"Fer" (Contén)

Dexeneración difusa do sistema nervioso central que aparece na idade adulta. É unha amiloidose cerebral de curso fatal causada por unhas proteínas con capacidade infectiva ou prións que se unen formando fibras e placas. Existen tres formas: unha esporádica, unha hereditaria e unha adquirida, na que o contaxio só pode ter lugar por contacto directo ou indirecto con materiais contaminados, como o tecido cerebral e a medula espiñal. Caracterízase pola presenza de buratos nos cerebros infectados que, observados ao microscopio, teñen aspecto de esponxas. Os síntomas nas primeiras etapas da doenza son a falta de memoria, os cambios de comportamento, a ataxia e as perturbacións visuais; posteriormente aparecen mioclonias, cegueira, debilidade das extremidades e coma. A única forma posible de diagnóstico é mediante unha biopsia ou unha autopsia cerebral. Pertence a un grupo de enfermidades coñecidas como encefalopatías esponxiformes transmisibles (EET), entre as que se contan tamén a encefalopatía...

Doenza hereditaria caracterizada pola ausencia ou a carencia de actividade do enzima UDP-glucuroniltransferasa, necesario para a conxunción hepática da bilirrubina co glucuronato.

Capa da Terra formada por todos os puntos que están permanentemente cubertos de xeo. Comprende os glaciares e os dous casquetes polares. A súa extensión variou durante os diferentes períodos xeolóxicos. As variacións que experimenta en superficie e espesura inflúen no nivel dos océanos e dos mares.

Que contén cristais.

enterite rexional.

Que contén cromo.

Capa da atmosfera dunha estrela, entre a capa inversora e a coroa. En concreto, a cromosfera solar pódese observar durante as eclipses solares. Ten unha cor vermella máis ou menos viva e un grosor duns 5.000 km. No seu interior orixínanse xeralmente as protuberancias.

Persoa que leva a cruz nas cerimonias relixiosas.

Milladoiro do Foncebadón (municipio de Santa Coloma de Somoza, na provincia de León, Castela e León) que sinala a entrada na comarca do Bierzo polo Camiño Francés de peregrinación a Santiago. Situado a 240 km de Santiago de Compostela, os seus 1.504 m de altitude constitúen o teito da ruta francíxena na Península Ibérica. A cruz de ferro situada sobre un mastro de varios metros de altura chantouse para que os peregrinos puidesen ter unha referencia da ruta nos días nos que o camiño estaba cuberto pola neve. Ao pé da cruz os peregrinos foron deixando pedras que simbolizaban a súa carga penitencial, que abandonaban ao chegar ao punto máis alto da peregrinación e, á vez, á porta do “Reino do Señor Santiago”, en referencia ao Reino de Galicia.

Orde civil e militar instituída en 1813 polo Rei Federico Guillerme III de Prusia para recompensar os méritos militares na guerra contra Francia. En 1814 premiou o mérito civil. A condecoración é unha cruz teutónica grega cunha coroa real, a letra W, inicial de Wilhem (Guillerme) no centro, e a cifra 1870 na parte inferior do brazo inferior. Hitler cambiouna pola cruz gamada e a partir de 1956 foi substituída por unha folla de carballo.

Boletín editado polo Ateneo de Ferrol a partir de marzo de 1980 e dirixido por Xosé A. Ponte Far. Inclúe numerosos artigos sobre autores galegos e información sobre publicacións, ciencias e humanidades, teatro, cine, música e artes plásticas. Contou coas colaboracións de Francisco Fernández del Riego, Xosé Neira Vilas, Manuel Lueiro, Ánxel Fole, García-Sabell, Paz Andrade, Ramón Piñeiro, Carballo Calero, Isaac Díaz Pardo, Avelino Pousa Antelo, Xavier Costa Clavell e Manuel Colmeiro, entre outros. A partir do outono de 1981 converteuse nunha publicación monográfica editada anualmente. No seu primeiro número reimprimiuse o libro de poesía Fardel de eisilado, de Luís Seoane, e o boletín de 1983 dedicouse á obra de Lorenzo Varela, Luís Seoane e Rafael Dieste. Os seguintes números ofreceron información sobre a historia do Ateneo, a arte e a xeografía urbana da cidade e a figura de Concepción Arenal, entre outros temas.

Que ten cunchas.

Que contén cobre.