"Aso" (Contén)

PERSOEIRO

Princesa de Asturias. Licenciouse en Ciencias da Información pola Universidad Complutense de Madrid. Traballou en México no xornal Siglo 21 e en ABC, na axencia EFE, en Bloomberg TV, CNN+ e Televisión Española. Casou con Filipe de Borbón e Grecia, príncipe de Asturias, en 2004. Recibiu o Premio Larra da Asociación de la Prensa de Madrid (2001).

PERSOEIRO

Poeta latino. Viaxou a Grecia para perfeccionar a súa formación xurídica. Axiña frecuentou a compañía de Horacio, Tibulio e Propercio, cos que se converteu nun poeta de moda, e frecuentou a corte de Augusto. No ano 8 foi relegado por orde do emperador a Tomi, no Mar Negro, onde se mantivo durante anos en contacto con Roma e implorou a amnistía. A súa obra preséntao como un home cultivado, enxeñoso, refinado pero gracioso, a miúdo superficial, apaixonado polos costumes do seu tempo, familiarizado coa mitoloxía clásica e a contística alexandrina, hábil para a retórica e dotado dunha gran facilidade versificadora. Na súa xuventude (do 15 a C ao ano 2) escribiu unha traxedia, Medea, que se perdeu, os Amores, as Heroidas, un grupo de quince cartas fiticias de namoradas míticas e seis máis dos amantes, a Ars amatoria, manual de sedución, ao que o poeta engadiu como complemento unhas Medicamena facieci feminae e uns Remedia amoris. Á madurez...

1. Artista cómico, maquillado dun xeito esaxerado e vestido estrafalariamente, que nos circos representa pantomimas, fai acrobacias ou interpreta música para divertir o público. Pódense dividir en dous tipos: o clown, que interpreta o papel de listo, e o augusto, que fai de tonto.

2. Que ou quen ten un comportamento pouco serio.

1. Utensilio semellante a un paraugas que serve para protexerse do sol.

2. Accesorio móbil e orientable que vai colocado na parte superior do parabrisas e no interior do vehículo para evitar o cegamento do condutor cos raios directos do sol.

3. Dispositivo adaptable á parte dianteira do obxectivo dunha cámara fotográfica ou cinematográfica para impedir que entren nel raios luminosos non provenientes do obxecto.

1. Conxunto de poetas dun pobo ou dun tempo determinado.

2. Escolma de poesías de varios autores e épocas.

MACIZO

Macizo montañoso de Grecia Central, situado ao N do golfo de Corinto e nos límites dos nomoí de Fócida, Élide e Ftiótide. Está constituído por unha gran masa calcaria con cumios superiores a 2.400 m. Na antigüidade a montaña estivo consagrada a Apolo e Dióniso, e, como sede das Musas, converteuse en símbolo da poesía.

1. Aplícase á froita secada polo sol ou por outro procedemento.

2. 1. Acción de pasar dun lugar a outro.

   2. Acción de pasar ou transitar as aves dunha rexión a outra nas súas migracións.

   3. Acción de deixar algo atrás.

3. Movemento que fai unha persoa cando camiña, levantando e adiantando un pé ata volver pousalo no chan.

4. Espazo que comprende cada un dos movementos que se realizan ao camiñar e que abrangue a distancia entre os dous pés, cando estes están pousados.

5. Maneira ou velocidade de andar.

6. 1. Cada unha das maneiras de marchar a tropa.

   2. ...

1. 1. Acción de pasar dun lugar a outro.

   2. Acción de pasar ou transitar as aves dunha rexión a outra nas súas migracións.

   3. Acción de deixar algo atrás.

2. Movemento que fai unha persoa cando camiña, levantando e adiantando un pé ata volver pousalo no chan.

3. Espazo que comprende cada un dos movementos que se realizan ao camiñar e que abrangue a distancia entre os dous pés, cando estes están pousados.

4. Maneira ou velocidade de andar.

5. 1. Cada unha das maneiras de marchar a tropa.

   2. marcar o paso

      Realizar o movemento de paso pero sen avanzar nin retroceder.

   3. ...

PERSOEIRO

Dramaturgo e xornalista. Influído nas súas primeiras obras por Jardiel Poncela, como en Los pobrecitos (1957), de carácter neorrealista, co tempo variou a súa temática cara a un teatro máis amable e de entretemento. Desta segunda época destacan Cena de matrimonios (1960), Aurelia y sus hombres (1961, Premio Nacional de Teatro), Si quiero (1964) e La zorra y el escorpión (1977).

MUNICIPIOS

Municipio da provincia de Santa Cruz de Tenerife, Canarias, situado no centro da illa de La Palma (6.764 h [2001]). O termo municipal comprende o Parque Nacional de Caldera de Taburiente. A agricultura é a actividade económica básica, en que predominan os cultivos de tomates, tabaco, froitas, hortalizas e viña. Tamén destaca a gandaría e as industrias derivadas.

PERSOEIRO

Escritor e debuxante. Residente en Londres (1970-1985), traballou como redactor e locutor da BBC. Comezou a súa produción literaria co volume poético Sonetos del amor y de lo diario (1958), ao que seguiron as novelas José Trigo (1966), Palinuro de México (1975, Premio Nacional de Novela mexicana), Noticias del Imperio (1987) e Linda 67: Historia de un crimen (1995). Tamén realizou os contos infantís De la “A” a la “Z” por un poeta (1988) e Paleta de diez colores (1992). Como debuxante e pintor, presentou as súas obras en Londres, Madrid, París e en varias cidades de EE UU. Recibiu o Premio Internacional de Novela Rómulo Gallegos (1982) e o Premio Nacional de Letras y Artes (1991).