"AND" (Contén)

PERSOEIRO

Rei arsácida de Armenia (95-94). Xenro e aliado de Mitridates VI de Ponto, conquistou Capadocia, Mesopotamia, Migdonia e Osroena, e fixo tributarios os reis de Albania, de Atropatene, de Siria e de Cilicia. Non puidendo resistir a Licinio Luculo, refuxiouse na corte de Mitridates VI. Foi vencido por Cneo Pompeo Magno en Artaxata. A paz e o trono de Armenia fóronlle devoltos a cambio da renuncia a Siria e Asia Menor.

PERSOEIRO

Político ucraíno. Primeiro vicepresidente do consello de ministros da URSS (1976-80) e membro do Politburó (1979-85), en 1980 sucedeu a A. N. Kosygin como xefe do goberno e colaborador de Brežnev. En 1985, unha vez instalado no poder M. Gorbačov, dimitiu por razóns de saúde.

PERSOEIRO

Escritor. Cantor romántico da revolución, as súas baladas Orda (1920-1921) e Braga (Néctar, 1921-1922) tiveron unha gran popularidade. A novela Vojna (A guerra, 1931) representa unha aposta máis decidida polo realismo socialista. Combinou a poesía coa prosa e foi un autor moi premiado, con obras como Kirov s nami (Kirov connosco, 1941, Premio Stalin 1942), Gruzinskaja vespa (Primavera xeorxiana, 1948, Premio Stalin 1949) e Šest’kolon (Seis columnas, 1969, Premio Lenin 1970).

PERSOEIRO

Astrónomo francés. Observou os dous tránsitos de Venus por diante do Sol (1874 e 1882), en Xapón e Santo Domingo, respectivamente.

PERSOEIRO

Profesor. Foi docente da Escola Normal de Santiago de Compostela, onde contribuíu tanto á renovación como á galeguización do profesorado mozo que formaba, e foi un dos creadores de Vanguardia Pedagógica. Publicou Problemas que nos plantea la escuela y el niño de Galicia (1935), en que se fai unha análise da situación escolar galega, adiantando orientacións de reforma cara á construción dunha escola galega.

GALICIA

Diplomático. En 1916 trasladouse a Santiago de Compostela onde se licenciou en Dereito (1927). Participou en 1923 na fundación do Seminario de Estudos Galegos do que foi secretario de actas ata 1928. Ingresou co traballo “Algunhas moedas castelás atopadas no Valadouro”. En 1936 converteuse en conselleiro permanente do Seminario en calidade de director da sección de Ciencias Sociais, Xurídicas e Económicas. Durante este tempo realizou investigacións históricas que publicou no Boletín da Real Academia Galega, Nós e Arquivos do Seminario, ademais do “Vocabulario popular galego-castelán” que publicou en Faro de Vigo. En 1929 trasladouse a Berlín onde iniciou estudos de ciencia política e entrou en contacto co marxismo. No curso 1930-1931 converteuse en profesor de dereito da Universidade de Santiago de Compostela, en que incluíu un pequeno curso da historia do dereito galego, e en 1931 trasladouse a Madrid para realizar o doutoramento. Ese mesmo ano participou...

GALICIA

Xornalista e escritor. Foi profesor axudante de dereito político na Universidad Complutense de Madrid, facultativo do Instituto Bibliográfico Hispánico ou integrante da Dirección General del Libro y Bibliotecas. Como xornalista colaborou en El Compostelano, El Correo Gallego, La Noche, “As nosas páxinas galegas” do ABC e en Mundo Gallego, foi redactor xefe da revista Chan (1963-1985) e redactor da axencia EFE. Colaborou en diversas revistas especializadas como Revista Internacional de Sociología, Revista de Estudios Políticos ou Boletín da Real Academia Galega e tamén en Bibliografía de traduciones españolas de obras sociológicas y sociales publicadas de 1870 a 1915. Escribiu, entre outras obras, La idea de progreso social en Concepción Arenal (1957). Como tradutor recibiu o Premio Nacional de Tradución Fray Luis de León en 1966 por Felipe II, de C. Petrie. Foi correspondente da Real...

PERSOEIRO

Bioquímico escocés. Estudou nas universidades de Glasgow, Frankfort am Main e Oxford. As súas investigacións abarcan case todos os campos da bioquímica, estudou a composición química de determinados enzimas e vitaminas como a E ou a B12, e o seu maior logro foi o estudo e síntese dos nucleótidos, e sintetizou o ATP, FAD e o UTP. En 1957 recibiu o Premio Nobel de Química polos seus traballos sobre os nucleótidos.

