Comerciantes Importadores de Cuba. Deputado por La Habana, foi secretario da xunta do Partido Reformista, pertenceu á Comisión Arancelaria e en 1897 foi ministro de Agricultura, Industria e Comercio de Cuba.

PERSOEIRO

Trobador portugués, fillo de João Pires de Vasconcelos e de Maria Soares Coelha, sobriño do trobador Johan Soarez Coelho e irmán do bispo de Lisboa, Estevão Anes. Casou con Mécia Rodrigues de Penela e tivo como fillos a Mem Rodrigues de Vasconcelos, meiriño maior do reino, e Nuno Rodrigues, mordomo de Afonso Sanchez. Aparece mencionado nas Inquirições de 1258 e 1288. Da súa produción constátanse dúas cantigas de amor e unha de amigo no Cancioneiro da Biblioteca Nacional e tres composicións de amigo no Cancioneiro da Vaticana. Estas últimas presentan certa homoxeneidade, especialmente no aspecto temático, pois tratan unha confidencia lírico-dramática arredor dos termos ‘pedir ben/fazer ben’. En “Preguntei ua don[a] en como vos direi” prodúcese un diálogo entre o trobador e a senhor, enclaustrada nun convento, onde ela sente moito pesar e di que non vai renunciar ao amor humano. Trátase dun tema pouco común na lírica galego-portuguesa, pero si habitual...

PERSOEIRO

Trobador e cabaleiro portugués, fillo de João Soares e Teresa Gonçalves Bezerra. Activo no terceiro cuarto do s XIII, está considerado descendente da liña de Egas Moniz de Ribadouro. Nas Inguirições de 1258 destácase o seu carácter violento e, segundo un documento de 1269, mantivo certa relación con Pero Anes Gago, polo que puido frecuentar a corte de Afonso III. Da súa produción consérvase unha cantiga de amigo, localizada no Cancioneiro da Biblioteca Nacional e no Cancioneiro da Vaticana, titulada “Ai amiga, tenh’eu por de bon sen”, onde a amiga eloxia o autor polo seu respecto cara aos códigos do amor cortés e o segredo amoroso.

PERSOEIRO

Trobador portugués, fillo de Mor Perez de Pereira e Johan Perez Redondo, ricohome de D. Sancho II, e neto de Pero Soarez o Escaldado, da familia dos Velho. A súa familia aparece frecuentemente no Livro de Linhagens do Conde D. Pedro. Casou con Mor Fernandez de Curutelo e instalouse en Santarem (1290), cidade da que foi benefactor, e tivo como fillo ao trobador Fernan Rodriguez Redondo. Localizado en abundante documentación, en 1232 é testemuño dunha venda de seu pai ao mosteiro de S. Vicente de Lisboa; e en 1286 aparece como un dos trobadores que acompañaron a D. Sancho II no seu exilio; posteriormente converteuse en home de confianza de D. Denis. Ben el mesmo, ben o seu fillo, aparecen mencionados tamén en documentos da corte de Afonso X o Sabio. Atribúenselle cinco cantigas de amor no Cancioneiro da Ajuda. Tamén resulta problemática a atribución do sirventés “Suer Fernándiz, si veja plazer”, pois dubídase na súa autoría entre pai e fillo.

PERSOEIRO

Poeta ucraíno. A súa obra poética é lírica e carece de connotacións ideolóxicas. Destacan os contos Mĕ-qài ṣ lĕ-qài ṣ (De verán en verán, 1964), Wě-lo ba yom a ḥ er (E o novo día non chegou, 1969), ‘Ir še-zĕmanah qàis (Unha cidade que ten tempo de verán, 1976) e Ṭ o ḥ en avanim (Muiñeiro de pedras, 1981).

PERSOEIRO

Político francés. Inspector de manufacturas en Lyon, organizou un club xacobino. Máis tarde fíxose xirondino e foi ministro do Interior (1792). Despois do triunfo xacobino fuxiu a Normandie, onde se suicidou ao ser informado da execución da súa muller.

PERSOEIRO

Mineraloxista e cristalógrafo francés. Enunciou a lei da constancia dos ángulos, que xa fora descuberta anteriormente por Stenon e outros. Publicou Essai de cristallograhie (1772) e diversas obras de mineraloxía.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Lugo baixo a advocación de san Pedro.