"ILi" (Contén)

Calidade de compresible.

1. Propiedade dunha substancia ou corpo pola que reduce o seu volume cando se somete a un aumento de presión. Mídese co coeficiente de compresibilidade.

2. coeficiente de compresibilidade [k]

   Cociente entre a diminución relativa do volume dunha substancia e o aumento de presión que a produciu: k=dV/VdP. Mídese en m 2 /N=Pa -1 . Pódese distinguir o coeficiente de compresibilidade isoterma, k<J>T</J>=(-1/V)(ðV/ðP)<J>T</J>, e o coeficiente de compresibilidade adiabática, k<J>S</J>=(-1/V)(ðV/ðP)<J>S</J>. O coeficiente de compresibilidade é o inverso do módulo de compresibilidade. OBS: Tamén se denomina compresibilidade.

3. factor de compresibilidade [Z]

   Factor adimensional relativo a un gas, dado pola expresión Z=PV/RT, onde P é a presión, V é o volume molar, R é a constante dos gases perfectos e T é a temperatura. Introducido na ecuación de estado dun gas, dá unha idea da desviación do comportamento deste respecto ao do gas ideal, polo que tamén se coñece como factor de desviación do gas.

4. módulo de compresibilidade [K]

   Coeficiente inverso do coeficiente de compresibilidade: K=1/k. Mídese en N/m 2 =Pa. Dá idea da presión que debe aplicarse sobre a unidade de superficie do corpo en cuestión para producir unha determinada diminución relativa do volume.

Concilio non convocado por unha autoridade lexítima.

Reunión de xente para planear algunha acción, normalmente ilícita ou secreta, en prexuízo de alguén.

Acción e efecto de conciliar ou conciliarse.

Actividade xurisdicional voluntaria e previa á incoación dun proceso que, co fin de obter a solución dun conflito, lles ofrece ás partes a posibilidade de chegaren a un acordo negociado. Se o acordo de conciliación non se produce, o acto limítase a fixar os termos reclamantes do proceso que se seguirá. Nalgúns procesos, os actos de conciliación son obrigatorios para as partes como requisito para acudir á vía xudicial.

Relativo ou pertencente ao concilio, emanado del ou de acordo coas súas decisións.

1. Poñer de acordo dúas ou máis persoas enfrontadas por algo.

2. Facer compatibles cousas que semellan contraditorias ou diferentes.

Facer que algunha persoa consiga algo, case sempre inmaterial.

1. Poñerse a ben dúas ou máis persoas que estaban enfrontadas por algo.

2. FRAS: Conciliar o sono. Empezar a durmir.

   Facerse compatibles cousas que semellan contraditorias ou diferentes.

1. Poñer de acordo dúas ou máis persoas enfrontadas por algo.

2. Facer compatibles cousas que semellan contraditorias ou diferentes.

Facer que algunha persoa consiga algo, case sempre inmaterial.

1. Poñerse a ben dúas ou máis persoas que estaban enfrontadas por algo.

2. Facerse compatibles cousas que semellan contraditorias ou diferentes.

1. Reunión de bispos da Igrexa católica, lexitimamente constituída para decidir ou lexislar sobre problemas eclesiásticos xerais. Os concilios, segundo o seu ámbito e importancia, poden ser universais (ou ecuménicos) e particulares (ou sínodos), que se dividen en plenarios e provinciais. Durante a segunda metade do s II, a Igrexa resolveu cuestións debatidas, como a unificación da data da Pascua ou a determinación dunha regra elemental da fe, dos libros do canon bíblico e do carácter de sucesores dos apóstolos propio dos bispos, e foi tomando conciencia da necesidade de reunir todas as igrexas para resolver problemas comúns. Durante o s III e a comezos do IV, o concilio era algo habitual na vida da Igrexa, sobre todo en momentos de crise; así, algúns problemas, como a validez do bautismo administrado polos herexes ou da penitencia dos lapsi, discutíronse en concilios (África e Asia Menor, cara ao 220; Cartago, en maio do 251, seguido...

2. concilios medievais

   Asembleas mixtas de señores eclesiásticos e nobres, convocadas polos monarcas, nas que se trataban materias eclesiásticas e seculares. Neles formulábanse ocasionalmente principios políticos xerais, como a obriga de acatamento polos súbditos das ordes do príncipe. O estamento eclesiástico ocupábase da promulgación dos decretos e do castigo das infraccións con penas espirituais. Como consecuencia do movemento de fortalecemento e centralización que acometeu o papado dende finais do s XI, os concilios limitáronse a cuestións eclesiásticas. Constituían prolongacións dos concilios de Toledo da época visigoda.

Reunión de xente para tratar un tema determinado.

Colección dos decretos dun concilio.