FILOSOFOS

Filósofo irlandés. Representante do deísmo británico, opúxose a todo o sobrenatural e só admitía unha relixión natural. Foi autor de Christianity not Mysterious (1696).

PERSOEIRO

Político e economista. Presidente de Perú desde 2001, foi líder do Partido Político Perú Posible e do movemento de resistencia pacífica contra o seu antecesor, Alberto Fujimori.

PERSOEIRO

Arquitecto. En Roma estudou a técnica de restaurar edificios antigos e publicou dous libros. Protexido polo Tsar Nicolao I, recibiu o encargo de construír, en Moscova, o palacio do Kremlin (1838-1849) e a catedral do Salvador (1837-1883).

PERSOEIRO

Sociólogo alemán. Intentou conectar a teoría orgánica e a teoría contractual da sociedade. Escribiu Gemeinschaft und Gesellschaft (Comunidade e asociación, 1887), onde definiu as comunidades como agrupacións baseadas nas relacións persoais onde a razón de ser está nelas mesmas, e como organizacións estruturadas de forma racional para obter finalidades externas, Die Sitte (O costume, 1909) e Kritik der offentlichen Meinung (Crítica da opinión pública, 1922).

GALICIA

Escritora. Integrante da Xeración das Festas Minervais e incluída no movemento da Nova Narrativa, foi alumna de R. Carballo Calero en Ferrol, quen a iniciou no coñecemento da literatura galega e no gusto pola escrita. Tras a consecución do Premio de Poesía da Asociación da Prensa de Vigo con “Nuestra primavera, tojos” (1958) e a súa participación en diversos recitais poéticos, incluíu algunhas composicións en diversas publicacións periódicas, como Aturuxo, Vida Gallega e Vieiros. No eido teatral foi actriz do grupo vangardista Teatro-Estudio de Ferrol e escribiu os dramas A outra banda do Iberr (1965) e Un hotel de primeira sobre o río (1968, Premio Castelao de Teatro). Creadora do primeiro programa radiofónico presentado integramente en galego desde a Guerra Civil española, Raíz e Tempo (1963), participou na gravación de discos sobre Castelao e Cunqueiro. Da súa obra lírica, en que reivindica o papel da muller e a súa loita por Galicia, e que...

GALICIA

Teólogo e escritor. Encetou a carreira eclesiástica no Seminario de Santiago de Compostela e estudou humanidades, filosofía e teoloxía na Universidad Pontificia de Comillas. Doutorouse en Teoloxía na Universidade Gregoriana de Roma cunha tese sobre o pensamento de A. Amor Ruibal e en Filosofía na Universidade de Santiago. Profesor de filosofía da relixión na Universidade de Santiago, coordinou o equipo de especialistas que traduciu a Biblia ao galego. Director de Encrucillada. Revista Galega de Pensamento Cristián, das súas obras destacan Teoloxía e Sociedade (1974), Constitución y evolución del Dogma. La teoría de Amor Ruibal y su aportación (1977), Recupera-la salvación (1977, Premio da Crítica 1978), Noción, religación, trascendencia. O coñecemento de Deus en Amor Ruibal e Xavier Zubiri (1990), O inferno a revisión (1995), El problema de Dios en la Modernidad (1998), Para unha filosofía da saudade (2003),...

PERSOEIRO

Futbolista. Coñecido como “el niño”, xoga na posición de dianteiro. Comezou a súa carreira futbolística no Atlético de Madrid aos dez anos e fixo o seu debut no primeiro equipo do clube Atlético de Madrid na tempada 2000/01 e na primeira división española o ano seguinte trala ascensión do Atlético. Xogou cinco tempadas neste equipo, co que marcou un total de setenta e catro goles. No ano 2007 asinou un contrato con equipo inglés Liverpool CF no que foi a fichaxe mais cara na historia do clube. Debutou como internacional na selección española o 6 de setembro de 2003, participou na Eurocopa de 2004, no Mundial de 2006 e na Eurocopa de 2008, marcando o gol que lle deu a vitoria a España fronte a Alemaña na final.

PERSOEIRO

Arquiveiro e bibliotecario. Dirixiu, entre outras, a biblioteca privada de Afonso XIII. Foi fundador e primeiro presidente (1949) da Associació Nacional d’ Arxivers, Bibliotecaris i Arqueòlegs. Organizou a biblioteca xeral do CSIC e foi director do Instituto Nacional de Bibliografía Nicolás Antonio, do que dirixiu a revista Bibliografía Hispana.

1. Pau pendurado do teito para colgar os chourizos a secar.

2. Chantón vertical que serve de apoio nas parras.

1. Que está situado ao outro lado dos Andes.

2. Que atravesa os Andes.