"An" (Contén)

Relativo ou pertencente ao antisemitismo.

Animadversión aos xudeus como grupo étnico. A historia do antisemitismo é complexa e está chea de paradoxos. As primeiras manifestacións antisemitas partían do principio relixioso do antixudaísmo, que atribuía aos xudeus a culpabilidade criminal da morte de Cristo; esta actitude correspondíase cun momento do discurso racista en que o xudeu era considerado como deicida e infiel. A segunda manifestación antisemita resulta de engadir consideracións económicas ao antisemitismo relixioso, momento no que xurdiu a imaxe do xudeu usureiro e rico, do capital negro internacional xudeu, etc, que alimentou o antisemitismo moderno. O termo apareceu por primeira vez en 1880 en publicacións alemanas para designar un movemento diferente de anteriores persecucións contra os xudeus e tiña como base o factor racial e non o relixioso. A finais do s XVIII, A. von Schlözer e J. G. Eichhorn foron os primeiros en falar de nacións semíticas. Fronte a estas, F. Bopp falou a principios do s XIX de linguas...

Que se opón ao señorial. Fai alusión aos movementos sociais contrarios aos privilexios señoriais.

Movemento social contrario aos privilexios e abusos dos señores. O réxime señorial, instalado en Europa a partir do Baixo Imperio Romano e especialmente durante a Idade Media, é un dos eixes fundamentais dos conflitos sociais que sacudiron o período baixomedieval. Varios factores combináronse para provocar a crise dos señoríos feudais: o fortalecemento das monarquías centralizadoras, co conseguinte debilitamento das responsabilidades políticas dos señores, o auxe das cidades, as novas actividades mercantís, unido todo iso a un momento de crise xeneralizada a nivel político (Guerra dos Cen Anos), espiritual (Cisma de Occidente) e socioeconómica (peste, fames, desequilibrio entre poboación e recursos). Isto trouxo como consecuencia un aumento da presión señorial que provocou a resposta xeneralizada dos sectores máis oprimidos da poboación, tanto rurais como urbanos. As revoltas antiseñoriais sucedéronse por toda Europa. En Flandres, as revoltas provocaron, entre 1301 e 1302, un sanguento...

Práctica terapéutica que ten por obxecto combater e previr as infeccións, especialmente aquelas producidas como consecuencia de feridas, por destrución ou inhibición dos microorganismos que as producen. Pódese practicar a antisepsia mediante diversos tipos de axentes: desinfectantes, antisépticos, radiacións de onda curta, calor, etc.

Actitude de oposición á existencia do Estado de Israel.

Que é contrario á orde social.

Punto do ceo oposto ao Sol verbo do observador. É o centro dalgúns arcos luminosos que se producen ao ser iluminadas as pingas de auga en suspensión na atmosfera polos raios solares ( arco da vella).

Soro que contén anticorpos específicos, obtidos do sangue dun animal que recibiu repetidas doses dun determinado antíxeno. Os antisoros empréganse para poñer de manifesto e valorar cuantitativamente estes mesmos antíxenos.

Pé grecolatino de catro sílabas: dúas longas entre dúas breves, é dicir, composto por un iámbico e un troqueo.