"Far" (Contén)

PERSOEIRO

Duque de Parma e Piacenza (1586-1592). Coñecido como O Gran Capitán, estivo ao servizo da Coroa de Castela. Combateu na Batalla de Lepanto (1571) e foi lugartenente xeral de Catalunya (1576-1577). En 1577 dirixiu os tercios italianos que, trala Batalla de Gembloux (1578), recuperaron as provincias católicas do S dos Países Baixos. Antes de morrer, Xoán de Austria nomeouno capitán do exército e gobernador dos Países Baixos (1578-1582), cargo que lle confirmou Filipe II. Tentou reunir as provincias valonas e en 1579 ocupou Maastricht e asinou a Unión de Arras (1579), na que se deu validez ao Edito Perpetuo e se decidiu a saída dos tercios casteláns de Flandres. O enfrontamento coas provincias do N, a Unión de Utrecht, produciuse trala proclamación do duque de Anjou como gobernador de Flandres (1581) e obrigouno a abandonar o sitio de Cambrai (1581) e asediar Anveres, que non capitulou ata 1585. En 1590, Filipe II enviouno a Francia para prestar axuda á Liga Católica no asedio de...

1. Torre cunha lanterna na parte máis alta, situada nalgún punto ostensible da costa ou dun arrecife, que serve para facilitar a navegación costeira. Cada faro ten unhas características distintivas; así, de noite conta coas características da luz (cor, período) e de día coas características da construción (forma, material, cor do edificio, etc). Atendendo ao aparello lumínico distínguense: faros catadióptricos, se a propagación da luz se fai por reflexión mediante espellos, e faros dióptricos, se a propagación se fai por refracción mediante lentes de Fresnel.

2. 1. Dispositivo empregado nos vehículos para a iluminación, en condicións de ausencia ou escasez de luz do terreo polo que avanza, e para sinalar a súa posición.

   2. faro antinéboa

      Faro que produce unha luz cunha maior capacidade para penetrar na néboa.

   3. faro de situación

      Faro de distintas cores e frecuencias que se acende de noite nas costas para evitar as abordaxes das embarcacións.

3. Guía intelectual ou moral.

MONTES

Monte da serra do Faro que serve de límite ás parroquias, e concellos, de Santa Baia de Camba (Rodeiro) e Requeixo (Chantada). O seu cumio acada os 1.181 m de altitude.

MONTES

Monte da parroquia de Faro, no concello de Viveiro. O seu cumio acada os 194 m de altitude.

PARROQUIA

Parroquia do concello de Viveiro baixo a advocación de san Xiao.

CAPITAIS

Capital do distrito homónimo, no Algarve, Portugal, ao NO do Cabo Santa María (32.000 h [1991]). Na segunda metade do s XX a poboación experimentou un rápido crecemento debido ao desenvolvemento do turismo e ás melloras no seu porto. As actividades turísticas fixeron que os empregados no sector terciario cheguen ata o 83% da poboación ocupada. Coñecida en tempo dos romanos co nome de Ossonoba, foi ocupada polos árabes no s VIII. Reconquistada en 1249, recibiu o foro en 1266 e a categoría de cidade en 1540. Do seu patrimonio cultural destacan os restos das murallas e o foro romano, a catedral (s XIII) e a igrexa de Nossa Se-nhora do Carmo.

DISTRITOS

Distrito do S de Portugal (4.986 km2; 348.650 h [1998]). A capital é Faro. As principais actividades económicas están relacionadas co turismo e dan emprego ao 70% da poboación activa, mentres que as actividades agropecuarias só ocupan o 12% da poboación.

PUBLICACIÓNS

Publicación de periodicidade semanal aparecida en Viveiro o 27 de xullo de 1935. Exerceu como voceiro do Partido Republicano Independiente.