"To" (Contén)

1. Que carece de mandíbulas.

2. Nome que designa as especies de homínidos que carecen de mandíbulas prominentes, polo que presentan unha faciana caracterizada pola verticalidade.

3. ertebrado que pertence á superclase dos agnatos.

4. Superclase de vertebrados acuáticos dos filocordados que non presentan mandíbulas. De aspecto semellante aos peixes presentan un esqueleto cartilaxinoso e unha boca zugadora con dentes duros. A este grupo pertencen os vertebrados fósiles máis antigos, procedentes dos estratos Silúrico e Devónico. Forman parte desta superclase os ostracodermos fósiles e os ciclóstomos, como a lamprea.

1. Termo obsoleto, proposto por B. D. Irving (1887), equivalente ao Precámbrico.

2. Termo obsoleto equivalente ao Proterozoico.

PERSOEIRO

Arcebispo visigodo de Lión (816). Probablemente orixinario de Catalunya. Implicado na política de Luís o Piadoso, foi deposto polo Emperador (835-838). A súa festa celébrase o 6 de xuño.

PERSOEIRO

Escultor grego, discípulo de Fidias. A súa obra máis famosa é a de Némese de Ramnunte (420) colosal estatua de mármore da que se atoparon a cabeza e a base, na que se representa nun friso a Helena conducida por Leda, a súa nai adoptiva, a carón de Némese, a súa verdadeira nai. En bronce esculpiu unha Atenea e un Zeus-Hades para o santuario beocio de Coronea. A súa obra ten sido a miúdo confundida coa de Fidias.

PERSOEIRO

Bispo de Canterbury. Foi predicar o evanxeo a Inglaterra como misioneiro no 597 dende o mosteiro romano de Santo Andrés por orde do Papa Gregorio Magno. Apoiado polo Rei Etelberto de Kent, a quen xa convertera, predicou a moita xente e fundou abundantes igrexas, a maior parte delas no Reino de Kent. Encontrou hostilidade no clero céltico de Gales, moi aferrado ás tradicións propias. No 601 foi consagrado Bispo de Canterbury. A súa festa celébrase o 27 de maio.

PERSOEIRO

Considerado como o máis importante pai da Igrexa latina. De nai cristiá (santa Mónica) e pai pagán, de pequeno non foi bautizado e menosprezaba o Cristianismo ata que, pola lectura do Hortensius de Cicerón, iniciou a busca da verdade que o levou á conversión ao Cristianismo (386), despois dalgúns anos de adhesión ao maniqueísmo e ao escepticismo. Aprendeu dos neoplatónicos a tese da prioridade do espiritual-intelixible, sobre o material-sensible; o contacto que tivo en Milán con santo Ambrosio, Bispo daquela cidade, levouno a admitir o Deus cristián, espiritual e creador do mundo, sendo bautizado polo propio Ambrosio no 387. En Tagaste organizou unha comunidade monástica (388). Ordenado sacerdote no 391, catro anos despois foi consagrado Bispo de Hipona. A súa obra escrita reflicte a problemática filosófica e teolóxica que máis o preocupaba: a crítica dos escépticos e do dualismo maniqueo nas primeiras obras, todas elas escritas entre o 386 e o 391; a polémica cos donatistas e...

1. Oitavo mes do ano no calendario gregoriano. Orixinariamente era o sexto mes do ano (sextilis). Para honrar ao Emperador Octavio Augusto, déuselle o nome do seu título.

2. Época do ano na que se leva a cabo a colleita dos cereais. Coñecido popularmente como o mes da seitura ou mes de santa María.

PERSOEIRO

Actor, actor de dobraxe e presentador de televisión. Comeza a súa andaina teatral co grupo Máscara 17 para logo integrarse en Artello, participando nos diversos espectáculos presentados pola compañía viguesa. Traballou co Centro Dramático Galego en espectáculos como Woyzeck (1984), Os vellos non deben de namorarse (1985), Hamlet (1991), Valle-Inclán 98 (1998) ou O florido pénsil (2011). Como presentador, traballou na Televisión de Galicia e en Televigo.
Actualmente é  coñecido polo seu traballo en publicidade, cine e televisión. Destaca o seu papel protagonista no anuncio publicitario de Ratribrom. Entre os seus traballos en televisión destacan Pratos combinados, Terra de Miranda, Serramoura ou Fariña (2018). Do seu traballo no cine destaca  Heroína (2005), A...

GALICIA

Escultor de estilo neoclásico. Atribúenselle tallas para o retablo do trascoro da Catedral de Mondoñedo na primeira década do s XIX. Entre as súas obras cómpre destacar a construción do retablo maior de San Xián de Pereiriña (Cee), entre 1837-1841. Tamén realizou as trazas do altar maior de San Martiño de Noia e o de San Francisco e San Xosé do convento noiés.