"An" (Contén)

DINASTIAS

Dinastía imperial romana que gobernou entre o ano 96 e o 192 d C. Iniciouse coa subida ao poder de Nerva (96-98), quen puxo fin á época de terror do seu antecesor, Domiciano, pechando todos os procesos contra os seus adversarios. Isto permitiu o regreso dos exiliados, e a devolución dos bens que lles foran confiscados. O segundo Emperador da dinastía foi Traxano (98-117), quen logrou a máxima expansión territorial do Imperio coa conquista de Armenia e Dacia (105). De orixe hispalense, potenciou a infraestrutura imperial na Hispania. O seu sucesor, Adriano (117-138), tamén de orixe hispánica, renunciou á política expansionista e iniciou unha serie de obras defensivas, como as murallas que levantou en Escocia (122-127) para protexerse dos utos e dos escotos; iniciou, así mesmo, un intenso proceso de reorganización da administración imperial. Co galo Antonino Pío (138-161) o Imperio acadou un momento...

PERSOEIRO

Franciscano, predicador e teólogo. Foi ordenado sacerdote en Coimbra e en 1220, con motivo de pasar as reliquias dos primeiros franciscanos mártires do Marrocos, ingresou na orde de San Francisco trocando o seu nome de pía, Fernando, polo de António. Logo marchou como misioneiro ao norte de África para predicar entre os musulmáns, pero unha súbita enfermidade obrigouno a reembarcar. Cando regresaba, unha tempestade levouno ata as costas de Sicilia. Seguidamente, marchou a Asís, berce do fundador da súa orde. Alí, consagrouse á predicación e acadou renome cos seus sermóns, o que o levou a ensinar Teoloxía en distintas escolas da Occitania. Durante os anos 1223-1225 ensinou en Boloña (Santa Maria della Pugliola), e logo en Montpellier e Toulouse, entre outros lugares; destas ensinanzas naceu a Escola Teolóxica Franciscana. A teoloxía dos seus Sermones dominicales e os Sermones in solemnitatibus Sanctorum é marcadamente querigmática e presenta un carácter pastoral. No 1230...

ENTRADA LARGA

António de Lisboa
.

PERSOEIRO

Personaxe histórico que posiblemente gobernou a provincia romana da Gallaecia entre os anos 383 e 388. Nese momento produciuse, trala morte de Prisciliano, unha forte difusión do priscilianismo pola Galia e Hispania, de xeito particular na Gallaecia.

GALICIA

Actriz e autora dramática. Principiou a súa formación en varios grupos de teatro escolar da Coruña, para logo iniciar unha nova etapa na Escola Dramática Galega. Comezou a súa traxectoria profesional na Compañía Luís Seoane, para participar posteriormente en diversos espectáculos do Centro Dramático Galego, como Un soño de verán (1992) e Valle-Inclán 98 (1998), ou do Teatro do Noroeste, como As vodas de Fígaro (1994), Historias peregrinas (1995) ou Unha rosa é unha rosa (1997). Tamén cómpre salientar o seu traballo en Otelo (2000) e A morte e a doncela (2001). Publicou diversas pezas, entre as que cómpre salientar Historia do silencio (1985), Como cartas a un amante (1987), As aguas mudas (1989) e Era nova e sabía a malvaísco...

PERSOEIRO

Bibliógrafo e xurista castelán. No ano 1659, Filipe IV nomeouno axente do Reino en Roma, nas Dúas Sicilias e no Ducado de Milán; posteriormente foi apoderado da Santa Inquisición en España. En Roma reuniu unha biblioteca particular duns 30.000 volumes e rematou a súa magna obra, Bibliotheca Hispana Nova (1672) e Bibliotheca Hispana Vetus (1696), na que recolle datos sobre os escritores hispánicos dende Augusto ata o 1672.

PERSOEIRO

Realizador cinematográfico italiano. Formouse na universidade de Boloña e nos seus comezos traballou como asistente de cine. Nos seus filmes a peripecia argumental esvaécese en beneficio do tempo e a representación concreta substitúe a descrición. Destacan as películas: Cronaca di un amore (Crónica dun amor, 1950), L’avventura (A aventura, 1960), Blow Up (1966), Profession: reporter (Profesión: reporteiro, 1975), Il mistero di Oberwald (O misterio de Oberwald, 1980) e Identificazione di una donna (Identificación dunha muller, 1982). No 1995 recibiu un Oscar honorífico.