"Lor" (Contén)

1. 1. Conxunto de especies vexetais que medra nunha rexión ou nun territorio.

   2. Estudio da flora dunha rexión ou dun territorio.

   3. Obra que trata das especies vexetais dunha rexión ou dun territorio.

2. 1. Conxunto de microorganismos dun órgano ou dun medio.

   2. flora gastrointestinal

      Conxunto das bacterias do tracto gastrointestinal dos vertebrados que fermentan restos orgánicos non dixeridos, que despois formarán parte dos excrementos. A flora gastrointestinal varía nas distintas especies de animais e tamén en función da súa dieta, pero un dos integrantes máis característicos é a especie Escherichia coli.

PERSOEIRO

Mártir, filla de pai musulmán e nai cristiá. Foi delatada ao cadí polo seu propio irmán, musulmán. Golpeárona brutalmente na cabeza e, tempo despois, presentouse ao tribunal cunha compañeira, e foron as dúas decapitadas (851). Na iconografía viste túnica e palio, como as doncelas romanas, e leva como atributos persoais, un alfanxe dos mouros e ás veces unha ave de rapina. A súa festividade celébrase o 24 de novembro.

1. Relativo ou pertencente á flor ou ás flores.

2. Festas e xogos que celebraban os romanos en honor de Flora, deusa da vexetación e da primavera. No s XIX reapareceron en Provenza, limitadas a certames literarios en lingua provenzal, e estendéronse a outros lugares como Catalunya e Galicia.

CIDADES

Cidade do departamento do Mosela, en Lorena, Francia (11.304 h [1990]). É un núcleo de industrias de cemento, destilerías, química e metalúrxica.

1. Aplícase á peza ou figura que ten as extremidades acabadas nunha flor de lis.

2. Aplícase ao campo ou á peza sementados de flores de lis.

1. de florear.

2. Que ten debuxos de flores.

3. Aplícase ao estilo ou á lingua con moitas figuras retóricas.

1. Adornar unha cousa con flores pintadas, esculpidas ou bordadas.

2. Obter, por medio da peneira, a fariña primeira e máis sutil.

3. Adornar a linguaxe con figuras literarias.

4. Adornar unha melodía con notas suplementarias.

5. Facer vibrar a punta da espada ou doutra arma, especialmente en esgrima.

6. Botar flores unha planta.

7. Facer soar dúas ou tres cordas da guitarra con tres dedos de xeito continuo, repetindo unha figura musical.

1. Acción de florecer.

2. florescencia.

1. Que florece.

2. Que está en proceso dun próspero ou gran desenvolvemento.

1. Botar flores unha planta.

2. Prosperar ou acadar algo ou alguén un desenvolvemento notable.

3. 1. Xurdir algo ou alguén.

   2. ivir unha persoa e producir obras nunha época ou nun lugar determinado.

1. Persoa que se dedica a vender flores.

2. Recipiente que se usa para poñer flores.

3. Persoa ou cousa que só serve para adornar, ou sen utilidade.

CAPITAIS

Capital da Toscana e da provincia de Florencia, Italia, situada nunha ampla chaira aluvial ao pé dos derradeiros contrafortes da cadea subapenina, na beira dereita do Arno (413.069 h [1991]). Importante centro artístico, cultural e turístico, conserva en rúas e pazos un carácter renacentista sobre un fondo medieval. O seu desenvolvemento moderno iniciouse durante a época na que detentou a capitalidade do Reino de Italia (1865-1870), pero foi desde 1900 en diante cando tivo un grande incremento. Na actualidade é un gran centro comercial e de servicios, onde a artesanía ocupa aínda unha posición importante dentro da actividade económica, e un núcleo industrial destacado. Fundada polos romanos no 59 a C co nome de Florentia, non tivo grande importancia ata a Idade Media, cando pasou a formar parte do marquesado de Toscana. Trala morte da condesa Matilde de Canossa (1115), consolidou a súa autonomía e converteuse nunha república gobernada por cónsules que pertencían á aristocracia e eran sostidos...