"CIO" (Contén)

Técnica que permite executar simultaneamente dous ou máis programas grazas á acción do sistema operativo, que intercala a execución dos programas, por medio das técnicas do proceso de prioridade, co obxectivo de maximizar o volume de traballo realizado por intervalo de tempo e, en xeral, de facer un uso óptimo do sistema. A multiprogramación fai posible a concorrencia de programas que funcionan en tempo real e outros que funcionan en tempo diferido; os primeiros forman o primeiro plano en relación cos segundos, que constitúen o fondo.

Prover de munición.

Fortalecemento ou desenvolvemento dos músculos.

Museo arqueolóxico de titularidade estatal fundado en 1867, situado en Madrid. A súa finalidade é a conservación, investigación e difusión dos seus fondos, así como o apoio documental e divulgativo dos novos proxectos arqueolóxicos e científicos. As súas coleccións abarcan desde a prehistoria ata o s XIX, pero destacan os vestixios pertencentes á prehistoria, protohistoria, Antigo Exipto, Próximo Oriente, Grecia, Roma, Idade Media e Moderna, así como o gabinete numismático. Realiza tamén exposicións temporais e conta cunha biblioteca especializada en publicacións científicas de arte, historia, arqueoloxía e museoloxía, cun arquivo e cun servizo fotográfico. Foi declarado Ben de Interese Cultural en 1962.

Museo da catedral de Santiago de Compostela, fundado en 1943. Creado para mostrar os achados atopados na basílica, está situado no claustro, na Sala Capitular, na Biblioteca, na sala do Tesouro e na cripta baixo o pórtico da Gloria. Entre os seus fondos conta con mostras arqueolóxicas, pintura, escultura, ourivaría, tapices, alfombras, roupa litúrxica, cerámica e mobiliario. Entre outras pezas destacan o coro pétreo do mestre Mateo, o Santiago peregrino de Xosé Gambino e os botafumeiros do s XIX. Na Biblioteca consérvanse o Codex Calixtinus ou Liber Sancti Iacobi, os tombos, a Historia Compostelana e documentos de grande importancia para a historia de Galicia.

Museo da catedral de Tui, instalado na antiga capela de Santa Catarina, no claustro e na Sala Capitular e fundado en 1976. Considerado o segundo no seu xénero en Galicia, despois do de Santiago de Compostela, acolle obxectos litúrxicos, pezas de ourivaría e arqueoloxía, códices e pergamiños, lápidas e escultura de distintas épocas. Entre as pezas conservadas destaca o Pontifical de Tui, do s XIV, a Virxe co Neno (s XIV), Nosa Señora a Preñada (s XVIII) e o Barco de san Telmo (s XVIII).

Museo da catedral de Mondoñedo inaugurado en 1969. Está situado entre a catedral e o palacio episcopal. Os seus fondos constan, tanto de obxectos relacionados coa liturxia, como de restos arqueolóxicos, ourivaría, tapices, mosaicos, retablos, pinturas ou esculturas, cunha cronoloxía que abrangue ata o s XX. Na planta alta conta coa reconstrución das estancias episcopais, cunha capela do s XI e un despacho dun bispo do s XVI; e na superior co dormitorio do bispo Luján do s XVI. Pertence ao Consello Galego de Museos.

Museo situado en Santiago de Compostela. Creado en 1951, foi aberto ao público definitivamente en 1996, coa montaxe e a exposición permanentes. Dependente da Xunta de Galicia e membro do Consello Galego de Museos, atópase na coñecida como Casa Gótica. Os seus obxectivos centráronse no estudo e ilustración da orixe do culto ao Apóstolo Santiago e do fenómeno das peregrinacións, así como en poñer de manifesto a súa relevancia relixiosa e cultural. Deste xeito, estuda as orixes da peregrinación e do culto xacobeo, a cidade e a catedral, os camiños e os ritos, a imaxe do Apóstolo na historia, os gremios e as tradicións artesanais compostelás, os gravados composteláns e os instrumentos do Pórtico da Gloria.

Museo da catedral de Lugo, fundado en 1918 e situado en varias dependencias do edificio catedralicio, como a tribuna, a sala capitular e unha dependencia do seminario. A súa colección componse de obxectos e roupas vinculadas á liturxia, restos prehistóricos, romanos, paleocristiáns, inscricións visigodas, arqueoloxía románica e gótica, imaxinaría, pintura academicista dos ss XVIII-XIX, cerámica de Sargadelos e numismática. Entre as súas pezas destaca o Crismón de Quiroga.

Museo fundado en 1954 e situado no claustro gótico da catedral de Ourense. Contén pezas de ourivaría e obxectos vinculados coa liturxia. Dos seus fondos destacan o Tesouro de San Rosendo (ss X-XIII), que procede do mosteiro de San Salvador de Celanova e está composto por oito pezas de xadrez de cristal de rocha de estilo fatimita (s X), a cruz procesional gótica coa que o conde de Benavente agasallou a catedral e o Misal Auriense, feito en Monterrei en 1494.

[MNCARS] Museo e centro de exposicións situado no antigo hospital de San Carlos de Madrid. É un organismo autónomo dependente do Ministerio de Educación, Cultura e Deporte. Naceu co propósito de converterse nun gran museo de arte do s XX. Conta cunha colección estable formada polas obras que recibiu do Museo Español de Arte Contemporáneo, representativas da arte española da primeira metade do s XX. A elas sumouse o Guernica, os estudos de Picasso e os legados de Dalí e Miró. Ademais da colección permanente, organiza exposicións temporais e outras actividades. Como espazos complementarios, conta co Palacio de Cristal e o Palacio de Velázquez, no Parque del Retiro. Foi declarado Ben de Interese Cultural en 1977.